Πολυτέλειες…

Είναι μοναδική η ελαφρότητα με την οποία οι κυβερνήσεις των τριών τελευταίων ετών -και κυρίως η σημερινή συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ- χρησιμοποιούν ως επιχείρημα της διάλυσης του κοινωνικού κράτους το γεγονός ότι δημιούργησαν πάνω από ενάμιση εκατομμύριο ανέργους στον ιδιωτικό τομέα.

Η εργασία έχει πάψει εδώ και πολύ καιρό να θεωρείται αυτονόητο. Αποτελεί πολυτέλεια και μάλιστα συνιστά, στο δικό τους μυαλό, ένα κράμα καλοπέρασης και προνομίων.
Υπουργοί και βουλευτές χρησιμοποιούν τους ανέργους -ιδίως τους νέους, επειδή αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές των νοικοκυραίων- για να αιτιολογήσουν το κλείσιμο και τη συγχώνευση σχολείων και νοσοκομείων.

Σε ερωτήματα του τύπου “πώς θα εξυπηρετηθούν οι άρρωστοι και οι κλινήρεις” και “τι θα γίνει με τους μαθητές που δεν έχουν πρόσβαση σε σχολεία”, δεν απαντούν ποτέ.
Αν πάρουμε ως παράδειγμα τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Υγείας*, Άδωνι Γεωργιάδη, έχουμε όλη την εικόνα μπροστά μας. Αυτό το σύνολο ανθρώπων, που όταν αναζητάς απάντηση για το τι θα γίνει με τους ασθενείς μίας κλινικής που κλείνει, απαντούν ότι οι εργαζόμενοι της δεν θέλουν να μετακινηθούν ένα χιλιόμετρο πιο πέρα από τον σημερινό τόπο εργασίας τους. Και "πρέπει να ντρέπονται γι' αυτό". Πρέπει να "απολυθούν για να δουν τι εστί βερίκοκο", όπως λέει ο υπουργός.

Ο ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΜΟΥ…(Διαβάστε το)

Του Καρτέσιου

Το παραμύθι του σοκ έλαβε επίσημα τέλος. Για σοκ θα μιλούσαμε αν κάποιο πρωί σε πετούσαν ξαφνικά από το σπίτι σου δίχως να το περιμένεις. Τώρα πλέον το περιμένεις. Σε προειδοποίησαν με τον πλέον επίσημο τρόπο. Το άφηναν να διαρρεύσει επί μήνες. Δεν αντέδρασες. Το αντίθετο, πήγες διακοπές.

Δε σε κατηγορώ. Αυτό είχες ανάγκη. Άλλωστε ίσως και να μην πίστεψες ότι θα σου πάρουν το σπίτι. Όμως τώρα σε προειδοποίησε ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών. «Αν δε σου πάρουμε το σπίτι, θα καταρρεύσουν οι τράπεζες», σου είπε.

Αν μάθαινες ότι ξέσπασε φωτιά κοντά στο σπίτι σου θα επέστρεφες κι από την άλλη άκρη του κόσμου για να παλέψεις να το σώσεις. Τώρα, δεν επέστρεψες. Έμεινες εκεί. Καλά έκανες. Δε σε κατηγορώ.

Δε θα έμαθες ότι για την κατάσχεση του σπιτιού σου θα συνυπολογιστούν οι έννοιες των «αποδεκτών συνθηκών διαβίωσης» και του «συνεργάσιμου δανειολήπτη». Πήγες διακοπές. Ή ακόμη κι αν δεν πήγες. Έφαγες όμως τρία γεύματα την ημέρα και δε στήθηκες σε συσσίτιο. Κάπνισες κι ένα πακέτο τσιγάρα. Ίσως αγόρασες κι ένα παγωτό στα παιδιά. Άρα, ζεις σε «αποδεκτές συνθήκες διαβίωσης», οπότε θα μπορούσες να πληρώνεις το δάνειό σου τρώγοντας λιγότερο, μην καπνίζοντας και μην αγοράζοντας παγωτό στα παιδιά σου.

Το κόλπο των τραπεζών για να βάζουν χέρι στην τσέπη μας για πάντα…

Τη στιγμή που ο λαός δυστυχεί, πακτωλοί χρημάτων πηγαίνουν στις συστημικές τράπεζες για τη "διάσωση" τους. Κι αυτές δε σταματάνε να βρίσκουν κόλπα για να βάζουν το χέρι στις τσέπες μας (με τις ευλογίες κυβερνήσεων και αρχών, βεβαίως-βεβαίως).

Τι κόλπο ανακάλυψαν αυτή τη φορά οι αθεόφοβοι; Προσφέροντας δήθεν υψηλότερο επιτόκιο, πουλούσαν σε αποταμιευτές και ασφαλιστικά Ταμεία ομόλογα μειωμένης εξασφάλισης, χωρίς ημερομηνία λήξης! Εκρυβαν τον μυστηριώδη όρο «perpetual (=εις το διηνεκές)» σε τόμους από ψιλά γράμματα στα αγγλικά, για να μην καταλαβαίνει ο κόσμος την αλήθεια: ότι η τράπεζα δεν ήταν υποχρεωμένη να επαναγοράσει τα ομόλογα στην ίδια αξία, αλλά τα αγοράζει ΑΜΑ θέλει, ΟΠΟΤΕ θέλει και σε ΟΠΟΙΑ τιμή θέλει!

