Θέμα χρόνου η ανατροπή του Συριακού καθεστώτος…

Toυ Τάκη Φωτόπουλου*

Τις μέρες αυτές, και με αφορμή το Ρωσικό σχέδιο να αφοπλιστεί το Μπααθικό καθεστώς από κάθε όπλο μαζικής καταστροφής, ξετυλίγεται μια κακόγουστη θεατρική παράσταση, όπου οι πρωταγωνιστές της δεν είναι απλώς ηθοποιοί αλλά και απατεώνες.
Μόνο ένας απατεώνας θα απαιτούσε να καταστραφούν τα όπλα μαζικής καταστροφής του γείτονα επειδή υποτίθεται τα χρησιμοποίησε, όταν ο ίδιος (η Σιωνιστική ελίτ), σύμφωνα με την ίδια τη CIA, κατέχει παρόμοια όπλα εδώ και δεκαετίες (Foreign Policy, 9/9/2013), καθώς και πυρηνικά που, επίσης, δεν παραδέχεται καν ότι κατέχει. Και , φυσικά, μόλις πριν δύο χρόνια χρησιμοποίησε παρόμοια όπλα στην Γάζα (βόμβες φωσφόρου)!

Ακόμη, μόνο ένας ακόμη μεγαλύτερος εγκληματίας απατεώνας, (η Αμερικάνικη ελίτ), θα απαιτούσε το ίδιο, όταν αυτός στο παρελθόν έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα παρόμοια όπλα μαζικής καταστροφής: από την Χιροσίμα μέχρι το Βιετνάμ, όπου το 1970, οι ΗΠΑ, σύμφωνα με την Γερουσία, έριξαν χημικά που αναλογούν σε τρία κιλά ανά Βιετναμέζο (John Pilger, Γκάρντιαν, 11/9/2013). Όπως βέβαια και πρόσφατα στη Φαλλούτζα του Ιράκ, όπου εξακολουθούν να γεννιούνται παραμορφωμένα παιδιά.
Αλλά, οι ελίτ που συνιστούν την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) αποτελούνται και από θρασύτατους υποκριτές. Ο Νομπελίστας της ειρήνης Ομπάμα, που σήμερα αγανακτεί για το «ειδεχθές» έγκλημα της χρήσης χημικών, «ξέχασε» όχι μόνο τα παραπάνω αλλά και ότι, το 1997, οι ΗΠΑ συμφώνησαν να καταστρέψουν 31.000 τόνους χημικών μέσα σε 10 χρόνια. Το 2007, πήραν 5 χρόνια αναβολή (την μέγιστη δυνατή σύμφωνα με τη Συνθήκη για τα χημικά όπλα), και το 2012 δήλωσαν θα τα καταστρέψουν μέχρι το...2021.

Ο ΟΜΠΑΜΑ, Η ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ…

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Ο ‘Ασαντ κατελήφθη προφανώς από κρίση ανίας. Κέρδιζε τον πόλεμο, όταν όλοι περίμεναν ότι θα χάσει. Σου λέει λοιπόν, τι να κάνω για να ξεβαρεθώ, παίρνει τα χημικά του και, άνευ αποχρώντος λόγου ή πιθανού κέρδους, τα ρίχνει σε μια γειτονιά της Δαμασκού, γεμάτος περιέργεια να δει αν θα του κάνει τίποτα η υπερδύναμη.
Δεν πρόκειται απλώς για προβοκάτσια, είναι από τις πιο χοντροκομμένες. Το μόνο «στοιχείο» που τη στηρίζει είναι η υποκλοπή μιας συνομιλίας από τις – εγνωσμένης ειλικρίνειας και αξιοπιστίας – ισραηλινές υπηρεσίες.

Η προσφυγή σε όλο και πιο κραυγαλέα ψέμματα δεν πρέπει να θεωρηθεί τυχαία, είναι ενδεικτική του νέου, παρόντος ολοκληρωτισμού. Ζητάνε από όλους μας, είτε πρόκειται για την καταστροφή της μιας μετά την άλλη αραβικής χώρας, είτε για τους «πολέμους χρέους» κατά των Ευρωπαίων, όχι μόνο να φωνάζουμε «ο γάιδαρος πετάει», αλλά και να ανυπομονούμε στο τέλος, ει δυνατόν, για την εκτέλεσή μας, όπως ο κατηγορούμενος στη «Δίκη» του Κάφκα. Μας λένε ότι θα εξουδετερώσουν με βομβαρδισμούς τα χημικά του ‘Ασαντ – μα, αν το κάνουν, θα διακινδυνεύσουν λογικά μια πολύ μεγάλη καταστροφή.

