Το ουρλιαχτό και το βέλασμα…

 Σκηνή από την ταινία Dogville

Της Αγγελικής Σπανού (Σχόλιο «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ» στο τέλος του άρθρου)

Στην ταινία Dogville, ο θεατής δεν μπορεί να καταλάβει από την αρχή πόση και πόσο αποκρουστική βία θα ασκηθεί από το μικρό χωριό πάνω στην ξένη που βρέθηκε εκεί κυνηγημένη, ζητώντας άσυλο. Στο ξέσκισμα του θύματος συμμετέχουν τελικά όλοι, καθένας με τον τρόπο του -εκτός από τον σκύλο.

Η Μανωλάδα ήταν κολαστήριο για αλλοδαπούς εργάτες γης, πολύ πριν να πέσουν οι σφαίρες που έκαναν το γύρο του κόσμου προκαλώντας παγκόσμιο σοκ. Το καθεστώς σκλαβιάς που λειτουργεί στην περιοχή ήταν γνωστό στις κρατικές αρχές, φυσικά και στην τοπική κοινωνία. Χάρη στην αλληλεγγύη της “κοινότητας”, άλλωστε, προστατεύεται η τόσο εκτεταμένη παρανομία και συγκαλύπτεται η φρίκη. Τον τρόπο καλλιέργειας της φράουλας στη Μανωλάδα, τον έμαθαν όλοι το 2008, χάρη σε ρεπορτάζ με αφορμή την απεργία εργατών που διαμαρτύρονταν για τα μεροκάματα της ντροπής και υπέστησαν άγρια πογκρόμ. Μόλις έφυγε το θέμα από την επικαιρότητα, η ζωή συνεχίστηκε κανονικά στην περιοχή, μέχρι που το καλοκαίρι πάλι τα φώτα έπεσαν εκεί, επειδή ένας ντόπιος καινοτόμησε, σέρνοντας με το όχημά του δύο μετανάστες στο δρόμο, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αλλά και για την απόλαυση του θεάματος.

Νέα Μανωλάδα: Προσεχώς Έλληνες…

Η Νέα Μανωλάδα είναι απλώς η πρώτη ειδική οικονομική ζώνη που λειτούργησε με επιτυχία στη ...Μεγάλη Ελλάδα

Tου Άρη Χατζηστεφάνου
Έχουν περάσει σχεδόν οκτώ μήνες από τη δική μας μικρή περιπέτεια στη Νέα Μανωλάδα. Μαζί με τον Πέτρο Κωνσταντίνου, από την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό, είχαμε επισκεφθεί τον Μαχμούντ Ελ Σαντάνι, τον Αιγύπτιο εργάτη που έσερναν τα αφεντικά του για ένα χιλιόμετρο με το αυτοκίνητο ενώ χτυπούσαν τα χέρια του με σφυρί. Χρωστούσαν και σε αυτόν αρκετές χιλιάδες ευρώ και όταν ζήτησε τα δεδουλευμένα του, τού έδωσαν να καταλάβει τι θα πει εργασιακός μεσαίωνας στην Ελλάδα.
Περνώντας έξω από τις εγκαταστάσεις που μας έδειξε ότι εργαζόταν άρχισαν να μας κυνηγούν οι «φουσκωτοί» της εταιρείας. Για λίγα δευτερόλεπτα προλάβαμε να μπούμε στο αυτοκίνητο και να φύγουμε κακήν κακώς στην εθνική με κατεύθυνση προς Πάτρα. Το θέμα βγήκε τελικά στην επιφάνεια χάρη και στην παρέμβαση της πρωτοβουλίας 1againstracism της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, που παρουσίασε ένα μικρό βίντεο με τη συνέντευξη του Μαχμούντ Ελ Σαντάνι.
Η περιπέτειά μου ήταν προφανώς ανάξια λόγου μπροστά στις επιθέσεις που δέχθηκαν άλλοι συνάδελφοι δημοσιογράφοι και κυρίως φωτορεπόρτερ, που επιχείρησαν όλα αυτά τα χρόνια να καταγράψουν τις συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς στην Νέα Μανωλάδα. Ήταν όμως αρκετή για να μπορώ να κατανοήσω από πρώτο χέρι την χυδαία έκπληξη με την οποία παρουσιάζει σήμερα το γεγονός η κυβέρνηση, τα μεγάλα ΜΜΕ αλλά και η αστυνομία.

