Το ΟΧΙ, η Ρωσσία και οι προσκυνημένοι…

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Ο ελληνισμός της Κύπρου, αφού γνώρισε από το 2002 έως το 2004 με το Σχέδιο Ανάν τον εφιάλτη για την δημιουργία ενός κράτους-υβριδίου της παγκοσμιοποίησης, τώρα κατάλαβε για τα καλά τι σημαίνει ευρω-νταχάου και γερμανοποιημένη Ευρώπη.

Μετά την πρόσφατη κυπριακή εμπειρία, όλο και μεγαλύτερος αριθμός πολιτών της Ε.Ε. σταδιακά αντιλαμβάνονται ότι η υποταγή σε ένα κέντρο αποφάσεων και σε ένα ενιαίο τραπεζικό σύστημα είναι το mondus Vivendi που σχεδιάζει το σύστημα της παγκοσμιοποίησης.
Το πρώτο ΟΧΙ των Κυπρίων τρομοκράτησε το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο των «γιες-μεν» και της κωλοτούμπας γιατί η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου εδώ ταυτίστηκε με την αρχική απορριπτική στάση της κυπριακής Βουλής.
Το αθηναϊκό δημοσιογραφικό κατεστημένο προσπάθησε αμέσως να μειώσει το «ΟΧΙ» του κυπριακού λαού που, διαδηλώνοντας μαζικά απ’ έξω από την Βουλή, το επέβαλε και μέσα σ’ αυτήν.
Η μεγαλύτερη παραπληροφόρηση ήταν πως η πρώτη απόφαση του Eurogroup ήταν καλύτερη από την δεύτερη. Αυτό, όμως, δεν ισχύει.

Αποθέματα χρυσού πουλά η Κύπρος (παρά τις διαψεύσεις)…

Μία ακόμα αρνητική εξέλιξη στην κυπριακή οικονομική κρίση σημειώθηκε χθες, καθώς η Κύπρος προχωρεί σε πώληση μεγάλου μέρους των αποθεμάτων της σε χρυσό. Συγκεκριμένα, η Κύπρος συμφώνησε να πωλήσει αποθέματα χρυσού για να εξασφαλίσει περίπου 400 εκατ. ευρώ ώστε να καλύψει μέρος της δικής της συνεισφοράς στη δανειακή σύμβαση που έχει συνάψει με τους διεθνείς πιστωτές, όπως αναφέρει το πρακτορείο Reuters επικαλούμενο έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Στο έγγραφο του Reuters αναφέρονται τα αποθέματα χρυσού που θα πωληθούν ως "πλεονάζοντα", αλλά αναρωτιέται κανείς πόσο "πλεονάζει" στην Κύπρο ο χρυσός, τη στιγμή που τα περισσότερα κράτη αυξάνουν σταθερά τα αποθέματά τους λόγω της γεωπολιτικής και νομισματικής αστάθειας που επικρατεί. Και πόσο "περιττά" μπορούν να είναι τα αποθέματα χρυσού για μια χώρα που δεν αποκλείεται να χρειαστεί μεθαύριο να εκδώσει δικό της νόμισμα - για να μη μιλήσουμε καν για πιθανά προβλήματα με την Τουρκία.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΛΑΤΥ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ…

 

