Άδωνις ο γαλαντόμος…

Από 'δω το πήγε, από 'κει τό 'φερε...πώς διάολο τα κατάφερε, μας την βγήκε από αριστερά ο καραδεξιός τού καρακερατά! Ο λόγος περί του Αδώνιδος, του υπουργού υγείας:

"Το μέτρο των 25 ευρώ που ετέθη ακροθιγώς σήμερα, ούτως ή άλλως είναι να εφαρμοστεί από την 1/1/2014 και έχουμε πολύ δρόμο μέχρις εκεί, ενώ το εξετάζουμε σε συνολική μας πρόταση για τους ανασφάλιστους. Εάν το διατηρήσουμε, γιατί μπορούμε να το επαναδιαπραγματευθούμε, θα το διατηρήσουμε μόνο με τέτοιους όρους ώστε τα χρήματα να πηγαίνουν για τους ανασφάλιστους."

Αν δεν έχετε πάρει χαμπάρι για ποιο πράμα μιλάω, πρέπει να σας πληροφορήσω ότι από την επόμενη πρωτοχρονιά, όποτε χρειαστεί (χτύπα ξύλο!) να μπείτε σε νοσοκομείο, θα σκάτε ένα εικοσιπεντάρι στην είσοδο. Φωνάζατε για το ταλληράκι που είχε καθιερώσει ως εισιτήριο ο μέγας αναμορφωτής της υγείας Λοβέρδος; Φάτε τώρα πέντε τάλληρα στην μάπα σαν μούντζα, από τον έτερο αναμορφωτή με τα βερύκοκκα.

Η πλάκα είναι ότι πριν κανα μήνα, ο βερυκοκκάς είχε δηλώσει σε συνέντευξη τύπου ότι "η αύξηση του εισιτηρίου από τα 5 ευρώ στα 25 ευρώ είναι πολύ μεγάλη για τις σημερινές συνθήκες κρίσης" και υποσχέθηκε ότι "θα διαπραγματευτούμε τον Σεπτέμβριο με την τρόικα την μείωση της αύξησης". Είναι σαφές ότι το έκθετο του Καρατζαφύρερ τα έκανε σκατά με τις διαπραγματεύσεις. Τέλος πάντων. Πάμε παρακάτω.

Καταδικάστηκε για ένα κουτί μαρκαδόρους!

Η είδηση από Το Χωνί:
"Τα μνημόνια δεν είναι μόνο... νούμερα κύριε Στουρνάρα. Είναι δυστυχία, ανθρώ-πινος πόνος, εξαθλίωση, ψυχοπλάκωμα. Το περιστατικό στον Βόλο συγκλονίζει...
Ελλάδα, 2013: Μεγάλη ληστεία στην πρωτεύουσα της Μαγνησίας. Η Αστυνομία συνέλαβε τον επικίνδυνο κακοποιό που έκανε κλοπή σε βιβλιοπωλείο. Τι πήρε; Τις εισπράξεις; Τα χρήματα των πελατών; Ακριβούς υπολογιστές από τα γραφεία; Όχι.

Ένα κουτί μαρκαδοράκια. Ναι, καλά το διαβάσατε. Ένα κουτί μαρκαδοράκια (αξίας 18 ευρώ) για να τα πάει στο παιδάκι του που του τα ζήτησε, δεν είχε όμως τα χρήματα να τα αγοράσει.
Οι αστυνομικοί πέρασαν χειροπέδες στο δράστη. Και τον οδήγησαν στο τμήμα.

46 ετών ο ληστής. Πατέρας. Άνεργος εδώ και δυο χρόνια. Πριν είχε την άνεση να ικανοποιεί ...
τις απαιτήσεις της σχολικής λίστας. Όχι πια. Όταν μετράς για να πάρεις και ψωμί στα παιδιά σου, η αγορά των μαρκαδόρων είναι τεράστιο έξοδο.
Ο άνθρωπος αποφάσισε για πρώτη φορά στη ζωή του να παραβεί το νόμο. Έβαλε στην τσέπη τα μαρκαδοράκια, να τα πάει στο παιδί του, να χαμογελάσει λίγο, να πάρει ανάσα στη μιζέρια που καθημερινά ζει.

Ληγμένα παίρνεις;

 Του Στέλιου Ποτηράκη

Φυσικά. Γιατί είμαι νοτιοευρωπαϊκό γουρουνάκι, φτωχοποιημένος Έλληνας και περιμένω την... ανάπτυξη.
Έχουμε πέσει στην παγίδα. Δεχόμαστε το ένα χτύπημα μετά το άλλο και πλέον θεωρούμε αυτό το ατελείωτο "ξύλο" που τρώμε ως μία φυσιολογική κατάσταση.
Κάθε ημέρα, κάθε ώρα ακούμε ή διαβάζουμε κάτι που μας αποδεικνύει ότι το επίπεδο ζωής μας πέφτει ακόμη περισσότερο και το δεχόμαστε ως κάτι το αναμενόμενο.