Για να το καταλάβουμε καλύτερα: αγόραζε ο πελάτης ένα ομόλογο 100 ευρώ. Εύλογα, περίμενε ότι σε κάποια -συγκεκριμένη- χρονική στιγμή, η τράπεζα θα το αγόραζε πίσω για 100 ευρώ, ενώ στο μεταξύ θα του είχε δώσει και τους (αυξημένους) τόκους. Αμ δε!

Η τράπεζα έβαζε το ομόλογο σε ένα ξένο χρηματιστήριο κι αυτό κατρακυλούσε συχνά ακόμη και στα 15 ευρώ. Μετά, ερχόταν και σου έλεγε «σου το αγοράζω πίσω για 45 ευρώ κι άμα θες»! Ετσι, κούρευε τον αποταμιευτή κατά 65%(!) και το παρουσίαζε σα να του έκανε και χάρη! Κι όσο για τους τόκους; Ούτε αυτούς του έδινε, βάζοντας τον άλλο... χαριτωμένο όρο «Μη Σωρευτικό Μέρισμα» για να μην υποχρεούται να αποδίδει τίποτα!

Χαλασμένοι άνθρωποι, άψογες μηχανές…(Διαβάστε το)

by Sotos

Έψαχνα τη λέξη. Έψαχνα, έψαχνα, κι είχα σπάσει το το κεφάλι μου για να τη βρω. Και να τους περιγράψω. Να τους χαρακτηρίσω. Να μάθουν όσοι με διαβάζουν με τι ακριβώς έχουν να κάνουν.

«Απόγαιον κυνισμού», ήταν η πρώτη έκφραση που μου ήρθε στο μυαλό –την είχα χρησιμοποιήσει πρόσφατα για τη δήλωση του Στουρνάρα περί κοπώσεως των βουλευτών. Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι είχα να κάνω με κάτι ακόμα πιο δυνατό, κάτι πάνω από το κυνικό, κάτι που πραγματικά ξεπερνά την έννοια άνθρωπος, και γύρευα μιαν έννοια ακόμα πιο σκληρή, έναν πολύ μεταλλικό όρο, ατσάλινο, με το οποίο να καταφέρω να αποδώσω την αλήθεια. Έναν όρο που να δείχνει ωμότητα, σφιγμένα χείλη, μάτια σμιχτά, και παγωμένη έκφραση στο πρόσωπο –ή μάλλον ένα πρόσωπο τελείως ανέκφραστο. Σκέφθηκα, σκέφθηκα και καθώς σκεπτόμουν, συνειδητοποίησα ότι είχα να κάνω με ανθρώπους αδίστακτους. Ναι, αυτό ήταν! «Αδίστακτοι», ήταν η λέξη.

Η καθηγήτρια Κλαίρη Καψαχάτη ήταν η πρώτη εκπαιδευτικός που πληροφορήθηκε επίσημα από το υπουργείο Παιδείας ότι τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Λίγες ημέρες αργότερα, την πρόδωσε η καρδιά της· και πέθανε. Τα δύο γεγονότα συνδέθηκαν αμέσως στη συνείδηση του κόσμου.
Ακολούθησε ανάκληση της διαθεσιμότητας. Όλοι σκεφθήκαμε αμέσως: Άθλιοι υποκριτές, πονηροί γραφειοκράτες! Να γλυτώσετε από την οργή, ε;
Μετά, διάβασα την απόφαση που ανακαλούσε τη διαθεσιμότητα:

Πόρτα εξόδου για 6.000 συμβασιούχους Δημοσίου και ΟΤΑ…

Μέχρι το τέλος του χρόνου αναμένεται να έχουν συζητηθεί όλες οι υποθέσεις συμβασιούχων του Δημοσίου και των ΟΤΑ που παραμένουν στη δουλειά τους με προσωρινές διαταγές δικαστηρίων.

Με την εν λόγω απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπου Αθανασίου, όπως αναφέρεται στο Capital, ουσιαστικά οδηγούνται άμεσα εκτός δημοσίου άμεσα πολλούς από τους περίπου 6.000 συμβασιούχους που συνεχίζουν να εργάζονται με προσωρινές δικαστικές αποφάσεις.
Στην ίδια πηγή σημειώνεται πως η απόφαση αφορά σε υποθέσεις συμβασιούχων του δημοσίου και των ΟΤΑ που παραμένουν στη δουλειά τους με προσωρινές διαταγές δικαστηρίων και επρόκειτο να συζητηθούν το 2014 και το 2015.

Σύμφωνα με το Capital, με την απόφαση του Χ. Αθανασίου μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου το αργότερο αρχές Νοεμβρίου θα έχουν συζητηθεί όλες οι εκκρεμείς αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων «για την προσωρινή ρύθμιση κατάστασης επί διαφορών για άκυρη απόλυση εργαζομένου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας για την οποία έχει χορηγηθεί προσωρινή διαταγή» και αγωγές «για άκυρη απόλυση εργαζομένου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, η πραγματική απασχόληση του οποίου έχει ως ασφαλιστικό μέτρο».