Προβάλλει επιτακτικά πλέον, και στο παρά πέντε, η ανάγκη να ενωθούν και να οργανωθούν οι πατριωτικές δυνάμεις σε Ελλάδα και Κύπρο που προασπίζονται την εθνική μας ανεξαρτησία, απέναντι στην οικονομική κατοχή της τρόικας και την πολιτική κατοχή που ετοιμάζουν δυτικά κέντρα. Ειδικά στην Κύπρο, την οικονομική κατάρρευση θα ακολουθήσει η μετάπτωση σε κράτος-προτεκτοράτο, μέσα από την λύση που θα πλασαριστεί σύντομα, αλλά και μέσα από την ενεργειακή ομηροποίηση της Μεγαλονήσου. Με αγωγούς μέσω Τουρκίας. Αυτές τις ανησυχίες συμμερίζονται πολιτικοί όπως ο Γιώργος Λιλλήκας, η Εκκλησία και η ηγεσία της, η ίδια η πλειοψηφία της κοινωνίας. Έγινε ήδη μια αρχή στη Λάρνακα, όπου ο Γιώργος Λιλλήκας, σε συγκέντρωση χιλιάδων πολιτών τόνισε: Μόνο μια ευρεία συμμαχία πολιτών μπορεί να ανατρέψει τους ξένους σχεδιασμούς.
Ο Γιώργος Λιλλήκας ήταν καταγγελτικός και κάλεσε σε συσπείρωση και αγώνα: ''Ζούμε τις πιο κρίσιμες ώρες της σύγχρονης Ιστορίας μας. Η ίδια μέθοδος που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα, η πολιτική του τρόμου και των εκβιασμών, θα ακολουθηθεί στο κυπριακό. Οφείλουμε να ενώσουμε και να οργανώσουμε όλους όσους προασπίζονται την εθνική ανεξαρτησία, και να δώσουμε σάρκα και οστά στο κίνημα της ανατροπής. Πρέπει να στείλουμε το μήνυμα ότι θα μας βρουν μπροστά τους. Και μόνο μια συμμαχία πολιτών μπορεί να ανατρέψει τους ξένους σχεδιασμούς...

Ο Heiner Flassbeck, ο Κώστας Λαπαβίτσας και οι συζητήσεις στην Κύπρο για την έξοδο από το ευρώ…

 Tης Βασιλικής Σιούτη

Μπορεί η Κύπρος να απέρριψε, πριν λίγες μέρες όταν συζητήθηκε, το ενδεχόμενο εξόδου της από την ευρωζώνη, το θέμα όμως έχει τεθεί πλέον στην κυπριακή κοινωνία αλλά και στην πολιτική σκηνή και η συζήτηση έχει ανοίξει.
Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκαν στο νησί δύο γνωστοί οικονομολόγοι, ο Κ.Λαπαβίτσας από την Αγγλία και ο Heiner Flassbeck από τη Γερμανία για να συζητήσουν το πιθανό σχεδιασμό του σχετικού plan b. Η πρωτοβουλία ήταν του ΑΚΕΛ, αλλά πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με πρόσωπα από όλο το πολιτικό φάσμα.
Ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών Γιάννης Κασουλίδης σε συνέντευξή του στη γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung την περασμένη εβδομάδα παραδέχθηκε ότι η Λευκωσία έφτασε στο σημείο «να ζυγίσει σοβαρά την έξοδο από το κοινό νόμισμα». Σύμφωνα με πληροφορίες από την κυπριακή κυβέρνηση όμως, γρήγορα διαπίστωσαν ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν μπορεί να εξεταστεί σοβαρά στο παρά 5 και χωρίς καμία προετοιμασία. «Άρα, στην πραγματικότητα δεν είχαμε καμία επιλογή πέρα από το να υποκύψουμε» αναφέρει κύπριος αξιωματούχος.

Γράμμα από την Κύπρο. Η κρίση χωρίς photoshop…

 Tης Μαρίας Χρυσάνθου

«Αυτή δεν ήταν η Ευρώπη μου μας υποσχέθηκαν»...
«Αυτή δεν είναι η Κύπρος που ονειρευτήκαμε να αφήσουμε στα παιδιά μας»...Μας ξεγέλασαν; Τους ξεγελάσαμε; Μας κοροϊδεψαν; Τους κοροϊδέψαμε;
Ποια ήταν η Ευρώπη που μας υποσχέθηκαν; Ποια Κύπρο είχαμε ονειρευτεί να αφήσουμε στα παιδιά μας;
Η Ευρώπη και η Κύπρος δεν ήταν ποτέ πολύ δαφορετικές από αυτές που έχουμε μπροστά μας. Απλά εμείς φυλακιστήκαμε σε μια εικονική πραγματικότητα που πιστέψαμε πως θα μπορούσε να αντικαταστήσει την πραγματικότητα που δεν μας άρεσε. Με ρετουσάρισμα και photoshop, φτιάξαμε μια Ευρώπη του πολιτισμού και της ανθρωπιάς, όπως ακριβώς φτιάχνουμε διαφημιστικά σποτάκια για ονειρεμένες διακοπές σε δαντελωτά ακρογιάλια. Ήταν όλα θέμα marketing.
Η Ευρώπη δεν υπήρξε πότε μια αγαπημένη οικογένεια. Ούτε προ ούτε μετά Ευρωπαϊκής...