• Ας πέσει ο μισθός στη μέση, δε βλέπεις τι ανεργία έχει έξω;
• Ας δουλεύεις σα σκύλος υπερωρίες που δεν πληρώνεσαι, είσαι τυχερός που έχει δουλειά.
• Ας δανείζεσαι για να πληρώνεις τα χαράτσια, αρκεί να μη σου πάρουν το σπίτι.
• Ας μην πας διακοπές να ξεκουραστείς, εδώ άλλοι μένουν στο δρόμο.
• Ας μην έχεις παροχές υγείας, αρκεί ... την υγειά μας να 'χουμε.
• Ε, ας τρως και ληγμένα φαγητά. Άλλοι τρώνε από τα σκουπίδια.

Τα καταφέρανε πάλι οι αναπτυξιολόγοι δεξιοί σωτήρες με τους πράσινους κόκκους στο βαθύ γαλάζιο μνημονιακό τους παραλήρημα: βάζουν στα ράφια σε λίγες ημέρες προϊόντα που έχουν λήξει... Αλλά θα τα πουλάνε φθηνότερα, βρε κουτοί. Για εσάς το κάνουνε. Θα αφορά, λέει, τα προϊόντα που γράφουν "ανάλωση κατά προτίμηση". Κατά προτίμηση σου λέει. Δηλαδή, εσύ αν... προτιμάς να το φας και μετά, δεν πειράζει. Αν δώσεις στο παιδί σου να το φάει, μην ανησυχείς. Είναι, απλώς, θέμα προτίμησης. Κι εσύ προτιμάς να κάνεις οικονομίες για να έχεις να πληρώσεις τους φόρους. Γιατί είσαι ευσυνείδητος Έλληνας πολίτης που αγαπάς το κράτος. Και ξέχασες να αγαπάς τη χώρα σου. Εσένα. Το παιδί σου.

Τώρα που έγινε νόμος, μπορείτε να τρώτε σκουπίδια…(ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ)

Με το νέο Αγορανομικό Κώδικα (ΦΕΚ 2044Β – 22.8.13) επανήλθε στο προσκήνιο η διάταξη για τα ληγμένα τρόφιμα. Από μεθαύριο 1 Σεπτεμβρίου 2013 θα μπορούμε να αγοράζουμε σκ@τά από ειδικά διαμορφωμένα ράφια σε χαμηλές όμως τιμές.

Έτσι επιτυγχάνονται δύο πράγματα:
α) περισσεύουν λεφτά για φόρους
β) αυξάνει ο τζίρος των φαρμάκων

Πέρσι το φθινόπωρο λέγαμε για τη ληγμένη κυβέρνηση. Όχι επειδή είχε λήξει η ίδια (πού τέτοια τύχη;) αλλά επειδή τα ληγμένα που παίρνει θέλει να μας βάλει να τα παίρνουμε κι εμείς. Αλλιώς δεν μπορείς να εξηγήσεις την εμμονή της (ακόμη μια!) να μας στείλει ομαδικώς στο διάολο.

Διαβάζοντας ξανά την ανάρτηση διαπιστώνω πως μπορεί κάλλιστα να έχει γραφεί σήμερα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει, αυτά που είχαν σχεδιάσει από τότε τα υλοποιούν τώρα στο ακέραιο. Όχι τίποτε άλλο δηλαδή, για να μη λέτε ότι άλλα λένε και άλλα κάνουν!
Αυτά όμως τα έγραφε στις 15 Οκτωβρίου 2012 ένας ασήμαντος υβριστής της καραδεξιάς κυβέρνησης Σαμαρά. Λίγες μέρες μετά τις δικές μου σαχλαμάρες ο ΕΦΕΤ έβγαλε Δελτίο Τύπου, απαντώντας στις κυβερνητικές πίπες περί προστασίας των καταναλωτών:

Αθήνα 23 Οκτωβρίου 2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Ο ΕΦΕΤ διαφωνεί με την μετατροπή της χώρας σε χωματερή ληγμένων τροφίμων»

Μετά την συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στον ΕΦΕΤ στις 19-10-2012 με την παρουσία των ενώσεων καταναλωτών, των επιχειρήσεων τροφίμων και των επιχειρήσεων λιανεμπορίου (Super Market), ο ΕΦΕΤ κατέληξε ότι η αγορανομική διάταξη για τα προϊόντα περασμένης διατηρησιμότητας πρέπει να παραμείνει ανενεργός διότι:
1. Δεν μπορεί να διασφαλιστεί η ποιότητα των προϊόντων ούτε η τιμή πώλησής τους.
2. Υπάρχει κίνδυνος να βρουν ευκαιρία ορισμένοι επιτήδειοι (οι λιγότεροι ίσως) να γεμίσουν την αγορά με προϊόντα κακής ποιότητας.
3. Υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί αθέμιτος ανταγωνισμός με τις επιχειρήσεις που δεν θα διαθέτουν ληγμένα προϊόντα.
4. Είναι λάθος ο διαχωρισμός των πολιτών – καταναλωτών σε δύο κατηγορίες.
5. Δεν έχει ολοκληρωθεί ο διάλογος στην Ευρωπαϊκή Ένωση που μετέχει ο ΕΦΕΤ.
6. Δεν υπάρχει έγκριση της αρμόδιας επιτροπής της Ε.Ε. για τις αγορανομικές διατάξεις.
7. Δεν προσδιορίζεται το ποσοστό που θα πωλούνται φθηνότερα τα συγκεκριμένα προϊόντα.
8. Είναι λάθος να ζητάμε από τους καταναλωτές να αγοράζουν ληγμένα τρόφιμα (αφού όλα τα τελευταία χρόνια τους εκπαιδεύαμε να προσέχουν τις ημερομηνίες λήξης και την ετικέτα).
9. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της χώρας δεν είναι δυνατό να διασφαλίσουν τέτοιου είδους ελέγχους.