Ευτυχώς, ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αγαπάει όμως και τον νοικοκύρη. Η ψήφος της πλειοψηφίας των Βρετανών βουλευτών εναντίον της στρατιωτικής επέμβασης ήταν μια μεγάλη στιγμή όχι μόνο του αντιπολεμικού κινήματος, αλλά της ίδιας της ευρωπαϊκής Δημοκρατίας, που απέδειξε ότι ακόμα επιζεί, παρά τον ανερχόμενο ολοκληρωτισμό, όπως και του βρετανικού Εργατικού Κόμματος.

Βάζει ο Μπένι τη στολή του…

Toυ Πιτσιρίκου

Ο υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος τάχθηκε χτες υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης των Αμερικανών και των συμμάχων τους στη Συρία. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος καταδίκασε το ειδεχθές έγκλημα χρήσης χημικών και τάχθηκε υπέρ μιας αναλογικής απάντησης με αποτέλεσμα. Χτες το βράδυ, η βρετανική βουλή τόλμησε να πάει κόντρα στον Ευάγγελο Βενιζέλο και απέρριψε την στρατιωτική επίθεση στη Συρία.
Όταν οι χώρες που συζητούν το ενδεχόμενο στρατιωτικής επίθεσης στην Συρία αμφιβάλλουν και αναζητούν ακόμα επαρκείς ενδείξεις για την χρήση χημικών από τον Άσαντ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει ήδη αποφασίσει για την ενοχή του Άσαντ.

Όταν η αναφορά της αποστολής επιθεωρητών του ΟΗΕ για τις καταγγελίες χρήσης χημικών όπλων στη Συρία αναμένεται αύριο Σάββατο -ώστε να τεθεί στη συνέχεια ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών-, ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει ήδη αποφασίσει.

Δεν ξέρω τι θα συμβεί στην Συρία -κανείς δεν ξέρει-, αλλά ξέρω πως ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι επικίνδυνος για τη χώρα.
Ποια θα είναι η θέση της Ελλάδας απέναντι στη Συρία αν αποδειχτεί πως δεν έγινε χρήση χημικών από τον Άσαντ;
Ποια θα είναι η θέση της Ελλάδας αν δεν πραγματοποιηθεί τελικά στρατιωτική επίθεση στη Συρία ή αν πραγματοποιηθεί επίθεση και ο Άσαντ παραμείνει στη θέση του;

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα εκπροσωπεί την Ελλάδα και θα μιλάει για τις παραδοσιακές σχέσεις φιλίας ανάμεσα στους λαούς της Ελλάδας και της Συρίας;

Το τέλος της Συρίας και η ανίερη συμμαχία των «ιερών πολεμιστών» του ισλαμισμού με τους πολεμοκάπηλους του ιμπεριαλισμού…(Εξαιρετικό)

 
Του Πέτρου Αργυρίου

Γράψαμε από πολύ νωρίς ότι η πολυδιαφημιζόμενη «Αραβική Άνοιξη» ήταν κυρίως ένα προπέτασμα καπνού για να αφήσει καμένη γη η παραπαίουσα αμερικάνικη αυτοκρατορία στη Μέση Ανατολή. Η πρόκληση χάους και η ανάδειξη εξτρεμιστικών ενόπλων ισλαμιστικών δυνάμεων στην περιοχή που ανακόπτει τη διείσδυση Ρωσίας και Κίνας ενώ μακροπρόθεσμα απειλεί και την σταθερότητα σε μια Ευρώπη που σφύζει πλέον ποικίλων μη ενσωματωμένων ισλαμικών πληθυσμών με σημαντικότερη πύλη εισόδου τους πλέον την Ελλάδα, επιτρέπει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν άλλοτε ως εργαλείο αποσταθεροποίησης και άλλοτε ως φόβητρο τον ισλαμιστικό κίνδυνο προκειμένου να διατηρήσουν τον ρόλο τους ως παγκοσμίου μπάτσου/μπράβου, ρόλο που τις επιτρέπει να συνεχίζουν να κόβουν ανεξέλεγκτους πακτωλούς πληθωριστικών δολαρίων ώστε να επιπλέουν στο χάος που οι ίδιες δημιουργούν.