Η ανάγκη ενός νέου «ΟΧΙ»

Tου Στάθη Κουβελάκη

Έχει ειπωθεί πολλές φορές ότι σε κάθε καμπή της νεοελληνικής ιστορίας η Κύπρος στάθηκε καταλύτης δραματικών εξελίξεων. Ποιά καλύτερη επιβεβαίωση αυτού του ρητού από τη νέα προδοσία της Κύπρου που διέπραξε μια άρχουσα τάξη γαλουχημένη στο πνεύμα των συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου; Σήμερα όμως η Κύπρος βρίσκεται στο επίκεντρο μιας διεθνούς παρτίδας, με επίκεντρο την κρίση της ευρωζώνης και τα γεωπολιτικά επίδικα στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Βέβαια τα τεκταινόμενα στο νησί είχαν πάντα μια διεθνή σημασία – σε τελευταία ανάλυση το δράμα τη Κύπρου δεν είναι παρά αυτό μιας ύστερης, ημιτελούς και στρεβλής αποαποικιοποίησης – άσχετα αν οι ηγεσίες σε Αθήνα και Λευκωσία απέτυχαν οικτρά να αναδείξουν τη διεθνή διάσταση του εθνικού θέματος. Η διαφορά τώρα είναι έγκειται ότι σε αντίθεση με την τουρκική κατοχή, την εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού και τον εποικισμό, η οικονομική καταστροφή που εξαπέλυσαν η μερκελοκρατούμενη ΕΕ και το ΔΝΤ δεν μπορεί να υποβιβασθεί σε μια «διαφορά μεταξύ δύο κοινοτήτων» και μισοξεχασμένη ως προς την πραγματική της αίτια διαμάχη μεταξύ περιφερειακών κρατών.

Kύπρος: Τους παίρνουν το φυσικό αέριο μέσω του μνημονίου…

  Θα αυξήσουν του φόρους, θα μειώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις, θα μειώσουν τις κοινωνικές παροχές, θα απολύσουν κόσμο.
Η καλή γνωστή συνταγή, που έχει εφαρμοστεί και στην Ελλάδα και την επιτυχία της την βιώνουμε καθημερινά.
Το πόσο θα μειωθεί το ΑΕΠ της Κύπρου μέσα από το μνημόνιο αυτό, είναι μια μικρή λεπτομέρεια.
Φυσικά θα δημιουργήσουν και ειδικό ταμείο, στο οποίο θα πηγαίνουν τα μελλοντικά έσοδα από την αξιοποίηση των κοιτασμάτων.
Με λίγα λόγια, δημιουργούν όλες εκείνες τις συνθήκες, ώστε να είναι αδύνατη η μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, ώστε να εκμεταλλεύονται τα έσοδα από τα κοιτάσματα, που στην τελική ήταν και ο λόγος που βάλανε την Κύπρο σε μνημόνιο.
Όλα τα άλλα είναι απλές δικαιολογίες.
Δεν είναι βιώσιμα τα δημόσια οικονομικά τους λέει, και με το πρόγραμμα που τους προτείνουν θα γίνουν.
Δεν είναι βιώσιμο το χρέος της Κύπρου (84% του ΑΕΠ) και είναι βιώσιμο π.χ. του Βελγίου (101,6% του ΑΕΠ) ή της Γαλλίας (89,9% του ΑΕΠ).