Επετηρίδα εναντίον ΑΣΕΠ…

Αν ρίξετε μια ματιά σε ιστολόγια εκπαιδευτικών θεμάτων θα δείτε πολλά άρθρα και ακόμα περισσότερα σχόλια σχετικά με την απόφαση του Υπουργείου να μοριοδοτηθούν στην αξιολόγηση για τις απολύσεις με περισσότερα μόρια οι διορισμένοι με ΑΣΕΠ απ' ότι εκείνοι με επετηρίδα.
Αυτή η συζήτηση από μόνη της εξηγεί γιατί αυτός ο κλάδος βρίσκεται στο χάλι που βρίσκεται και δεν πρόκειται να δει στον ήλιο μοίρα με τα μυαλά που κουβαλάει, διότι την ώρα που η ελληνική κοινωνία και κυρίως τα μεσαία και κατώτερα στρώματα δέχονται μια επίθεση που όμοια της δεν έχει υπάρξει μετά τους πολέμους, οι τύποι κοιτάνε ποιος θα σώσει το τομάρι του, γιατί μόνο με αυτό τον τρόπο έχουν μάθει να λειτουργούν και να τη βγάζουν καθαρή.

Ας δούμε όμως και μερικές άλλες αλήθειες. Την τελευταία τριετία των μνημονίων, οι νεότεροι στο χώρο της εκπαίδευσης, που είναι διορισμένοι με ΑΣΕΠ, είδαν μειώσεις στους μισθούς τους της τάξης του 40%-45% αντίθετα με τους παλιούς που είχαν τις μισές μειώσεις. Τώρα γιατί το Υπουργείο επέλεξε αυτή τη διαφοροποίηση, μπορούμε να σκεφτούμε διάφορα σενάρια, όπως οτι έτσι δημιουργούνται εσωτερικές κλιμακώσεις και το μέτωπο αντίστασης διασπάται. Για να το δούμε σε απόλυτους αριθμούς, οι παλιοί, που κατά κύριο λόγο έχουν διοριστεί με επετηρίδα αφού τότε δεν είχε καθιερωθεί ο ΑΣΕΠ, για παράδειγμα ένα εκπαιδευτικός 15ετίας και πάνω, παίρνει σήμερα καθαρά περισσότερα από 1300 ευρώ το μήνα. Αντίθετα ένας νεότερος εκπαιδευτικός που σίγουρα διορίστηκε με ΑΣΕΠ, με τις μειώσεις των μνημονίων έχει καθαρό εισόδημα περίπου 800-900 ευρώ.

Απολυμένοι και… ιερές αγελάδες

Του Θανάση Νικολαΐδη

Είχαν «μπάρμπα κλπ» και θα φρόντιζε το… ανίψι. Άλλοι διέθεταν γνωριμίες. Κι οι άλλοι; Σε ρόλο αφισοκολλητή. Και οι… παράλλοι; Αυτοί έριξαν χιλιόμετρα πίσω απ’ τον αφέντη-οδηγητή. Τον πολιτικό… καριέρας.
Θέλει το κόμμα οπαδούς (και ευκαιριακούς ιδεολόγους), χρειάζεται ψήφους ο πολιτικός, σταυρουδάκι ο βουλευτής.

Όλα τα’ κανε από… καθήκον (και υστεροβουλία) και, ως γνήσιος νεοέλληνας του βολέματος χωρίς κόπο και σκοτούρες, στάθηκε απέναντι στον βουλευτή του.
- Περιμένω. Μου υποσχέθηκες πως θα διορίσεις το παιδί.
- Περιμένουν κι άλλοι.
- Χωρίς μα και μου, μην «αλλαξοπιστήσω», σου πάρω τους μισούς (κι έχω μεγάλο σόι), πάω στον απέναντι και σε φάει το σκοτάδι.

Κάπως έτσι κύλησαν οι δεκαετίες και η δημοκρατία καλοπέρασε στα χέρια τους. Και η ισότητα με τις…ίσες ευκαιρίες. Με τον γείτονα (χωρίς μπάρμπα και…χιλιόμετρα) εκτός παιδειάς και…δημοσίου, δίκην γαμπρού εκτός νυμφώνος. Δεν ορκίστηκε «πίστιν εις το Σύνταγμα και τους νόμους», δεν ένιωσε τη σιγουριά της μονιμότητας. Και στρώσανε τον πισινό τους σε καρέκλες άνθρωποι και ανθρωπάκια, καμαρώνοντας για τις γνωριμία και για την «ισχύ» της γνωριμίας.

350 ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ-ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ!

  140 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ-ΑΠΟΛΥΣΗ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ Η ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!

Η απόφαση για την οριστική διαθεσιμότητα-απόλυση όλων των εργαζομένων του ΥΠΕΘΑ -Υπουργείο Εθνικής Άμυνας-(350 ατόμων ΓΕΣ,ΓΕΝ,ΓΕΑ,ΓΕΕΘΑ) κατηγορίας ΣΕΙΔ (προσωπικό σύμβασης έργου ιδιωτικού δικαίου) και ΣΕΙΔΑΧ (προσωπικό σύμβασης έργου ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου) είναι οριστική.