Όπως γράψαμε εδώ, η Συρία του Μπασίρ Αλ Άσαντ ήταν το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας καθώς εγκλώβιζε τους ένοπλους τζιχαντιστές στα εδάφη της, αποτρέποντας τους από το να μεταφέρουν τη δράση τους και σε άλλες αποσταθεροποιημένες χώρες της περιοχής.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο ο Άσαντ θα πέσει. Άνανδρα.
Για μια ακόμη φορά οι δυτικοί θα επικαλεστούν το επιχείρημα των όπλων μαζικής καταστροφής χωρίς καμία επιβεβαίωση των ούτως ή άλλως αριθμητικά διογκωμένων ισχυρισμών θανάτων αμάχων της επί χρόνια χρηματοδοτούμενης από το USAID και άλλες αμερικάνικες πηγές αντιπολίτευσης (ενδεικτικά εδώhttp://www.globalresearch.ca/thousands-of-syrian-police-who-joined-the-rebels-are-on-u-s-payroll/5344145).

ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΛΕΞΗ «ΞΥΛΙΝΗ»…

• Ιράκ, Αύγουστος 2013, στις 29 του μηνός, πόλεις Βαγδάτη, Μπακούμπα, Μοσούλη, Μπάλαντ, τουλάχιστον 41 νεκροί.
• Ιράκ, 28 Αυγούστου, πόλη Βαγδάτη, τουλάχιστον 71 νεκροί, τουλάχιστον 201 τραυματίες.
• Ιράκ, 25 Αυγούστου, πόλη Μπακούμπα, τουλάχιστον 47 νεκροί.
• Ιράκ, 23 Αυγούστου, πόλη Μανταέν, τουλάχιστον 14 νεκροί.
• Ιράκ, 20 Αυγούστου, πόλεις Αμόρα, Νασιρίγια, Ισκανταρίγια, τουλάχιστον 10 νεκροί, δεκάδες τραυματίες.
• Ιράκ, 15 Αυγούστου, πόλη Βαγδάτη, τουλάχιστον 25 νεκροί, πάνω από 60 τραυματίες.
• Ιράκ, 12 Αυγούστου, πόλη Μπάλαντ, τουλάχιστον 8 νεκροί, πάνω από 24 τραυματίες.
• Αύγουστος 2013, Ιράκ. Ανεπιβεβαίωτος και απροσδιόριστος ακόμα ο συνολικός αριθμός νεκρών.
• Μήνας Ιούλιος 2013, Ιράκ. Πάνω από 1.000 νεκροί.
• Μήνας Ιούνιος 2013, Ιράκ. Τουλάχιστον 761 νεκροί.
• Μήνας Μάιος 2013, Ιράκ. Τουλάχιστον 1.045 άνθρωποι νεκροί.
• Μήνας Απρίλιος 2013, Ιράκ. Πάνω από 712 νεκροί.

Του Νίκου Μπογιόπουλου *

Αυτά συμβαίνουν, κάθε μέρα, διαρκώς, επί δέκα ολόκληρα χρόνια σε μια χώρα που βιώνει από το 2003 τον «ανθρωπισμό» τους.
Την ώρα που ετοιμάζονται να επιτεθούν στη Συρία, αυτά συμβαίνουν σε μια προηγούμενη «Συρία», στο Ιράκ.

Αυτή είναι η «δημοκρατία» τους. Αυτή είναι η «ελευθερία» τους. Αυτός είναι ο «ανθρωπισμός» τους. Καταγεγραμμένος με το μόνο τρόπο που μπορεί να καταγραφεί:
Με αριθμούς πτωμάτων, με εκατόμβες, με κουφάρια δολοφονημένων, με σορούς εκτελεσμένων.

Στη γλώσσα την «ξύλινη», τη «δογματική», την «ανέραστη», στη γλώσσα που αποστρέφονται οι τεχνοκράτες, που αποκηρύσσουν οι «ανήκομεν εις την Δύσιν», που λοιδορούν οι «ρεαλιστές» και τα τσιράκια τους, αλλά στη μόνη γλώσσα που αποδίδει με επάρκεια τις έννοιες που αφορούν στη ζωή των κανονικών ανθρώπων,
όλα αυτά έχουν όνομα: «Ιμπεριαλισμός».