Κομπάζετε, μα θα κατεβάζατε τα παντελόνια, παλληκάρια της φακής…

 Tου Μιχάλη Ιγνατίου

Μελετώντας τα κείμενα επιφανών δημοσιογράφων, που διακρίθηκαν και στο παρελθόν για τα «αντι-κυπριακά» τους αισθήματα, ένιωσα λύπη αλλά και οργή. Θα μπορούσα να μην ασχοληθώ με τα ανθρωπάκια του αθηναϊκού δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου, που χαίρονται όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα οι Έλληνες της Κύπρου, αλλά μετά από μεγάλη σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι απαιτείται απάντηση, και διόρθωση των λανθασμένων πληροφοριών που μετέδωσαν για να μειώσουν το «ΟΧΙ» της κυπριακής Βουλής και του κυπριακού λαού.
Το μεγαλύτερο ψέμα που ακούστηκε και, μάλιστα, η αναπαραγωγή δούλεψε συγχρονισμένα, όπως και στο Δημοψήφισμα του 2004, ήταν ότι η πρώτη απόφαση του Εurogroup ήταν καλύτερη από τη δεύτερη, και θα διέσωζε τη Λαϊκή και την Κύπρου -την πρώτη από την εξαφάνιση και τη δεύτερη από τη σκληρή αναδιάρθρωση και την απώλεια εκατομμυρίων ευρώ για τους πελάτες τους.
Και οι δύο αποφάσεις ήταν καταστροφικές για το νησί.

Αφού φτώχυναν την Κύπρο, ετοιμάζουν τον διαμελισμό της…

του Γιώργου Δελαστίκ
Ένα ρίγος διαπέρασε τη σπονδυλική στήλη σχεδόν κάθε Έλληνα που έτυχε να διαβάσει την Πέμπτη ένα από τα άρθρα των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» που αναφερόταν στα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου που βρίσκονται στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το δυσάρεστο συναίσθημα άρχιζε με την ανάγνωση του τίτλου του άρθρου αυτού της μεγάλης αμερικανικής εφημερίδας: «Αποθέματα αερίου και κυπριακή απομόνωση».
Εκείνο όμως που αποτελούσε πραγματική μαχαιριά από πολιτική σκοπιά ήταν ο υπότιτλος: «Καθώς φθίνουν οι ελπίδες για ενεργειακό κέντρο, κλήση από την ΕΕ για τουρκική λύση». Το σοκ είναι τρομερό: «Κλήση από την ΕΕ για τουρκική λύση»! Δεν έχει σημασία πόσο ακριβές είναι αυτό, το ουσιώδες είναι ότι προδίδει την αμερικανική επιθυμία και θέση για την επόμενη φάση στην Κύπρο. «Το φόρτωμα της Κύπρου με τόσο πολύ χρέος μπορεί να είναι ένας έμμεσος τρόπος για την ΕΕ να σπρώξει τους Ελληνοκύπριους σε κάποιο είδος επίλυσης του κυπριακού προβλήματος», δηλώνει στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» η διευθύντρια κάποιας εταιρείας συμβούλων στη Λευκωσία. «Οι βουλευτές της ΕΕ θεωρούν και αυτοί την απεγνωσμένη ανάγκη της Κύπρου για

Ποιος ευθύνεται για την κυπριακή κρίση;

  Του Κώστα Λαπαβίτσα

Η κρίση της Κύπρου οφείλεται καταρχήν στην στρεβλή αναπτυξιακή της πορεία που στηρίχτηκε στον τομέα των υπηρεσιών και στην πολύ χαμηλή φορολόγηση των επιχειρήσεων. Ο τραπεζικός τομέας άρχισε να υπερδιογκώνεται μετά την είσοδο της χώρας στην ΕΕ το 2004 και έγινε τεράστιος μετά την υιοθέτηση του ευρώ το 2008.
Η κυπριακή οικονομία - ακόμη και ο τουρισμός - έχασε συστηματικά ανταγωνιστικότητα την τελευταία δεκαετία. Από το 2008 εμφανίζονται μεγάλα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, που έφτασαν την ίδια χρονιά έως και το 15% του ΑΕΠ. Η συμμετοχή στην ΟΝΕ δεν άφηνε τη δυνατότητα να εξισορροπηθεί η απώλεια ανταγωνιστικότητας με τη διολίσθηση του νομίσματος.