Το ποτάμι κυλάει βουβό…

 Του Κώστα Γιαννιώτη*

Η δυστυχία, η μιζέρια, και η εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερων ομάδων του πληθυσμού, έγινε το μόνιμο μοτίβο της ζωής αυτού του τόπου. Ενός τόπου που θα μπορούσε να είναι τόπος ευημερίας, προόδου και υγιούς διαβίωσης και ανάπτυξης ενός λαού, έχει μετατραπεί σε κολαστήριο που, σε λίγο ακόμα καιρό, ελάχιστα θα διαφέρει από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Μέσα σ` αυτό το ζοφερό σκηνικό, ζουν και υπάρχουν άνθρωποι που μπορείς να τους κατατάξεις σε διάφορες κοινωνικές ομάδες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Ένα ιδιόμορφο κοινωνικό παζλ, αποτέλεσμα των βίαιων κοινωνικών ανακατατάξεων που παρατηρούνται εξ αιτίας των κατοχικών συνθηκών που επιβλήθηκαν στον τόπο μας.

Από τη μια οι δωσίλογοι «κυβερνώντες», μαζί με το συρφετό που τους ακολουθεί. Οι τοκογλύφοι κάθε είδους και τα «τζάκια». Οι βολεμένοι και οι τυχοδιώκτες που πάντα παρασιτούσαν στο κορμί αυτού του λαού. Οι μαυραγορίτες και τα κοράκια, που πάντα ελλόχευαν στα σπλάχνα αυτού του τόπου. Τα μίσθαρνα όργανα, οι συνεργάτες των κατακτητών. Από κοντά και το βολεμένο κοινοβουλευτικό «λεβεντοσόι» όλων των χρωμάτων που βυζαίνει αδιάφορα τις τελευταίες σταγόνες αντοχής αυτού του λαού.

Ο έρωτας στα χρόνια των προϋποθέσεων…

Συζήτηση με τον άντρα μου.
(Γενικώς συζητάμε πολύ κοινωνικά θέματα)

Μ - Πιστεύεις ότι ο έρωτας περνάει κρίση και επηρεάζετε από την οικονομική κρίση;

Γ - Φυσικά. Όταν ο άλλος δεν έχει λεφτά σκέφτεται άλλα πράγματα και όχι τον έρωτα.

Μ - Εννοείς για να κάνεις οικογένεια ή να συζήσεις με τον άλλον;

Γ - Ναι, γενικώς για να ξεκινήσεις κάποια κατάσταση.

Μ - Δηλαδή χρειάζεται λεφτά για να ζήσεις ένα μεγάλο παθιασμένο έρωτα;

Γ - Στην αρχή ναι. Πως θα την βγάλει για φαγητό, για ποτό;

Μ - Μα ο έρωτας μπορεί να υπάρξει παντού. Μπορείς να κάτσεις στην αμμουδιά και να κοιτάς απλά τη θάλασσα.
(Και όπως πάντα στις συζητήσεις μας μου λέει κάτι, με αφοπλίζει και μου δίνει αφορμή για ανάρτηση)

Γ - Και που θα βρεις τέτοια γκόμενα;;;
Και έτσι συνειδητοποιώ για άλλη μια φορά πόσο έχει χαθεί το πάθος του έρωτα. Βέβαια το βλέπω και γύρω μου. Από γνωστούς. Που βγάζουν τα κομπιουτεράκια για να μετρήσουν πόσο κοστίζει ο έρωτας. Ένα σπίτι, ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, σούπερ. Και φεύγει κάθε ερωτική επιθυμία, κάθε διάθεση για σεξ.

Στα ράφια τα ληγμένα προϊόντα από την επόμενη εβδομάδα – Ποιοι είναι οι περιορισμοί

 

Τρόφιμα με χαμηλότερη τιμή, αλλά με την ημερομηνία λήξεως να έχει παρέλθει θα βρεθούν στα ράφια των καταστημάτων από την επόμενη εβδομάδα. Η πώλησή τους θα γίνεται με αυστηρές προϋποθέσεις, ενώ προβλέπονται τσουχτερά πρόστιμα για τους παραβάτες.
Με ενημερωτικό του έγγραφο το Επαγγελματικό Επιμελητήριο της Αθήνας ανακοίνωσε πως η διάθεση τροφίμων περασμένης χρονολογίας ελάχιστης διατηρησιμότητας επιτρέπεται από την 1η Σεπτεμβρίου. Εξαίρεση αποτελούν τα προϊόντα που χαρακτηρίζονται ως ευαλοίωτα από τη νομοθεσία.