Εκπρόσωποι του ΣΙΠΝΣ ( Σύνδεσμος Ιδιωτικού Προσωπικού Ναυστάθμου Σαλαμίνας) ανέφεραν στην iskra ότι το αντίστοιχο προσωπικό του Ναυστάθμου Σαλαμίνας που βγαίνει σε διαθεσιμότητα. δηλαδή απόλυση είναι περίπου 140 άτομα, κατηγορίας ΣΕΙΔΑΧ.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, όπως μας είπαν ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Ν.Σ. Νοράϊρ Κεφαλιάν και ο Γραμματέας Ηλιάδης Νεκτάριος, ότι το προσωπικό που απολύεται κατέχει καίριες θέσεις σε σπάνιες και εξαιρετικά εξειδικευμένες ειδικότητες, ενώ ο μέσος όρος ετών εργασίας στον ναύσταθμο είναι τα 30 χρόνια. Σχολίασαν δε την πιθανότητα να δοθούν τελικά οι εργασίες αυτές σε εργολάβους-ιδιώτες.
Συνολικά η πλειονότητα των υπο απόλυση εργαζομένων ΣΕΙΔ κατέχουν καίριες θέσεις (ναυστάθμους, νοσοκομεία, τεχνικές και επιστημονικές υπηρεσίες όλων των επιτελείων κλπ). Ολοι  οι Ειδικοί Επιστήμονες και των τεσσάρων  Όπλων είναι κατηγορίας ΣΕΙΔ. Όλο σχεδόν το τεχνικό και εξειδικευμένο εργατικό προσωπικό, σπάνιων και απαραίτητων ειδικοτήτων  και των δυο Ναυστάθμων του ΠΝ είναι κατηγορίας ΣΕΙΔ.

Το τρίτο στάδιο του κοινωνικού αυτοματισμού

 Tου Διονύση Ελευθεράτου

Σκηνή πρώτη νωπή: Σε ένα τρόλεϊ έχει ζωηρέψει η συζήτηση επιβατών για την ΕΡΤ. Κάποιος φωνάζει διακηρύσσοντας την τελική, αδιαπραγμάτευτη ετυμηγορία του:

«Εμένα ο γιός μου ζει με 500 ευρώ τον μήνα. Να ζήσουν κι αυτοί με τόσα …». (Αν οι σύγχρονες ιλαροτραγωδίες διέθεταν κάποιου είδους χορό, μάλλον στο χορικό η φράση του αναψοκοκκινισμένου πατέρα θα σχολιαζόταν κάπως έτσι: «Ξέρουμε νέους πτυχιούχους που ζουν με 350 ευρώ. Με βάση την δική του λογική να παίρνει τόσα κι ο γιός του»).
Σκηνή δεύτερη –με γυναικεία φωνή αυτή:

«Ας τους απολύσουν στην ΕΡΤ. Καλά να πάθουν, γιατί, όταν εγώ δούλευα σαν σκυλί, όλοι αυτοί έλεγαν πως έκανα λευκή απεργία. Εμείς δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Αυτοί γιατί να έχουν σίγουροι δουλειά;».
(Λόγια υπαλλήλου μιας αθηναϊκής ΔΥΟ, που βαίνει προς συγχώνευση, συρρίκνωση και μετακόμιση σε απόσταση 23 χιλιομέτρων από την πόλη- ναι, αυτό που λέγεται «μεταρρυθμιστικός ορθολογισμός». Όλοι, σκάρτοι λοιπόν. Και απαράδεκτη η σιγουριά πως εργάζεσαι και αύριο. Ο χορός μάλλον θα αναρωτιόταν πόσες φορές τα λούστηκε αυτά η υπάλληλος της ΔΥΟ, προτού τα εκτοξεύσει η ίδια).

Εγώ ελπίζω να τη βολέψω…

Δυστυχώς αυτή η χαριτωμένη φράση από έκθεση μαθητή της Νότιας Ιταλίας, στη σημερινή ελληνική συνθήκη δεν μπορεί παρά να εκφράζει την επιτομή της βλακείας.

Αλήθεια, τι έκαναν πριν από δυο μήνες οι 2.500 καθηγητές που στα μέσα Ιουλίου είδαν τα ονόματά τους στη λίστα της διαθεσιμότητας; Γιατί τότε δεν πάλεψαν και δεν τράβηξαν την απεργία μέσα στις εξετάσεις, κόντρα στους συνδικαλιστές τους; Μήπως επειδή πίστευαν ότι για εκείνους δεν θα έφτανε ποτέ η ώρα της απόλυσης; Πως δεν θα ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο; Να όμως που στην Ελλάδα του 2013 και οι χειρότεροι εφιάλτες γίνονται πραγματικότητα!
Αλλά το να μην έχεις ψιλιαστεί περί τίνος πρόκειται εδώ και τρία και πλέον χρόνια, δηλώνει τουλάχιστον αντιληπτική ανεπάρκεια.