Γερμανικό έγκλημα και τιμωρία…

 Tου Πέτρου Παπακωνσταντίνου
Ανεξάρτητα από την έκβαση τον κυπριακού δράματος,
το Βερολίνο θα πληρώσει βαρύτατο τίμημα για την αλαζονεία του, παρασύροντας την Ευρωζώνη με τη μορφή που γνωρίζουμε σε διάλυση.

Στις 21 Μαρτίου ενώ η Μέρκελ έβγαζε καπνούς απ' το "ΟΧΙ" της κυπριακής βουλής, η Βελγική L'Echo, κάτω απ' τον τίτλο "Σε αναζήτηση των υπευθύνων" έριχνε ευθύνη για τη νέα απροσδόκητη κρίση της Ευρωζώνης όχι στη Λευκωσία αλλά στο Βερολίνο.
Η σύνταξη της έγκυρης εφημερίδας δεν δίστασε μάλιστα να παρομοιάσει το γερμανικό σχέδιο προμελετημένης οικονομικής καταστροφής της νήσου με τον τούρκικο "Αττίλα". Από κει και το απόσπασμα: "Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι η Κύπρος που αντιπροσωπεύει μόλις το 0,3% της Ευρωζώνης θα αναστάτωνε τόσο την Ευρώπη και πρωτεύουσες όπως η Μόσχα και το Λονδίνο;

H διάσωση της Κύπρου απειλεί την «ειδική σχέση» Γερμανίας- Ρωσίας…

 
Η οργή του Κρεμλίνου για τις ζημιές από το πακέτο διάσωσης της Κύπρου θα μπορούσε να βάλει το καρφί στο φέρετρο της «ειδικής σχέσης» που έχει η Γερμανία με τη Ρωσία, φοβούνται οι γερμανοί επιχειρηματίες. «Φυσικά υπάρχουν εντάσεις» είπε ένας σύμβουλος, ο οποίος ζήτησε να παραμείνει ανώνυμος. «Φοβάμαι για τις σχέσεις. Εάν οι Γερμανοί καταρρεύσουν, τότε η Ρωσία δεν θα έχει απολύτως κανένα σύμμαχο στην Ευρώπη πια».
Οι σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση δεν είναι και οι καλύτερες, απ’ όταν ο Βλαντίμιρ Πούτιν επέστρεψε στην προεδρία πέρυσι, εν μέσω πρωτόγνωρων διαμαρτυριών. Η καταστολή των επικριτών του – συμπεριλαμβανομένων της φυλάκισης των διαδηλωτών, των νέων νόμων που περιορίζουν την ελευθερία του λόγου και μιας πρόσφατης επιδρομής στις διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων – έχει δεχθεί έντονες επικρίσεις από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

H συνειδητή επιλογή της Ουάσιγκτον και τo κυπριακό πιόνι

  Η κυπριακή χρηματοπιστωτική κρίση δεν είναι συγκρίσιμη με καμιά άλλη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού είναι η πρώτη φορά που υπέστησαν ρήγμα οι ίδιες οι ιδρυτικές δομές της ΕΕ. Το ρήγμα αυτό σηματοδοτεί την αρχή μιας διαδικασίας πολιτικής αποσύνθεσης η οποία δύσκολα θα ανατραπεί. Κατά τον Thierry Meyssan, πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή της Ουάσιγκτον, η οποία αποσκοπεί στο να διευκολυνθεί η υφαρπαγή κεφαλαίων και να επιλυθεί η δική της οικονομική κρίση, αντί να εξακολουθεί να διατηρείται η οργανωμένη πολιτική δομή της ΕΕ εντός της ζώνης επιρροής της.
Του Thierry Meyssan
Voltaire Network
30 Μαρτίου 2013