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΜΑΝΩΛΑΔΑ…

Tου Καρτέσιου

Ανατρίχιασε το σύμπαν με την απόπειρα ομαδικής εκτέλεσης – διότι ουσιαστικά περί αυτού πρόκειται – μεταναστών εργατών στη Μανωλάδα. Γίνονται αυτά τα πράγματα σε έναν εργασιακό παράδεισο όπως η Ελλάδα; Απαράδεκτο! Πρωτοφανή πράγματα γι’ αυτή τη φιλήσυχη χώρα με την ισχυρή νομοθεσία προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Πρώτη φορά συμβαίνουν αυτά! Εντάξει, ήταν και η υπόθεση της Κούνεβα που την υποχρέωσαν να καταπιεί βιτριόλι. Εντάξει, ήταν και η υπόθεση του Πακιστανού που όταν ζήτησε τα μεροκάματά του, τον έδεσε ο φούρναρης σαν σκυλί στο δέντρο. Εντάξει, είναι και οι περιπτώσεις σε πολλές περιοχές της Ελλάδας όπου όταν τελειώνουν οι αγροτικές εργασίες και έρχεται η ώρα της πληρωμής, πάνε οι τσιφλικάδες και καρφώνουν τους μετανάστες εργάτες τους στην αστυνομία για να τους συλλάβει ως παράνομους.
Όλα όμως «μεμονωμένα περιστατικά». Η Ελλάδα είναι μια χώρα μεμονωμένων περιστατικών. Όχι μια χώρα όπου υπάρχει ρατσισμός, τσιφλικάδες και επιχειρηματίες που αδιαφορούν για το πόσοι θα σκοτωθούν αρκεί να αυξάνεται το κέρδος. Στη Μανωλάδα ξέραμε όλοι τι συμβαίνει τόσα χρόνια. Τα είχαν ξαναγράψει οι εφημερίδες. Τα γνώριζαν οι βουλευτές της περιοχής, οι αστυνομικοί της περιοχής, οι υγειονομικές υπηρεσίες της περιοχής, οι υπουργοί δημόσιας τάξης, οι πρωθυπουργοί, όλοι.

Φράουλες γεμάτες αίμα…

 Της Άντας Ψαρρά

Στα φραουλοχώραφα του αίματος τα εγκλήματα συνεχίζονται. Αυτή τη φορά η δολοφονική μανία τριών Ελλήνων επιστατών απέναντι σε άοπλους εργάτες που ζητούσαν τα μεροκάματα έξι μηνών (!) ξέσπασε κατά 200 μεταναστών, στέλνοντας 29 στο νοσοκομείο. Όπως έγινε γνωστό, οι 200 απλήρωτοι εργάτες μαζεύτηκαν για να διαμαρτυρηθούν και να ζητήσουν τα δεδουλευμένα. Τους «υποδέχτηκαν» τρεις επιστάτες του αφεντικού με καραμπίνες, δύο εκ των οποίων -όπως προκύπτει από την εξέλιξη των ερευνών- πυροβόλησαν προς το πλήθος. Συνελήφθη ο εργοδότης ως «ηθικός αυτουργός», ενώ ασύλληπτοι παραμένουν οι τρεις πιστολέρος.
Όπως μας ενημέρωσε το Κέντρο Υγείας της Βάρδας, 29 μετανάστες μεταφέρθηκαν εκεί και αμέσως μετά 9 από αυτούς διακομίστηκαν στο Νοσοκομείο Πύργου, ενώ οι υπόλοιποι στο Νοσοκομείο της Πάτρας. Μας πληροφόρησε επίσης ότι 4 από αυτούς ήταν αρκετά σοβαρά, με τραύματα από σκάγια στο μάτι, στον θώρακα και στην κοιλιά. Σε επικοινωνία της «Εφ.Συν.» με το Νοσοκομείο Πύργου πληροφορηθήκαμε ότι τουλάχιστον ο ένας από τους 9 είναι σε πολύ σοβαρή κατάσταση, με τραύματα στον θώρακα.