Τώρα είναι κάπως αργά, πιο αργά από πριν και επιπλέον ένα πανίσχυρο όπλο έχει χαθεί για έναν ολόκληρο χρόνο. Τώρα θα πρέπει να πάνε σε πολύ μακρά απεργία διαρκείας, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο να αντέξουν με τους μισθούς που παίρνουν. Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται, όποιος τη γλύτωσε, τη γλύτωσε και όποιος την πάτησε, μαύρο φίδι που τον έφαγε!
Λυπάμαι αν οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν με τόση επιπολαιότητα τα της ζωής τους, αλλά τότε γιατί κι εγώ να τους πάρω στα σοβαρά; Και έχει μεγάλη, μέγιστη σημασία ένας σωστός απολογισμός, επειδή αν σήμερα στρέφονται ξανά σε αυτούς που αποδείχτηκαν τουλάχιστον λίγοι για να τους τραβήξουν από το γκρεμό, καλύτερα να μην ελπίζουν τζάμπα.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΒΑΛΕΔΕΣ…

 Του Καρτέσιου

Φτάσαμε και σε αυτό το σημείο. Να ειρωνεύεται ο Άκης Παυλόπουλος τους κυβερνητικούς. Ακούστε τον πως σπάει πλάκα ο Παυλόπουλος με αυτό το μέγα πολιτικό κεφάλαιο του τόπου, τον Υφυπουργό Ανάπτυξης, Νότη Μηταράκη. Ε, λοιπόν, δε σας συγχωρούμε. Δε σας συγχωρούμε γιατί είστε πρεζόνια της Μέρκελ. Επειδή από την πρώτη στιγμή λέγατε ότι αν δεν ψηφιστούν τα μνημόνια και τα προαπαιτούμενα, τότε δε θα έρθει η δόση και άρα δε θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις. Έτσι εύκολα ξεχνιούνται οι εκβιασμοί του «λαοφιλούς» Κουτρουμάνη;
Από τότε, όμως, επειδή οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων, πλην εκείνων του υπουργείου Οικονομικών, έγιναν κινέζικοι κι επειδή ξεκίνησαν οι απολύσεις τους οπότε ικανοποιήθηκε και ο κοινωνικός κανιβαλισμός που γιγαντώθηκε από τα ΜΜΕ, τώρα ενοχλούν μόνο οι συντάξεις. Οι συνταξιούχοι θα είναι ο επόμενος στόχος του «1,5 εκ. απολυμένων για τους οποίους κανείς δεν έχυσε ούτε ένα δάκρυ».

Εμείς οι ΑΣΕΠΙΤΕΣ είμαστε καθηγητές ‘’πρώτης τάξης’’

Εμείς οι ΑΣΕΠΙΤΕΣ είμαστε καθηγητές ‘’πρώτης τάξης’’
ή
Η νέα ανθρωποφαγία
ή
Οι ρινόκεροι είναι ανάμεσά μας!

Συνάδελφοι, έλαβα εχθές μια πρόσκληση να συμμετάσχω σε συνάντηση με ειδικευμένο δικηγόρο της Αθήνας με σκοπό την άμεση σύσταση συλλόγου ΑΣΕΠΙΤΩΝ. Σύμφωνα με το blog του συλλόγου (sic) «ο υπό σύσταση σύλλογος περιλαμβάνει όλους τους εκπαιδευτικούς που αξιοκρατικά διορίσθηκαν στην εκπαίδευση μέσω γραπτών εξετάσεων του ΑΣΕΠ με ΦΕΚ. Σκοπός του είναι να προασπίσει τα εργασιακά δικαιώματα των μελών του, ενάντια σε κάθε κακόβουλη προσπάθεια υπονόμευσης από όπου κι αν αυτή προέρχεται.» Στο δε κάλεσμά τους αναφέρουν ότι (sic) «ο δικηγόρος κρίνει ως κατεπείγουσα τη σύσταση του συλλόγου. Οι όποιες πιέσεις για την εξαίρεση των ΑΣΕΠΙΤΩΝ από διαθεσιμότητα - απολύσεις, θα κριθούν μέσα στον Ιούλη» και ότι «αμέσως μετά τη διοικητική πράξη σύστασης του συλλόγου, ο δικηγόρος θα καταθέσει ασφαλιστικά μέτρα στο υπουργείο, όπου θα αιτούνται την απόλυτη εξαίρεση των διορισμένων με ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών, από κάθε διαδικασία κινητικότητας (διαθεσιμότητα, απολύσεις κ.λ.π.)».

Διαβάζοντας την πρόσκληση, καθώς και την ενημέρωση στο blog ,καταλαβαίνω ότι το βασικό ζητούμενο του συλλόγου αυτού είναι, αν γίνουν απολύσεις καθηγητών, να απολυθούν πρώτα όλοι οι υπόλοιποι (που δεν έχουν αξιολογηθεί μέσω εξετάσεων του ΑΣΕΠ) και οι ΑΣΕΠΙΤΕΣ να παραμείνουν, καθώς πληρούν τις προϋποθέσεις διορισμού με αξιολογικά κριτήρια.
Εμείς οι ΑΣΕΠΙΤΕΣ φορέσαμε κουκούλα και δείχνουμε τους υπόλοιπους.