Η Ουάσιγκτον έσπευσε να χρησιμοποιήσει κατάλληλα την κυπριακή οικονομική κρίση προκειμένου να εφαρμόσει την στρατηγική της υφαρπαγής κεφαλαίων, στρατηγική την οποία αναλύσαμε πριν από τρεις εβδομάδες από αυτήν εδώ τη στήλη ("Οικονομικό ΝΑΤΟ: η λύση στην οικονομική κρίση των ΗΠΑ").

Επιστροφή στην λίρα η λύση για την Κύπρο…

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Η απάντηση που έδωσε ο υπουργός Οικονομικών του Τέταρτου Ράιχ, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προς την κυπριακή ηγεσία κατά τη διάρκεια του (ιστορικής πλέον σημασίας) συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, «αν δεν σας αρέσει να φύγετε από το ευρώ», αποτελούσε μια κορυφαία επίδειξη αλαζονείας, θράσους και πολύ περισσότερο δύναμης, εξόφθαλμα απειλητικής πια για την Ευρώπη! Τα λόγια του έφεραν στην επιφάνεια αφτιασίδωτη επίσης την γερμανική υποκρισία, καθώς ο Σόιμπλε ήξερε ότι μίλαγε εκ του ασφαλούς, έχοντας απέναντί του μια ηγεσία που είχε εξ’ αρχής συμφωνήσει με το τερατώδες γερμανικό σχέδιο κατάσχεσης μέρους των τραπεζικών καταθέσεων. Η ηγεσία του Ν. Αναστασιάδη ήξερε πολύ καλά, όπως ήξερε κι υπόλοιπος κόσμος τα σχέδια που συζητιόνταν, επί πολλές εβδομάδες ακόμη κι από τα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου. Δεκάδες ήταν τα άρθρα ακόμη και πρωτοσέλιδα ειδικά του βρετανικού οικονομικού Τύπου που εξηγούσαν με πλούσιες λεπτομέρειες το χωρίς προηγούμενο «σχέδιο διάσωσης» της Κύπρου (με τον ευφημισμό εδώ να διεκδικεί θέση στα εγχειρίδια της ελληνικής γλώσσας).

Τα δικά τους λεφτά μας…

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ούτε λαμπρός οικονομολόγος, αλλά ούτε και όψιμα μετανιωμένος νεοφιλελεύθερος αναλυτής για να καταλάβει ότι η Κύπρος αυτή τη στιγμή δεν είναι στο ευρώ.
Η παραφιλολογία, που μπήκε στο τραπέζι από εκείνους που με λύσσα υπερασπίζονται την ελευθερία της διακίνησης κεφαλαίων, γύρω από το πόσα χρήματα πρέπει να έχει κάποιος στην τράπεζα για να θεωρείται πλούσιος, εξελίχθηκε σε έναν πόλεμο ευθυνών.
Αποτέλεσμα του πολέμου αυτού είναι ένα θολό σενάριο σχετικά με το ποιος ευθύνεται για το φαλίρισμα των κυπριακών τραπεζών. Η κτηματομεσιτική φούσκα, το κούρεμα της Ελλάδας, η μαζικές μετακινήσεις ρωσικών κεφαλαίων υπό το φόβο της ένταξης της Κύπρου στο μνημόνιο, ο Βγενόπουλος και η τοξική Μαρφίν, είναι μερικά παραδείγματα.
Όλα τα παραπάνω φταίνε. Κανένα από τα παραπάνω δεν φταίει. Και τα δύο ισχύουν, αλλά οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος καθίσει και αναλογιστεί, με καθαρό μυαλό, τι διάολο συνέβαινε όλα αυτά τα χρόνια, στο μόνο πράγμα που θα καταλήξει είναι ότι τα χρήματα που θεωρούμε “δικά” μας, δεν μας ανήκαν ποτέ.