Τύμπανα Πολέμου

 Tου Μίκη Θεοδωράκη

- Τα τύμπανα πολέμου ηχούν και πάλι στη Μέση Ανατολή.

Νέος στόχος η Συρία.

- Το έχουμε, νομίζω, πει. Κάθε τόσο πρέπει να γίνεται και ένας πόλεμος για να κρατηθεί το επίπεδο ζωής στις χώρες που στηρίζουν την κοινωνική τους ανάπτυξη στην εξαγωγή του μαύρου θανάτου. Κάποτε ο πρόεδρος Μιττεράν μου εκμυστηρεύθηκε ότι εάν δεν πουλήσουν όπλα, θα πέσει κάθετα το επίπεδο της ζωής στην Γαλλία. Και όταν λέμε «όπλα», πρόσθεσε, εννοούμε μεγάλα, χοντρά, ακριβά, όπως αεροπλάνα, υποβρύχια, τανκς, πυραύλους και φυσικά σφαίρες, εκατομμύρια σφαίρες.

- Και χημικά; τον ρώτησα, γιατί ήξερα.

- Αυτό δεν μπορώ να το πω, μου απάντησε με το γνωστό γαλατικό του ειρωνικό μειδίαμα. Αφού αυτός ο ίδιος είχε φροντίσει να σώσει τον γιο μου βάζοντάς τον στο μοναδικό στον κόσμο υπερσύγχρονο «διαστημικό» στρατιωτικό νοσοκομείο του Παρισιού που ήταν παράρτημα του εργαστηρίου παραγωγής χημικών, που τότε εφοδίαζαν τον Σαντάμ με αυτά, στον πόλεμο κατά του Ιράν.

Τα χημικά εξόντωναν τους Ιρανούς και όσους δεν πέθαιναν «όπως θα έπρεπε» αλλά είχαν βαρειά εγκαύματα τους έφερναν σ’ αυτό το νοσοκομείο για να τους εξετάσουν βασικά οι επιστήμονες που έφτιαχναν τα χημικά και να διαπιστώνουν ποιο σφάλμα έκαναν στο κοκταίηλ των χημικών και έζησαν οι τραυματίες αυτοί ενώ κανονικά «έπρεπε» να πεθάνουν… Έτσι μ’ αυτόν τον «ανθρωπιστικό» τρόπο -γιατί παράλληλα οι γιατροί βελτίωναν τις μεθόδους θεραπείας εγκαυμάτων- οι χημικοί των εργαστηρίων του μαύρου θανάτου βελτίωναν τις επιδόσεις τους! Σκέφτομαι την ικανοποίηση των επιστημόνων θανάτου όπου γης από το τελευταίο τους κατόρθωμα, τα εκατοντάδες παιδάκια στη Συρία, για να κρατηθεί ψηλά το επίπεδο ζωής ενός ακόμα προπύργιου της Δημοκρατίας και της υπεράσπισης της Ασφάλειας και της Ειρήνης σε περιοχή με υπανάπτυκτους λαούς.

Όταν οι Tomahawk και Cruise προηγούνται της στρατηγικής…

 Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος
 
Ποιός είναι ο πραγματικός, και όχι αναφερόμενος, πολιτικός στόχος των Tomahawk και Cruise, οι οποίοι εμφανίζονται να είναι έτοιμοι να εκτοξευτούν κατά στόχων στην Συρία, όπως δηλώνουν οι παράγοντες της νέας ανθρωπιστικής εκστρατείας των προθύμων;

Αυτό το απάντησα στο προηγούμενο σημείωμά μου, αλλά σημασία έχει πώς το απαντούν οι ίδιοι οι «πρόθυμοι» και οι ανθρωπιστές υποστηριχτές τους. Δηλαδή, πώς απαντούν οι υπεύθυνοι ρεαλιστές των πολύ σκληρών έως αιμοβόρων πολιτικών, σκηνών και χειρουργικών βομβιστικών επιθέσεων σε κυρίαρχα κράτη.