Τα ληγμένα τρόφιμα θα πρέπει να βρίσκονται σε ξεχωριστό ράφι, με πινακίδα που θα επισημαίνει με κεφαλαία γράμματα πως πρόκειται για προϊόντα περασμένης διατηρησιμότητας και βέβαια θα πρέπει να έχουν χαμηλότερη τιμή. Παράλληλα απαγορεύεται η διάθεσή τους σε χώρους ομαδικής εστίασης.
Ο χρόνος διάθεσης αυτών των προϊόντων δεν μπορεί να υπερβαίνει κατά περίπτωση:

ΦΑΚΕΛΩΝΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΤΗΣ ΔΕΗ…

Οι παρεμβάσεις του Κινήματος Δεν Πληρώνω, τόσο στα κεντρικά της ΔΕΗ όσο και στα περιφερικά γραφεία των γειτονιών της Αθήνας αλλά και της επαρχίας αποκάλυψαν το ότι όλους μας έχουν φακελώσει οι υπεύθυνοι της ΔΕΗ.

Υπάρχει μάλιστα και ποινολόγιο για τους "κακοπληρωτές". Όχι φυσικά για τους πολυεκατομμυριούχους που δεν πληρώνουν την ΔΕΗ , όπως κάνουν και με τις άλλες υποχρεώσεις τους στους εργαζόμενους τους. Αυτοί απολαμβάνουν σιωπηρής ασυλίας. Κανείς δεν μπορεί να ....
διανοηθεί να κόψει το ρεύμα σε ένα μεγαλοβιομήχανο σαν τον Μυτιληναίο πχ. ή σε ένα κανάλι σαν το Σκάι...

Μπορεί η ΔΕΗ , όμως να κόψει το ρεύμα σε δεκάδες χιλιάδες νικοκυριά άνεργων, αρρώστων , με αναπνευστικές συσκευές ή ινσουλινοεξαρτώμενους διαβητικούς, που η ζωή τους είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ύπαρξη ηλεκτρικού ρεύματος. Και το κόβει η ΔΕΗ ανερυθρίαστα, απάνθρωπα, κυνικά και δολοφονικά.
Στην πρόσφατη επίσκεψη- παρέμβαση μας στην ΔΕΗ Αγίων Αναργύρων επιβεβαιώσαμε για μία ακόμη φορά το φακέλωμα. Ο διάλογος που έγινε με την διευθύντρια ανέδειξε το φακέλωμα που έχει κάνει σέ όλους τους πελάτες της η ΔΕΗ .

Αφού δεν έχει αρχίσει ο κανιβαλλισμός , success story είναι!!

Είναι που αυτά θα γινόντουσαν αν επιστρέφαμε στη Δραχμή. Τέταρτος χρόνος κρίσης στην Ελλάδα και ο κόσμος όλο και περισσότερο ανασκάπτει στα σκουπίδια και τρώει μέσα στα σούπερμάρκετ!
Τα ανοίγουν και τα τρώνε επιτόπου. Πεινάνε οι άνθρωποι, τι να κάνουν; Γι’ αυτό, σε περίπτωση που οι υπάλληλοι τους δουν, κάνουν τα στραβά μάτια. Αν ο άλλος πεινάει, εμείς τι να του πούμε; Το τρώει και φεύγει", σημειώνει.

Για έξαρση των μικροκλοπών στα πολυκαταστήματα, την εγκληματικότητα της ανέχειας, μιλάει ο υπεύθυνος μεγάλου σούπερ μάρκετ στο κέντρο της Αθήνας.

"Τι να λέμε, έχει πέσει πείνα στον κόσμο. Παλιότερα "έφευγαν" έτσι κυρίως καλλυντικά, ποτά, είδη προσωπικής υγιεινής, τα οποία δεν μπορούσαν να αγοράσουν γιατί ήταν ακριβά.Σήμερα είναι τα τρόφιμα που γίνονται στόχος: γάλατα, γιαούρτια, μπισκότα. Έχουν ξεφύγει τα πράγματα",
αναφέρει σε συνέντευξή του στην Καθημερινή.

Για πρώτη φορά, μάλιστα, καταγράφονται κρούσματα κατανάλωσης τροφίμων εντός των καταστημάτων. Σχεδόν καθημερινά οι υπάλληλοι ανακαλύπτουν συσκευασίες από σοκολάτες ή άλλα είδη στους διαδρόμους, σε γωνίες, πίσω από πάγκους.

Το σύνδρομο του Βασιλάκη Καϊλα…

 Της Γιώτας Ιωαννίδου

Η κρίση αποδεικνύεται μία ευκαιρία. Μία " χρυσή ευκαιρία" να μελετήσεις την ψυχολογία και την στάση που τα άτομα επιλέγουν να κρατήσουν σε συνάρτηση με την προηγούμενη - κατ'αρχήν - εκλογική συμπεριφορά, κατ'επέκτασην νοοτροπία τους, το  κοινωνικοπολιτικό τους υπόβαθρο και το βαθμό στον οποίο το δράμα έχει επηρεάσει το βιοτικό τους επίπεδο. Παρακάμπτω τους ελάχιστους που ευνοούνται από αυτό το χαμό είτε λόγω θέσης, είτε λόγω τάξης είτε λόγω διατεταγμένης υπηρεσίας, παρακάμπτω και αυτούς που λόγω κρίσης επέλεξαν να αλλάξουν γραμμή πλεύσης είτε εκλογικά είτε/και σε επίπεδο δράσης -κινηματικότητας και δίνω έμφαση σε αυτό που αποκαλώ -όχι κυριολεκτικά αλλά συμπτωματολογικά- "σχιζοφρενικό γκρουπ".