Το πραγματικό κόστος μιας πτώχευσης της Κύπρου

 Tου Πάνου Παναγιώτου*

Κάθε φορά που γίνεται λόγος για το ενδεχόμενο πτώχευσης μίας χώρας στην ευρωζώνη ή εξόδου της απ' το ευρώ ακολουθεί ένας υπολογισμός του κόστους που αυτό θα είχε για την ΕΕ. Στην περίπτωση της Κύπρου και λόγω της ταχύτητας των εξελίξεων αλλά και του μικροσκοπικού μεγέθους της η συζήτηση αυτή παρακάμφθηκε με τη λογική ότι οι συνέπειες θα ήταν ελάχιστες.
Κάτι τέτοιο είναι πολύ μακριά απ' την αλήθεια από τη μία πλευρά γιατί η πτώχευση και η έξοδος μίας χώρας απ' το ευρώ συνεπάγεται αυτόματα και την αποδοχή διάσπασης της ευρωζώνης, γεγονός που από μόνο του είναι αρκετό για να αλλάξει την ευρωπαϊκή ιστορία και να οδηγήσει την ΕΕ σε αχαρτογράφητα εδάφη. Και από την άλλη πλευρά γιατί, ακόμη και στην περίπτωση της Κύπρου, το βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο κόστος μίας πτώχευσης και αποχώρησης της απ' την ευρωζώνη υπολογίζεται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Ξεκινώντας, λοιπόν, από τις πλέον άμεσες συνέπειες και προχωρώντας προς τις βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες, ακολουθεί ένας υπολογισμός του κόστους μίας ενδεχόμενης πτώχευσης της Κύπρου.

ΣΙΜΟ, ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΦΕΥΓΕΙ!

 Του Καρτέσιου

Japan Times «Παρότι, λογικά, ό,τι συμβαίνει στην Κύπρο, θα έπρεπε να μένει στην Κύπρο, αυτό δεν συμβαίνει. (…) Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι η Κύπρος. Το ζήτημα είναι αν αυτό που ξεκίνησε στην Κύπρο, θα παραμείνει στην Κύπρο. Αν όχι, τότε η κατάσταση για την Ευρώπη μόλις έγινε χειρότερη».
Der Spiegel «Ο πρώην επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας Ρόμπερτ Ζέλικ δηλώνει πως ούτε η Κύπρος, ούτε η Ελλάδα, ούτε η Ισπανία, αλλά η Γαλλία μπορεί να είναι ο πραγματικός ασθενής της Ευρώπης. Το Παρίσι μπορεί να γίνει ο νέος ασθενής της ηπείρου όχι μόνο για τα οικονομικά προβλήματά του, αλλά επειδή σύντομα η χώρα δεν θα είναι πλέον ανταγωνιστική».
Liberation «Μια εντελώς διαφορετική πρόταση για την αντιμετώπιση του γερμανικού ηγεμονισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναμοχλεύει ο Ιταλός φιλόσοφος, Τζόρτζιο Αγκάμπεν, προτείνοντας στην ουσία τον συνασπισμό των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου σε μία άτυπη “Λατινική Αυτοκρατορία”».

ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ…

Μια καταστροφή άνευ προηγουμένου, που κάνει αυτή του 1974 να μοιάζει απλώς μικρότερη. Και το μέλλον, ζοφερό. Αυτό είναι σήμερα ότι εισπράττεις από την Κύπρο. Αλήθεια, τι θα συνέβαινε αν μετά το "ΟΧΙ" του κοινοβουλίου έβγαινε η Κύπρος από την ευρωζώνη; Η πιο τραγική διάσταση είναι αυτή: Η Κύπρος δολοφονείται λίγο πριν σηκώσει κεφάλι, αφού λόγω της επικείμενης εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου θα ξέφευγε από τα δηλητηριώδη άγκιστρα της τρόικα, του Βερολίνου, της Μέρκελ και της Λαγκάρντ. Η καταστροφή στην Κύπρο είναι ανυπολόγιστη, και για να αντιληφθούμε την έκταση της δεινής θέσης στην οποία έχει περιέλθει το δεύτερο ελληνικό κράτος, ας δούμε τα παρακάτω στοιχεία:
Στοιχεία που επισημαίνει το Defencenet.
-Οι μονάδες της Εθνοφρουράς βρίσκονται σε τραγική κατάσταση: Όπως όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ξέρουν πότε θα πληρωθούν, οι οικογένειές τους πεινάνε.