Απλώς, κάτι μοιάζει να προσπαθούν να πουν, αλλά στο τέλος δεν λένε τίποτε ουσιαστικά περί πολιτικού στόχου. Τίποτα επί της ουσίας των βομβαρδισμών με Tomahawk και Cruise.
Σε άλλους, τακτικούς μάλλον και όχι πολιτικούς στόχους, αναφέρονται γενικά, ως τακτική συμμόρφωσης και αποδυνάμωσης του καθεστώτος του Bashar Hafez al-Assad, ώστε είτε αυτός να αποδεχθεί από ασθενή θέση ένα power-sharing με την εμφανιζόμενη ως αντικαθεστωτική αντιπολίτευση, είτε να έχει την τύχη του Καντάφι. Ξέρετε, αυτόν τον γελωτοποιό της Δύσης του ανθρωπισμού και του διαφωτισμού, που με τον τραγικό και απολύτως απάνθρωπο τρόπο δολοφονίας του προσέφερε την τελευταία σκηνή για ξεκαρδιστικό γέλιο στην τότε υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ!!! Βλέποντας στις οθόνες μας εκείνο το βιντεάκι με την κ. Χίλαρι Κλίντον να ξεσπά σε χάχανα μπροστά στο σιχαμερό θέαμα φρικτού βασανισμού ενός πρώην «έντιμου» ηγέτη, συνομιλητή και συνεργάτη των ΗΠΑ, καταλάβαμε τελικά πως στόχος ήταν η εξευτελιστική ταπείνωση και ο θάνατος δια βασανισμού ενός πολιτικού αντιπάλου της συγκυρίας, στις διεθνείς πολιτικές.

Αποτροπιασμός: Ο Economist με προκλητικό πρωτοσέλιδο ζητάει πόλεμο στη Συρία…

“ Όταν τα σχέδια των ισχυρών πρέπει να επιτύχουν, η δημοσιογραφική δεοντολογία "πηγαίνει περίπατο" ”

Πέρα από κάθε δημοσιογραφική δεοντολογία, με ένα εξώφυλλο το οποίο είναι αποκαλυπτικό για τον τρόπο με τον οποίο τα υπερεθνικά συστήματα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας αντιλαμβάνονται τον τρόπο επιβολής της δικής τους "παγκόσμιας τάξης", ο Economist ζητά να οι δυτικοί να χτυπήσουν σκληρά τον ηγέτη της Συρίας Άσαντ.

«Hit him hard», είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος του περιοδικού, το οποίο ζητάει πόλεμο στη Συρία, η οποία ήδη βρίσκεται στο έλεος εμφύλιων συγκρούσεων. Η παραπάνω εικόνα τα λέει όλα...

http://www.periodista.gr/world/item/5322.htm

el gato (admin)

Tι δεν σας λένε τα ΜΜΕ για τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία!

"Οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται, οὐδὲ ἀπόκρυφον ὃ οὐ γνωσθήσεται καὶ εἰς φανερὸν ἔλθη..." (Λουκ. κεφ.Η', στ.17)

Το Ρωσικό κανάλι "Russia 24" με απεσταλμένους στον πόλεμο που διεξάγεται στη Συρία, ξεσκεπάζει την προπαγάνδα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.

"Μουσουλμάνοι" από το πουθενά, ζητάνε "ελευθερία" στο όνομα του Αλλάχ, σφάζοντας Χριστιανούς.



Τώρα που χάνουν τη μάχη και τους εγκαταλείπουν και οι Αμερικανοί, ανοίγουν το στόμα τους και λένε την αλήθεια.
"Σκοτώναμε οικογένειες και τα ρίχναμε στο στρατό. Σφάζαμε ανθρώπους που δεν είχαν ακόμα ξυπνήσει. Μετά βάζαμε εκρηκτικά για να φανεί ότι βομβάρδισε η αεροπορία...".