Τολμώ αυτή την κατηγοριοποίηση γιατί παρατηρώ μία κοινή παθολογία. Πρόκειται για ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, θα τους κατέτασσα στην τέως μεσοαστική τάξη , αποτελούμενο κατεξοχήν από ψηφοφόρους των επί δεκαετίες εναλλασσόμενων στην εξουσία κομμάτων (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), που συνειδητά έτρεφε το κατεστημένο. Κατεστημένο που και οι ίδιοι πλέον αποκαλούν σάπιο, μόνο και μόνο επειδή θίγονται προσωπικά. Μόνο γι'αυτό.

Βολεμένους δεν τους λες απαραίτητα μα και ούτε εξαθλιωμένους. Πρόκειται για ανθρώπους που ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν για τις κυβερνήσεις διαφθοράς - αντίθετα τις στήριζαν - ενδέχεται να επωφελήθηκαν από το πελατειακό κράτος και ταυτόχρονα απαξίωναν κάθε διεκδίκηση συλλογικού συμφέροντος, αντιμετωπίζοντας τις δράσεις και τις απόψεις όσων το έκαναν ως "δογματικές",  "περιθωριακές", "μειοψηφικές" μπορεί και ένα είδος "φολκλορικού αριστερισμού", με το οποίο απλώς γελούσαν περιπαιχτικά.

Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΕΡΧΕΤΑI…

 Toυ Βασίλη Τσούγκαρη

Στη χώρα του ΠΟΤΕ, της φτώχειας , της ανεργίας, της εξαθλίωσης, της ανύπαρκτης πλέον ανθρώπινης αξιοπρέπειας το καλοκαίρι αποχαιρετά τους ιθαγενείς και τη θέση του ετοιμάζεται να την παραχωρήσει αρχικά στο φθινόπωρο και μετά στον χειμώνα.
Στη χώρα του ΠΟΤΕ, το φθινόπωρο και ο χειμώνας τα τελευταία χρόνια είναι οι εποχές «εφιάλτης» των ιθαγενών που τις πληρώνουν με το αίμα τους!

Έρχεται πάλι ο χειμώνας, και στο νου μου έρχονται εικόνες από πέρσι…..
Βλέπετε, το καλοκαίρι ήταν καλά, την βγάζαμε φθηνά με κανένα καρπούζι, ζαρζαβατικά από το μπαξέ, μπάνιο στη θάλασσα (χωρίς να χρειάζεται μετά θερμοσίφωνο), μα προπάντων ΧΩΡΙΣ θέρμανση, φροντιστήρια για τα παιδιά, κλπ.

Αλήθεια, ΤΙ θα γίνει φέτος με το πετρέλαιο θέρμανσης;
ΠΟΣΟ θα το χρεώσουν;
ΤΙ θα γίνει με τα καυσόξυλα;
Πόσο ο τόνος (η καλύτερα το κυβικό);

Ο Γόρδιος δεσμός και πως δένεται…

 Του Νίκου Διαμαντόπουλου

Ήταν ένα ζεστό βράδυ του Αυγούστου του 2013.
Άνοιξε η πόρτα και μπήκαν ένας ηλικιωμένος κύριος και μία ηλικιωμένη κυρία, θα μπορούσαν να είναι ζευγάρι που κάνει διακοπές, ένα από εκείνα τα ζευγάρια της (ξοφλημένης) γενιάς του πολυτεχνίου…

Ο κύριος με τα χαρακτηριστικά του αποφοίτου προ 40ετίας κάποιας «θετικής» επιστήμης, μάλλον χημικός, απομεινάρι της γενιάς του Μάη του 68, με άσπρα-λίγο μακριά- μαλλιά, γυαλιά και μία εσάνς παιδιού των λουλουδιών…

Η κυρία, χημικός κι αυτή καθώς μου συστήθηκε, ευγενική, αγχωμένη, τυπική, η γυναίκα σύζυγος, μάνα, γιαγιά, μία τυπική Ελληνίδα κι αυτή της ίδιας γενιάς, της γενιάς που θέλησε να αλλάξει τον κόσμο, της γενιάς της ΕΦΕΕ, του 114, της «απλής αναλογικής», της γενιάς του Σαββόπουλου και του Bob Dylan…

Μπήκαν με χαμηλό προφίλ, διακριτικοί συνοδεία αστυνομικού οργάνου στο κατάστημά μου ζητώντας μου να τους δώσω δείγμα από ποτά που διαθέτω προς πώληση, συγκεκριμένα Vodka, αυτή ήταν και η εντολή του υπουργείου.

Αστεγοι 36 ετών, σαν 50άρηδες, ενώ η πρόνοια πάει διακοπές…

 Της Αλεξ. Τζαβέλλα*

Τα συσσίτια λιγοστεύουν το καλοκαίρι, αλλά η Νίκη από το Χολαργό τους δικαιολογεί: «άνθρωποι είναι κι αυτοί, κουράστηκαν, από Σεπτέμβρη ξανά»  η κρατική φροντίδα, όμως, δεν είναι χειμερινός κινηματογράφος…

Κάτω από τη γέφυρα της Κατεχάκη, ο «άστεγος του Καλατράβα», όπως τον αποκαλούν οι γείτονες, πέφτει συχνά σε λήθαργο. Σημάδι ότι μπήκε Αύγουστος. Τον Ιούλιο τον ξυπνούσαν οι γείτονες με παγωμένο νερό. Τώρα όμως μπήκε ο Αύγουστος, μήνας διακοπών. Η πόλη αδειάζει. Σε μια Αθήνα γυμνή από ανθρώπους και αυτοκίνητα, η μοναξιά είναι εκκωφαντική.