Προ τριετίας βραβευμένη, σήμερα απολυμένη…

Αποχαιρετά τις σχολικές αίθουσες μετά από 20 χρόνια υπηρεσίας

Πριν από τρία χρόνια, η τότε Υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, παρέδιδε Αριστείο στην καθηγήτρια του 1ου ΕΠΑΛ Ν. Ιωνίας, Αγγελική Καμπούρη, για την Καινοτομία στην Εκπαίδευση. Ένα τρισδιάστατο, ποπ-απ βιβλίο για το οποίο συνεργάστηκαν καθηγητές και μαθητές δύο τομέων του 1ου ΕΠΑΛ, του τομέα ηλεκτρονικών και του τομέα εφαρμοσμένων τεχνών, ανέδειξε την υψηλού επιπέδου δουλειά που γίνεται στο σχολείο.

Τρία χρόνια μετά, η ίδια -βραβευμένη- εκπαιδευτικός, είδε το όνομά της στη λίστα των 48 προς απόλυση καθηγητών από τη Μαγνησία, μετά την κατάργηση 46 ειδικοτήτων από τα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ. Σήμερα, η Αγγελική Καμπούρη, είναι επί της ουσίας άνεργη. Είδε την επαγγελματική της ζωή να καταρρέει από τη μία μέρα στην άλλη, χωρίς να δικαιούται καμιάς αποζημίωσης και χωρίς να υπάρχει καμία προοπτική για το μέλλον.

Συνέντευξη στην Ελένη Χάνου

*Κυρία Καμπούρη, μετά από 20 χρόνια στη δημόσια εκπαίδευση, φέτος θα είναι η πρώτη φορά που ίσως δείτε τον εαυτό σας εκτός σχολικών αιθουσών…
Αφιέρωσα 20 χρόνια από τη ζωή μου στη δημόσια εκπαίδευση. Έχω ζήσει όλες τις αλλαγές στην επαγγελματική εκπαίδευση. Μπήκα ως αναπληρώτρια σε ΤΕΛ, με το διορισμό μου τα ΤΕΛ

Η ανθρωποφαγία άρχισε, θα έρθουν και για σένα...

Tου Δημήτρη Νάτσιου*

Πρώτα ήρθαν για τους δημόσιους υπαλλήλους. Και δεν ύψωσα τη φωνή μου, γιατί δεν ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
Κατόπιν ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Και δεν ύψωσα τη φωνή μου, γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.
Κατόπιν ήρθαν για τους συνταξιούχους. Και δεν ύψωσα τη φωνή μου, γιατί δεν ήμουν συνταξιούχος.
Κατόπιν ήρθαν για μένα. Και δεν είχε απομείνει πια κανείς για να υψώσει τη φωνή του για μένα».
Νίκος Καρούζος

Η καλή και ωραία ποίηση προηγείται από τις άλλες τέχνες στην αποτύπωση των πλησιαζόντων γεγονότων. Είναι το προκεχωρημένο φυλάκιο του λόγου.
Ο Καρούζος, δεκαετίες πριν, άνοιξε μια σχισμάδα και είδε το ζοφερό μέλλον, το παρόν μας. Η «πυρηνική» φράση-στίχος είναι το «κατόπιν ήρθαν για μένα». Ποιός δεν αισθάνεται κοντά του το ρυπαρό χνώτο μιας μνημονιακής ύαινας;

Τώρα ήρθαν και για τους εκπαιδευτικούς. Μόνο κάτι ξεθωριασμένες και αναξιόπιστες φωνές ακούγονται, των συνδικαλιστών. Για πολλά χρόνια οι χαραμοφάηδες συνδικαλιστές μας – ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, καθηγητών και δασκάλων-στα πλαίσια της επαναστατικής γυμναστικής και για να δικαιολογήσουν την χωρίς θεμέλιο νόημα κι ονειροφόρο ορίζοντα παρουσία τους, μας «κατέβαζαν» σε απεργίες με το εξής κρανιοκενές αίτημα: μείωση του ωραρίου και αύξηση των μισθών. Τώρα που γίνεται το ανάποδο και επικρέμεται επί της κεφαλής μας η απόλυση, την έπαθαν σαν τον τσομπάνη με τους λύκους που τρώνε τα πρόβατα. Οι μνημονιακοί λύκοι κατασπαράσσουν τα πρόβατα, αλλά κανείς δεν ακούει τις τσιρίδες τους.

Η αλήθεια πίσω από τις διαθεσιμότητες καθηγητών…

 Της Αφροδίτης Τζιαντζή

Χτύπημα στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση φέρνει η κατάργηση ειδικοτήτων, ενώ θα αποκοπεί από την αγορά εργασίας σημαντικό τμήμα μαθητών.
«Ελα μωρέ, τι έγινε, κάτι κομμώτριες καταργούνται, δεν είναι δα και καθηγήτριες». Το απαξιωτικό σχόλιο, που διατυπώνεται ανώνυμα σε φόρουμ εκπαιδευτικών όπως το alfavita, διόλου δεν πείθει τους καθηγητές που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις: «Οσοι τα λένε αυτά είναι ανοητολόγοι και πιθανότατα βαλτοί, αναπαράγοντας το κυβερνητικό δόγμα τού «διαίρει και βασίλευε». Ποιος θα διδάξει αισθητική ή κομμωτική; Ο φιλόλογος ή ο μαθηματικός; Aσε που αυτοί θα απολυθούν αμέσως μετά».