Αυτό που συμβαίνει στη Συρία,είναι όντως ένα τεράστιο πρόβλημα για την Αμερική. Ο πρόεδρος Al Assad,μπορεί να είναι φτωχός,αλλά επιτρέπει στους Σύριους,ανεξαρτήτου θρησκευτικών πεποιθήσεων να ζουν με ειρήνη. Η Αl Qaida στο Iraq,έχει δημοσίως παραδεχτεί,ότι ο στόχος της είναι να δημιουργήσει ένα υπερκράτος της Al Qaida,αποτελούμενο από το Ιράκ και τη Συρία.Χρηματοδοτώντας τις δήθεν εξεγέρσεις,η κυβέρνηση των Η.Π.Α παρέχει στην Al Qaida την
παράδοση των κλειδιών σε αυτό το υπερκράτος. Οι Η.Π.Α υποστηρίζοντας την ανατροπή του Assad,χωρίς αμφιβολία,θα παραδώσουν τη Συρία στην Al Qaida και η σφαγή που θα πραγματοποιηθεί σε εκατομμύρια Σύριους,συμπεριλαμβανομένων των Χριστιανών,των Εβραίων,των Αλεβιτών και των Μουσουλμάνων,θα περάσει στην κατοχή τους.

Δείτε το παραπάνω σχετικό βίντεο (σκληρές εικόνες)

http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2013/08/t_28.html

el gato (admin)

Η Συρία δεν είναι μόνη της!...

 Σημειώνει ο Νίκος Κλειτσίκας

Η Συρία δεν είναι μόνη της! Αυτή τη φορά θα ανοίξουν οι πύλες της κολάσεως για τους γιάνκηδες και τα τσιράκια τους! Η Ελλάδα διάλεξε στρατόπεδο: την Αλ Κάιντα και υπηρέτης των ιμπεριαλιστών!
Αυτή τη φορά οι ιμπεριαλιστές δεν βρίσκουν έναν λαό μόνο του! Η Συρία έχει στο πλευρό της τους Ελεύθερους Ανθρώπους όλης της γης, παρά το χυδαίο πόλεμο προπαγάνδας από ΜΜΕ, δημοσιογράφους, αλλά και τα «παιδιά του Σόρος» που σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες φόρεσαν τον φερετζέ: «Ούτε με το ΝΑΤΟ, ούτε με τον Άσσαντ ή Ναι στη δημοκρατία όχι στις εξωτερικές επεμβάσεις»!
Το Ιράν απέρριψε τα «δώρα» των ΗΠΑ (λήξη του εμπάργκο, καμία ενόχληση στο πυρηνικό του πρόγραμμα) κι είναι έτοιμο να μπει στη μάχη: οι σιωνιστές κι όσοι στρατεύονται με τους φονιάδες των λαών… θα ζήσουν την Αποκάλυψη!

Η Χεζμπολλά είναι έτοιμη να μπει στη μάχη και γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό οι ισραηλινοί, από την ήττα τους το 2006!

Το Ιράκ κι η Αίγυπτος δεν παραχωρούν εναέριο και θαλάσσιο εθνικό τους χώρο (ούτε το Σουέζ) για πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Συρίας. Ακόμη κι η ΝΑΤΟϊκή Ιταλία με τις αμερικάνικες βάσεις κλειδιά (Σιγκονέλα-Σικελία, στρατηγείο Νάπολης) δεν παραχωρεί δικαιώματα χρήσης για πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Συρίας χωρίς έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Ρωσία και η Κίνα δεν συμφωνούν και δεν νομιμοποιούν απόφαση του ΟΗΕ μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Επίθεση της Δύσης στη Συρία όπως έκανε στη Λιβύη;

Του Γιώργου Δελαστίκ

Την Παρασκευή ήταν η γερμανική δεξιά εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», το κατεξοχήν έντυπο της γερμανικής επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ, που είχε έναν βαρυσήμαντο κεντρικό πρωτοσέλιδο τίτλο: «Ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας απειλεί τη Συρία με αντίδραση ισχύος» - δηλαδή με ανοιχτή στρατιωτική επίθεση της Δύσης.

Το Σάββατο ήταν η σειρά του κεντρικού πρωτοσέλιδου τίτλου της παγκόσμιας έκδοσης των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» που έθετε το ζήτημα από ανθρωπιστική σκοπιά, υποτίθεται: «Η δυστυχία εξαπλώνεται μέσα στο χάος της Συρίας». Την Κυριακή ήταν η σειρά της γαλλικής «Λε Μοντ».