«Φέτος τον Αύγουστο έφυγαν πολλοί. Ξέρω εγώ. Δεν βρέχει στα πεζοδρόμια», λέει ο κ. Στέργιος. Βροχή αποκαλεί τις σταγόνες που πέφτουν από τα «κουτιά» των κλιματιστικών. Τις χρησιμοποιεί ως μονάδα μέτρησης παραθεριστών που απουσιάζουν από το κλεινόν άστυ. «Δεν έχουν λεφτά για ρεύμα, βρε, γι' αυτό δεν έχει βροχή» τον διορθώνει η κ. Νίκη. «Έχουν λίγα λεφτά ακόμα» απαντά εκείνος με σιγουριά. Οι δυο τους συναντιούνται κάθε μέρα στο συσσίτιο του Δήμου Αθηναίων, ένα από τα ελάχιστα που παραμένουν ανοιχτά τους θερινούς μήνες στην Αθήνα.

«Εγώ ξεκινάω από το Παγκράτι. Κανονικά πηγαίνω στη γειτονιά μου, στον Αγιο Αρτέμιο, αλλά το συσσίτιο σταματάει το καλοκαίρι» λέει ο ίδιος. «Εγώ μένω στον Χολαργό και πηγαίνω στο συσσίτιο του Τίμιου Σταυρού. Ανθρωποι είναι κι αυτοί, κουράστηκαν. Από Σεπτέμβρη ξανά» λέει η κ. Νίκη, η οποία ζει μόνη. Αλλάζει τρία λεωφορεία μέχρι να φτάσει στην Πειραιώς.

Πνευματικός άνθρωπος…

 Toυ Πολύφημου

Ο πνευματικός άνθρωπος του σήμερα είναι αυτός που γράφει στο Προταγκόν, την Λάιφο και την Άθενς Βόις. Ή εκείνος που γράφουν γι’ αυτόν το Προταγκόν, η Λάιφο και η Άθενς Βόις. Ή τελοσπάντων όποιος διαφημίζεται από τα βραδινά δελτία λίγο πριν τ’ αθλητικά, ανάμεσα στην “πρέσβειρα καλής θελήσεως” και τα παραμύθια της Μαρή Κυριακού.
End of story, που λένε και οι φίλοι μας οι Εγγλέζοι.

Έχω ξαναγράψει για τα αθηναϊκά “φρι πρες”. Πάντα ήταν ελεγχόμενα, ακόμη κι από χρηματοδοτήσεις της αμερικανικής πρεσβείας (Wikileaks). Από τότε, όμως, που έβγαλαν δικό τους δήμαρχο -τον Καμίνη που ξηλώνει παγκάκια για να μην κοιμούνται άστεγοι- νομίζουν πως έχουν πιάσει τον παπά απ’ τα αρχίδια.

Και πώς να μην τον πιάσουν; Ο ΟΠΑΠ να είναι καλά από το ζεστό του χρήμα για να γράφουν τις παπαριές τους και να ασχολείται ο κόσμος. Κι όσοι πιστεύουν ότι αυτά τα κονδύλια θα πάνε χαμένα τώρα με τον Μελισσανίδη και την παρέα του, είναι γελασμένοι.
Ποιος άλλο θα αποκαλεί “τζαμπατζή” κι “εχθρό της κοινωνίας” όποιον που δεν χτυπά εισιτήριο -ακόμη και τον νεκρό- και με τους λαθρεμπόρους μια ζωή αβαβά;

Η ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ...(Διαβάστε το)

Διαβάζω σήμερα σε ένα άρθρο που έχει τίτλο ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΤΕΡΜΑΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ.. που βρήκα εδώ:
http://www.comedonchisciotte.org/site/modules.php?name=News&file=article&sid=12193

(μια πρόχειρη μετάφραση δική μου σε μερικά σημεία από το άρθρο)

Σημείωμα του συγγραφέα: Το παρακάτω άρθρο βασίζεται σε μια συλλογή στοιχείων ιατρικής, διατροφολογίας, επιδημιολογίας και κοινωνιολογίας, που έγινε στις ΗΠΑ από ανεξάρτητες πηγές. Αν είναι αλήθεια, πως τα σύγχρονα κοινωνικά φαινόμενα γεννιούνται σε εκείνη τη χώρα και εξάγονται στη συνέχεια στο δυτικό κόσμο, μπορούμε να προβλέψουμε τα ίδια φαινόμενα σε εμάς σε λίγα χρόνια, ή και ακόμα νωρίτερα. Τα σημάδια υπάρχουν ήδη όλα.