«Τώρα αρχίζει πογκρόμ»

Ο Κώστας, οδοντίατρος σε ΕΠΑΛ του Περιστερίου, είναι κατηγορηματικός:

«Το χτύπημα στην τεχνική εκπαίδευση θα προκαλέσει ντόμινο. Ο τομέας υγείας και πρόνοιας είναι ο πολυπληθέστερος, τον επιλέγουν οι 150 από τους 300 μαθητές στο σχολείο μας, που αναγκαστικά θα φύγουν. Αυτό σημαίνει ότι σχολεία θα συγχωνευτούν, άρα θα υπάρξουν διαθεσιμότητες και απολύσεις και για τους καθηγητές γενικών μαθημάτων. Κανείς μας δεν γλίτωσε. Τώρα αρχίζει το πογκρόμ».

Οι καθηγητές δεν πείθονται από τις διαβεβαιώσεις ότι οι μαθητές της φετινής Γ” Λυκείου θα ολοκληρώσουν κανονικά τις σπουδές τους:

Πλησιάζει η μέρα που δεν θα πάω πάλι στο σχολείο…

 Του Πιτσιρίκου

“Καλέ μου πιτσιρίκο, πλησιάζει η μέρα που δεν θα πάω πάλι στο σχολείο… Πιο πολύ μοιάζει με παράπονο μαθήτριας της Γ΄ λυκείου αλλά είναι παράπονο καθηγήτριας. Παράπονο και θυμός και λύπη και γαμώτο! Μόνο τρόμο δε νιώθω. Ούτε απόγνωση. Δεν τους κάνω τη χάρη.

Δεν έχω βιολογικά παιδιά. Μόνο πνευματικά. Πολλά όμως! Εκτός από υποχρεώσεις, δεν έχω και φράγκο επίσης. Οι γονείς απολυμένοι εκπαιδευτικοί αισθάνονται ασφυξία. Κάπως έτσι νιώθουν ή θα νιώσουν και οι γονείς των μαθητών μας που θα πληρώνουν ακριβά από εδώ και μπρος ό,τι τους πρόσφερε μέχρι σήμερα η δωρεάν δημόσια εκπαίδευση.

Περίμενα απολύσεις. Δεν περίμενα ξεκλήρισμα ολόκληρων ειδικοτήτων. Δεν ήθελα καμία απόλυση και αυτό δεν είναι ούτε ρομαντισμός, ούτε υπερβολή.
Έβλεπα τα διάφορα σενάρια και σκεφτόμουν, με ποιο κριτήριο θα απέλυαν κόσμο; Στην...
εκπαίδευση προφανώς αποκαλύφθηκε. Κριτήριο είναι η ιδιωτικοποίησή της και παράλληλα το αίμα που ζητά η Μορμώ Τρόικα.

Δεν θα σου πω την δεκαπενταετή μου ιστορία ως εκπαιδευτικός. Ο καθένας έχει τη δική του και είναι σημαντική.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΕΛΟΣ…

 Του Καρτέσιου

Έφτασε η ώρα της κατάργησης της δωρεάν δημόσιας Παιδείας. Κι έγινε με πολύ πιο έξυπνο τρόπο από την κατάργηση της ΕΡΤ, αν και το ίδιο αστραπιαία. Απλώς μείναμε να κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Τα ΜΜΕ εξυπηρετικότατα όπως πάντα παραμόρφωσαν την πραγματική είδηση.

Τόνισαν τις 2.500 οργανικές θέσεις της τεχνικής εκπαίδευσης που χάνονται, αλλά έκρυψαν ότι πλέον όποιος μαθητής θέλει να ακολουθήσει μία από τις ειδικότητες που καταργούνται θα πρέπει να πληρώσει για να πάει σε ιδιωτικό ΙΕΚ!

Καταργήθηκαν, λοιπόν, οι ειδικότητες Βοηθοί Φαρμακείων, Βοηθοί Φυσιοθεραπευτών, Βοηθοί Ακτινολογικών Εργαστηρίων, Βοηθοί Οδοντοτεχνιτών, Βοηθοί Νοσηλευτών, Βοηθοί Ιατρικών & Βιολογικών Εργαστηρίων, Βοηθοί Βρεφονηπιοκόμων, Γραφικών Τεχνών,, Σχεδίασης & Παραγωγής Ενδύματος, Αισθητικής Τέχνης, Κομμωτικής Τέχνης και Αργυροχρυσοχοΐας.

Προσέξτε το αιτιολογικό της κατάργησης σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας:

Α) «Αποτελεί κοινή παραδοχή ότι τα Επαγγελματικά & Τεχνικά Λύκεια και Σχολές δεν επιτελούν σήμερα το ρόλο τους αντιμετωπίζοντας σειρά στρεβλώσεων και πελατειακών σχέσεων».

Παιδεία: Η επίθεση άρχισε…

 Tης συνεργάτιδάς μας Έφης Γ.

Η επίθεση άρχισε… Οι απολύσεις στο χώρο των μόνιμων εκπαιδευτικών ξεκίνησαν. Η συγκεκριμένη επίθεση όμως προετοιμαζόταν χρόνια, αλλά πολλοί δεν ήθελαν να την δουν. Πίστευαν τα παπαγαλάκια, τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚ, ότι οι απολύσεις δεν αφορούν τους εκπαιδευτικούς, γιατί αυτοί είτε με ΑΣΕΠ είτε με επετηρίδα είχαν μπει με αξιοκρατικό τρόπο.