Μια μεγάλη φωτογραφία πολεμικών πλοίων του 6ου στόλου των ΗΠΑ στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας που πάντα απηχεί τις απόψεις του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών και τίτλος με σαφή πολεμική χροιά: «Ανάπτυξη του αμερικανικού ναυτικού ανοιχτά της Συρίας». Η λεζάντα μας πληροφορούσε ότι «το Πεντάγωνο παρουσίασε μια γκάμα από επιλογές στον πρόεδρο Ομπάμα, ο οποίος φαίνεται να διστάζει για τη συμπεριφορά που θα ακολουθήσει». Χθες, Δευτέρα, τη σκυτάλη πήραν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, οι οποίοι έθεταν το θέμα ωμά, χωρίς περιστροφές.
«Η Δύση κοιτάζει προς αεροπορικά πλήγματα εναντίον του στρατού της Συρίας» ήταν ο

Συρία: Απασφαλίζοντας μια γεωπολιτική χειροβομβίδα

 Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Εξέγερση, εμφύλιος, εισβολή, ή περιφε-ρειακός πόλεμος δι’ αντιπροσώπων;

Στην Ευρώπη, ο «αιώνας των επαναστάσεων», σύμφωνα με τον Βρετανό ιστορικό Έρικ Χομπσμπάουμ, ξεκίνησε το 1917 με το τέλος του τσαρικού καθεστώτος στη Ρωσία και τη νίκη των Μπολσεβίκων. Τελείωσε δε, το 1989, όταν τα καθεστώτα που συγκρότησαν το ανατολικό μπλοκ κατέρρεαν ένα – ένα, υπό την μορφή του ντόμινο. Οι θυελλώδεις αλλαγές που συντελέστηκαν δεν άφησαν το αποτύπωμά τους μόνο στις ιδεολογικές και τις πολιτικές αναζητήσεις και συντεταγμένες, αλλά και στα σύνορα.

Στην Μέση Ανατολή ο 20ος αιώνας ξεκίνησε, συμβατικά επίσης, το 1916 κι ενώ ήταν σε εξέλιξη ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος με την υπογραφή της συμφωνίας Σάικς – Πικό, βάσει της οποίας η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία μοίρασαν την Μέση Ανατολή. Στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας στη Γαλλία «αναλογούσε» ο Λίβανος κι η παραλιακή ζώνη της Συρίας με την ηπειρωτική περιοχή φυσικά που εκτεινόταν στο εσωτερικό. Στην Αγγλία, μεταξύ άλλων, αναλογούσε το Ιράκ και η Παλαιστίνη. Από την λεία δεν μπορούσε να μείνει έξω η Ρωσία, τουλάχιστον στα σχέδια. Γιατί η είσοδος του «νέου αιώνα» έναν χρόνο αργότερα στην Ευρώπη, δεν είχε ως αποτέλεσμα μόνο να αποσυρθεί η Μόσχα από το μοίρασμα του τότε κόσμου αλλά και να αποκαλυφθεί η συγκεκριμένη συμφωνία, που προφανώς γινόταν ερήμην των λαών. Το «τέλος» του 20ου αιώνα στην Μέση Ανατολή, προς απογοήτευση των αισιόδοξων της ιστορίας, έχει ως πρωταγωνιστές πάλι τις ίδιες δυνάμεις: Την Αγγλία και τη Γαλλία που πρωταγωνίστησαν στις πυρετώδεις διαβουλεύσεις που διεξήχθησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Μάιο, με επίκεντρο το εμπάργκο όπλων στους αντικαθεστωτικούς αντάρτες της Συρίας.

ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Η ΤΕΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ…

Εκτιμούμε πως πλησιάζει επικίνδυνα η επέμβαση της Δύσης στη Συρία. Το λέμε αυτό για μια σειρά από λόγους:
Την απόφαση του ΟΗΕ να αποσύρει αρκετούς από τους περίπου 80 υπαλλήλους του βρίσκονται στη Συρία.
Την έντονη, όσο ποτέ πριν, προσπάθεια των ΗΠΑ για εξομάλυνση των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας.
Τα όλο και πιό πυκνά δημοσιεύματα του αμερικανικού τύπου (τελευταίο, αυτό των New York Times) στα οποία αναφέρεται πως η CIA ανοικτά πλέον εξοπλίζει τους αντάρτες της Συρίας με μυστικές πτήσεις. Στο Αμάν ανακοινώθηκε πως οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες που πολεμούν το καθεστώς Άσαντ έκλεισαν τα δύο μοναδικά συνοριακά φυλάκια Ιορδανίας-Συρίας.