Υπάρχουν περισσότερα από πέντε χιλιάδες είδη θηλαστικών πάνω στη γη, αλλά μόνο ένα από αυτά είναι τρελό. Δεν υπάρχει παρά μόνο ένα είδος θηλαστικών που ηθελημένα δηλητηριάζει ακόμα και τα παιδιά του, με τοξίνες, χημικές ουσίες που προκαλούν νευρολογικές βλάβες στο μεγαλύτρο αριθμό των μελών αυτού του είδους.
Αυτό το είδος είναι, φυσικά, ο Homo Sapiens.

Το ατύχημα

Αν η Σαντορίνη είχε πάθει μπλακ άουτ μέσα Αυγούστου εξαιτίας της ΓΕΝΟΠ ή του ΠΑΜΕ, το γεγονός θα παρουσιαζόταν ως περίπου εσχάτη προδοσία και θα κατοικούσε στα στόματά τους τα επόμενα πέντε χρόνια σερί ως το πλέον καταλυτικό επιχείρημα: εκείνο το καλοκαίρι που χτυπήθηκε στη ρίζα του ο τουρισμός μας. Τώρα δεν τρέχει μία. Όσο κερδίζουν τον επικοινωνιακό πόλεμο θα κερδίζουν γενικά, και ας έχει φτάσει η αληθινή ζωή στο σημείο που έχει φτάσει.

Και το σημείο που έχει φτάσει, είναι να χάνει ένα παιδί 18 - 19 ετών τη ζωή του επειδή δεν είχε εισιτήριο στο τρόλεϊ. Ατύχημα; Ναι, ατύχημα. Προφανώς και αν ήξερε ότι θα σκοτωνόταν δεν θα πήδαγε. Αλλά ατύχημα που προκλήθηκε μέσα σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό περιβάλλον, μέσα σε μια συγκεκριμένη εφαρμοζόμενη οικονομική ιδεολογία και μέσα σε μια συγκεκριμένη κουλτούρα ολοένα αυξανόμενης αυταρχικότητας.

Αποκτηνωνόμαστε. Οι ισχυρότεροι θα επιζήσουν. Χώρος για λαθρεπιβάτες δεν υπάρχει…

http://old-boy.blogspot.gr/

el gato (admin)

Εκοψαν επίδομα σε ανάπηρο που κινεί μόνο τα μάτια!

Η επιτροπή του ΙΚΑ δεν πήγε καν στο σπίτι του να τον εξετάσει...
Κουνάει μόνο τα μάτια του, έχει ποσοστό αναπηρίας 90% κι όμως σύμφωνα με τη Διεύθυνση Αναπηρίας του ΙΚΑ δεν δικαιούται το επίδομα παραπληγίας!

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση «μαίνεται» κατά των «ανάπηρων - μαϊμού» σηκώνοντας κουρνιαχτό προκειμένου να κρύψει τη δραματική πραγματικότητα για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους.

Η πραγματικότητα είναι πως τα άτομα με αναπηρία, όχι μόνο δεν έχουν κανένα όφελος από το κυνήγι των «μαϊμού» που οι μηχανισμοί των ίδιων των κυβερνήσεων δημιούργησαν, αντίθετα βιώνουν δραματικές περικοπές σε συντάξεις, επιδόματα, παροχές.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Δ. Τ. που πάσχει από σπάνια κι ανίατη εκφυλιστική ασθένεια του νευρικού συστήματος. Όπως σημειώνει στον «Ρ» ο συγγενής του Δημήτρης Καραμφυλλίδης,
«ο πεθερός μου εδώ και πάρα πολλά χρόνια - περίπου 30 - πάσχει από ανίατη ασθένεια, πολύ σπάνια. Είναι στο κρεβάτι εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κουνάει τα μάτια του. Από το 2001 μέχρι το 2011 έπαιρνε την αναπηρική σύνταξη, το επίδομα συμπαράστασης και το επίδομα παραπληγίας. Το τελευταίο - περίπου 500 ευρώ - κόπηκε την τελευταία φορά που πέρασε που τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας, παρά την ένσταση που κάναμε. Αν είναι δυνατόν! Ένας άνθρωπος "φυτό", με φάρμακα, αποκλειστική νοσοκόμα και άλλα έξοδα περίθαλψης (pampers κλπ) δεν δικαιούται - λένε - το επίδομα παραπληγίας!»...

Θανάσιμος τραυματισμός νεαρού μετά από έλεγχο εισιτηρίων σε τρόλεϊ στο Περιστέρι.

Σχόλιο: Πληθαίνουν τα περιστατικά ανάγωγης, ανάρμοστης έως και βίαιης συμπεριφοράς ελεγκτών ΜΜΜ κατά επιβατών. Οι ελεγκτές εξελίσσονται σταδιακά σε όργανα κοινωνικού κανιβαλισμού έναντι αμοιβής.

Ως άλλοι κυνηγοί κεφαλών εισπράττουν μπόνους για κάθε επτά πρόστιμα ένα δεδουλευμένο ρεπό, ενώ για κάθε 10, δύο δεδουλευμένα ρεπό. Υπεύθυνη είναι η ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών, που στο όνομα της πάταξης της λαθρεπιβίβασης, ενθαρρύνει τα τραμπουκοειδή κομματόσκυλα, που εν μια νυκτί άλλαξαν ειδικότητα και έγιναν ελεγκτές, σε αυτήν τους την αντικοινωνική συμπεριφορά. Οι πολίτες δεν θα μείνουν αδρανείς απέναντι στα μίσθαρνα όργανα των πιο χυδαίων σφετεριστών της εξουσίας. Η ώρα που "ο κάθε κατεργάρης" θα πάει "στον "πάγκο του" πλησιάζει!