Η επίθεση αυτή, ωστόσο, είχε αποφασιστεί χρόνια πριν και δεν ήταν κρυφή. Είχε γραφτεί στο μεσοπρόθεσμο, είχε ξαναγραφεί στο 3^ο μνημόνιο. Αλλά πολλοί από τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς προτίμησαν να στρουθοκαμηλίζουν και να συνεχίζουν να στηρίζουν αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική ψηφίζοντας τα κόμματα που είτε την εφαρμόζουν ανοικτά είτε την πρεσβεύουν (στα κρυφά).

Η επίθεση όμως έχει ξεκινήσει εδώ και τέσσερα χρόνια με τις περικοπές μισθών ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, με απολύσεις χιλιάδων συμβασιούχων στο δημόσιο τομέα και εκατοντάδων χιλιάδων στον ιδιωτικό, με διάλυση του όποιου κράτους πρόνοιας υπήρχε, με διάλυση των εργασιακών σχέσεων και κατάργηση των εργατικών κατακτήσεων ενός αιώνα, με περιορισμό των δημοκρατικών και ατομικών ελευθεριών, με όξυνση του αυταρχισμού. Η πλειοψηφία του κλάδου όμως δεν ήθελε να πιστέψει πως θα απολυθούν εκπαιδευτικοί…

Την υπό-δόση από την κουτσουρεμένη δόση!

 Του Δευκαλίωνα

Δώσαμε υπόσχεση να καθίσουμε ήσυχοι αυτό το καλοκαίρι. Να μην μιλήσουμε και να μην προκαλέσουμε. Όχι γιατί είχαμε κάποια υποχρέωση ή φόβο. Αλλά να, για λόγους τακτικής. Καλοκαίρι είναι, τα πράγματα ησυχάζουν, είπαμε και εμείς να πάμε με την εποχή. Έτσι το ρίξαμε στις διεθνείς αναλύσεις και στα όσα συμβαίνουν στο κόσμο.

Όμως σε όλα υπάρχει ένα όριο. Οι μνημονιακοί ξεσάλωσαν κι έχασαν το κάθε όριο και φραγμό. Προγραμματίζουν και ετοιμάζονται να στείλουν στην ανεργία χιλιάδες ανθρώπους. Χρησιμοποιούν την ταμπέλα της περιβόητης μεταρρύθμισης στον δημόσιο τομέα και για την συγκεκριμένη περίπτωση τους όρους κινητικότητα και διαθεσιμότητα, αλλά στο τέλος της ημέρας και όλης αυτής της ιστορίας υπάρχει δυστυχώς το τραγικό τέλος της ανεργίας.
Η επωδός γνωστή. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι πολλοί και δημιουργούν ελλείμματα, άρα πρέπει να μειωθεί ο αριθμός τους. Έτσι θα μειωθούν και τα ελλείμματα!

Τώρα τι να πεις σε όλους αυτούς που χρησιμοποιούν αυτό το επιχείρημα;

Περισσεύω, κινούμαι, απολύομαι

 Tης Μαριάννας Τζιαντζή

Aυτό το φονικό παιχνίδι δεν έχει νικητές: στο τέλος όλοι εξοντώνονται οικονομικά, επαγγελματικά, ηθικά, πνευματικά.

Νέες λέξεις και νέοι συνδυασμοί λέξεων μπαίνουν ορμητικά στη μνημονιακή μας καθημερινότητα. Λέξεις που έρχονται σαν απειλή, σαν επίθεση εξωγήινων, σαν πτώση γιγάντιου μετεωρίτη.
Μετά τον απασχολήσιμο και τον ευέλικτο εργαζόμενο, μετά τον «ωφελούμενο» και προσωρινά εργαζόμενο νέο των 427 ευρώ (μικτά), έρχεται ο κινητικός καθηγητής. Η κινητικότητα, όπως εξηγεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διακρίνεται σε εθελοντική και σε υποχρεωτική.

Κινητικότητα σημαίνει «φύγε από εδώ», από το χώρο εργασίας όπου πρόσφερες μέχρι τώρα, και «πήγαινε αλλού» ή «περίμενε», μπες σε διαθεσιμότητα. Όχι επειδή σ’ έχουν περισσότερο ανάγκη αλλού, αλλά γιατί περισσεύεις. Δεν θέλεις να μετακινηθείς; Δεν θέλεις π.χ. ν’ αφήσεις την οικογένεια, το σπιτικό σου στην Πάτρα και να πας στην Ανδραβίδα ή στο Αιτωλικό; Κακό του κεφαλιού σου. Βρόντηξέ τα και φύγε, δεν θα φταίμε εμείς. Ήδη 12.500 αναπληρωματικοί καθηγητές έχουν χαρακτηριστεί πλεονάζοντες, βάρος της γης. Είναι τα περιττά κιλά που πρέπει να τα χάσουμε για να εμφανιστούμε άνετοι και ωραίοι στην παραλία με μαγιό. Είναι τα κεφάλια που πρέπει να πέσουν για να ικανοποιηθεί ο μνημονιακός Μινώταυρος.