Ο κυνηγός και το σπουργίτι…

 Tου Βασίλη Βιλιάρδου

Τα διεθνή χρηματοπιστωτικά έντυπα παρομοιάζουν τη συμπεριφορά της Τρόικας απέναντι στην Κύπρο, με ένα παλαιό ανέκδοτο. Σύμφωνα με το ανέκδοτο αυτό ο κυνηγός, αφού έχει πυροβολήσει και σκοτώσει ένα μικρό σπουργίτι, το οποίο καθόταν στο κλαδί με ένα σμήνος πολλών άλλων, ρωτάει με αφέλεια το φίλο του: "Πόσα σπουργίτια έμειναν στο κλαδί";
Με απλά λόγια τώρα, όταν το κυπριακό σπουργίτι πυροβολήθηκε με τέτοιο ψυχρό τρόπο και σκοτώθηκε ακαριαία, είναι δυνατόν να μείνουν ανενόχλητα στο κλαδί τα υπόλοιπα σπουργίτια, μεγαλύτερα (Ιταλία, Ισπανία) ή μικρότερα (Ελλάδα, Πορτογαλία), περιμένοντας ότι ο κυνηγός δεν θα τα "δολοφονήσει"; Ακόμη πιο απλά, είναι δυνατόν να μην αποσύρουν τις καταθέσεις τους οι Έλληνες, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί, οι Πορτογάλοι κλπ., υποθέτοντας ότι θα τους συμπονέσει η Γερμανία;

H ΣΩΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΚΥΠΡΟ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩ! ΤΩΡΑ!

Ο Paul Krugman κάθε άλλο παρά σχέση έχει με τη ριζοσπαστική Αριστερά και τη μαρξιστική οικονομική σκέψη. Αντίθετα, ανήκει στην επίσημη αμερικάνικη οικονομική σχολή που έχει έντονα τα στοιχεία της Κευνσιανής παράδοσης. Είναι εντυπωσιακό, όμως, να προτείνει ευθέως ο P. Krugman για την Κύπρο, κάτι που θεωρείται ανοσιούργημα ακόμα και ως σκέψη, όχι μόνο από το κατεστημένο, αλλά και στους χώρους μεγάλων τμημάτων της Αριστεράς!

Ολόκληρο το άρθρο του Paul Krugman έχει ως εξής:

H ΣΩΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΚΥΠΡΟ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩ! ΤΩΡΑ!
του Paul Krugman
Ένας ανταποκριτής, ο οποίος σέβομαι απόλυτα, που ζήτησε (ευγενικά) να πω την άποψή μου για το τί πρέπει να κάνει τελικά η Κύπρος. Αφήνοντας στην άκρη, όλα τα ερωτήματα πολιτικού ρεαλισμού. Και έχει δίκιο: Όσο πιστεύω ότι ωφελεί το να περνώ τον περισσότερο χρόνο μου δουλεύοντας επάνω στα όρια του πολιτικά εφικτού και βασιζόμενος σε έναν συνδυασμό λογικής και γελοιότητας, για να εξαλειφθούν αυτά τα όρια με την πάροδο του χρόνου, κάποια στιγμή θα πρέπει να πω ορθά κοφτά τι θα έκανα εγώ εάν μου δινόταν η ευκαιρία.
Αυτό εδώ θα έκανα: Ναι, η Κύπρος πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ. Τώρα.