Θανάσιμος τραυματισμός νεαρού μετά από έλεγχο εισιτηρίων σε τρόλεϊ στο Περιστέρι. Δεν είχε εισιτήριο, πήδηξε έξω από το εν κινήσει όχημα και σκοτώθηκε.
Τραγικό θάνατο βρήκε ένας 18χρονος, ο οποίος κατά τη διάρκεια ελέγχου εισιτηρίων σε τρόλεϊ πήδηξε έξω από αυτό και σκοτώθηκε.

Ζωή... μέσα από τα σκουπίδια

Αντί σχολίου, ο «Ωτακουστής» αναδημοσιεύει ρεπορτάζ του «Έθνους της Κυριακής», στο οποίο περιγράφεται με γλαφυρό τρόπο το πώς ζουν οι Έλληνες, οι εξαθλιωμένοι Έλληνες, στην εποχή των μνημονίων. Είναι χαρακτηριστική η φράση ενός συμπολίτης μας, ο οποίος δηλώνει: «Εάν αρρωστήσω, καλύτερα να πεθάνω, να ησυχάσω».

Είναι μια δήλωση που έρχεται ως απάντηση στον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα που είδε... κόπωση μόνο στους συνάδελφους του βουλευτές (εδώ). Προφανώς, από το γραφείο του στη Νίκης, βλέπει την ελληνική κοινωνία ευημερία, χαρά και... ανάπτυξη.

ΤΟ ΘΕΜΑ Μεσήλικη και καλοντυμένη η κυρία Ευγενία γεμίζει και αυτή τις σακούλες της με τα «ρετάλια» της λαϊκής αγοράς. «Προσπαθούμε να τα φέρουμε βόλτα με τα ελάχιστα μεροκάματα του συζύγου μου. Οι ημέρες που δεν υπάρχει τίποτα για φαγητό στο τραπέζι αυξάνονται. Οι κόρες μας είναι άνεργες εδώ και χρόνια. Ευτυχώς, όλο και κάτι βρίσκω στο τέλος της λαϊκής. Δυσκολεύομαι να χωνέψω την κατάντια μας. Τσιμπιέμαι και αναρωτιέμαι εάν όλα αυτά συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Η κατάσταση μας είναι δυστυχώς απολύτως πραγματική» λέει η κ. Ευγενία.
Η σύνταξη δεν φτάνει ούτε για τα φάρμακα...

Από το αχ…

Τα παιδιά, καλά. Η ίδια κι ο άντρας της, το ίδιο. Η δουλειά τους, κουτσά στραβά, πηγαίνει. Σαφώς λιγότερη -“πάνε οι καλές εποχές”- αλλά τα φέρνουν βόλτα. Ενώ χαμογελούσε, της ξέφευγαν αναστεναγμοί. Καταλάβαινα ότι υπήρχε κάτι που τη βάραινε. Όχι το βάρος που κουβαλάμε όλοι μας πλην των αναίσθητων· κάτι άλλο. Είχα το θάρρος -φίλοι από παιδιά βλέπεις- να τη ρωτήσω στα ίσια.

-“Ο αδελφός του πατέρα μου έκανε απόπειρα πριν μερικούς μήνες” είπε με μια ανάσα κοιτώντας με στα μάτια και ύστερα κατέβασε το κεφάλι.

Δέκα λέξεις όλες κι όλες, να σε φέρνουν αντιμέτωπο με μια άγρια πλευρά της κρίσης που δεν είχες καν σκεφτεί ότι υπάρχει. Ακούς, διαβάζεις κάθε μέρα, τρία χρόνια τώρα για αυτοκτονίες. Δε σου χρειάζονται στατιστικά. Το ξέρεις καλά, το νιώθεις ότι υπάρχει μεγάλη αύξηση. Μόνο και μόνο επειδή τίποτα δεν αναφέρουν τα κανάλια, είσαι σίγουρος ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο. Για τις απόπειρες όμως ποιός μιλάει; Ούτε οι επίσημες στατιστικές μπορούν να τις καταμετρήσουν και σπάνια μαθαίνεις για αυτές. Έτσι, δεν μπορείς να υπολογίσεις τον αριθμό αυτών των “περιστατικών” κι ούτε κατά διάνοια μπορείς να φανταστείς το “μετά” μιας απόπειρας.

Δε ρώτησα ούτε πώς, ούτε γιατί. Μόνη της μού μίλησε για τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος. Τον πρόλαβαν στο παρά πέντε κι από τότε, ζουν με την αγωνία. Γιατί το πρόβλημα συνεχίζει να υπάρχει. Έτσι, είναι στην τσίτα όλη η οικογένεια. Τον προσέχουν με βάρδιες. Όσο γίνεται πιο διακριτικά. Τρέμουν στην ιδέα ότι μπορεί να το επαναλάβει και την ίδια στιγμή προσπαθούν να το παίξουν άνετοι. Ό,τι τάχα ήταν μια κακιά στιγμή που πάει, πέρασε.