Toυ ΠολύφημουΖούμε στην εποχή που οι λέξεις απόλυση και ανεργία έχασαν το νόημα τους, μόνο και μόνο γιατί μετατράπηκαν από την πιο δυσάρεστη εξέλιξη στη ζωή κάποιου -εξαιρείται η υγεία- σε καθημερινή ρουτίνα. Κι όμως, υπάρχουν μερικές απολύσεις που αναιρούν τον κανόνα του "κάποιες δουλειές είναι ντροπή".
Τρανό παράδειγμα ο χώρος των ΜΜΕ. Τα πιο πρόσφατα κύματα απολύσεων σε ΕΡΤ, Σκάι, Καθημερινή, ΔΟΛ, Τηλέτυπο ανέδειξαν αυτό ακριβώς που πιστεύει ο ίδιος ο αναγνώστης-τηλεθεατής. Ότι μόνο μπροστά στο φάσμα της απόλυσης λέγονται αλήθειες.
Δεν μου αρέσουν οι απολύσεις, ούτε η ανεργία. Δεν χαίρομαι όταν κάποιος εργαζόμενος με δάνεια και οικογένεια απο πίσω καλείται να τα βγάλει πέρα μόνος. Όπως δεν χαιρόμουν όταν η δουλειά του εξαρτιόταν από τις απολύσεις και την ανεργία άλλων. Από το κρύψιμο της αλήθειας και τη διαπλοκή.
Όταν πιάνεις δουλειά σε ΜΜΕ και αντικείμενο σου είναι το "ερευνητικό ρεπορτάζ" πρώτα μαθαίνεις με ποιους δεν πρέπει να ασχοληθείς και μετά με το ποια θα είναι τα θέματα σου. Αυτός ο κανόνας δεν είναι καινούριος, όμως ποτέ δεν ήταν έτσι όπως κατάντησε τα τρία τελευταία χρόνια.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι δημοσκοπήσεις, μία από τις αγαπημένες συνήθειες όλων των ΜΜΕ, δεν ασχολήθηκαν σχεδόν ποτέ με το πόση εμπιστοσύνη δείχνουν οι πολίτες στους δημοσιογράφους που τους ενημερώνουν. Κι όσες από αυτές το έκαναν, έβγαλαν στη φόρα τη μαύρη αλήθεια. Κανείς δεν εμπιστεύεται τα ελληνικά ΜΜΕ.
