Τι διαφορά έχουν τα σπασμένα κεφάλια στην Ελλάδα και στην Τουρκία;

 
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη στάση των διεθνών και εγχώριων ΜΜΕ στο ζήτημα των διαδηλώσεων της Τουρκίας.

Οι εκεί εξεγερμένοι αντιμετωπίζονται μάλλον με συμπάθεια και εκφράζεται με κάθε ευκαιρία ο αποτροπιασμός για την αστυνομική καταστολή που υπερέβη τα εσκαμμένα.
Τα εσκαμμένα; Ποια εσκαμμένα;

Αυτή η διεθνής κοινότητα δεν έχει δει ότι τα σκαρφαλώσαμε από καιρό τα εσκαμμένα;...
Δεν είδαν την αστυνομική βαρβαρότητα στους δρόμους της Αθήνας επί ενάμιση περίπου χρόνο;
Δεν είδαν τους μπάτσους να επιτίθενται δολοφονικά σε ειρηνικούς διαδηλωτές, μόνο και μόνο επειδή τόλμησαν να βγουν στο δρόμο;
Τι διαφορά έχουν όσα βλέπουμε αυτές τις μέρες στην Τουρκία από αυτά εδώ;
Γιατί στην περίπτωση της Ελλάδας δεν προβλήθηκαν τόσα ενδιαφέροντα και αποκαλυπτικά βίντεο από τις βιαιοπραγίες εναντίον διαδηλωτών;
Γιατί μόνο στην Τουρκία προβάλλονται;

Το "αντιρατσιστικό" βρομοσχέδιο επι σκηνής…

 Tου Γιώργου Σαρρή

(Σχόλιο της «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ» στο τέλος του άρθρου)

Το νέο θέατρο με το δήθεν "αντιρατσιστικό" νομοσχέδιο βρίσκεται ήδη επί σκηνής. Τα βάζουν κάτω και κάνουν μια λίστα με το τι θέλουν να πετύχουν.

Έχουμε και λέμε:

1.  Να αποκτήσουμε ένα "αντιρατσιστικό" για τα μάτια του κόσμου, που να μη χτυπάει το φασισμό και το ρατσισμό, αλλά να κάνει όλες τις βρώμικες δουλειές που χρειάζεται να κάνουν τέτοια νομοσχέδια.

2.  Να μην τα χαλάσει η ΝΔ με την ακροδεξιά πλευρά της και να αποφύγει φθορές (πράγμα που ενδιαφέρει φυσικά και το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ γιατί μπορεί να μην υπάρχει κυβέρνηση χωρίς αυτούς, αλλά ούτε αυτοί θα υπάρχουν χωρίς την κυβέρνηση).

3.  Να φανούν μάγκες, προς τα αριστερά, και να κερδίσουν κανένα ποντάκι δημοσκοπικά οι ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ που δείχνουν όλο και πιο κάτω. Να πουν επίσης ότι δεν είναι δεκανίκι αλλά έχουν την πυγμή να διαφωνούν με τη ΝΔ. Γι αυτό ενδιαφέρεται και η ΝΔ που φυσικά θέλει χρήσιμους συμμάχους.

Πάλι για τον ρατσισμό…(ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ)

 Tου Λευτέρη Ριζά

Στις 8 Γενάρη αναρτήθηκε στον ΟΙΣΤΡΟ ένα σύντομο άρθρο μου με τίτλο «Ο ρατσισμός ως αντιρατσισμός» . Αφορμή γι αυτό υπήρξε η «αντιρατσιστική» καμπάνια της αριστεράς, με κύριο στόχο της βέβαια την «Χρυσή Αυγή». Καλόν είναι να ξαναδιαβαστεί ώστε να γίνουν κατανοητά τα όσα θα ακολουθήσουν εδώ, συνέχεια ουσιαστικά του άρθρου εκείνου.

Τις τελευταίες ημέρες η βελόνα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ φαίνεται πως είναι κολλημένη στην ανάγκη ψήφισης από τη Βουλή του σχεδίου νόμου ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία. Ένα νομοσχέδιο του οποίου αγνοούμε το ακριβές περιεχόμενο – διαρροές στις εφημερίδες υπάρχουν μόνο για το τι θα περιλαμβάνει – και το οποίο έχει αναλάβει να καταθέσει ο αρμόδιος υπουργός κ. Αντώνης Ρουπακιώτης, προερχόμενος από την βαθύτατα αντι-ιμπεριαλιστική και ριζοσπαστική ΔΗΜΑΡ. Πρέπει βέβαια πάντοτε να θυμόμαστε ότι σχετικό σχέδιο νόμου έχει από καιρό δημοσιοποιήσει και καταθέσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελος Βενιζέλος καλώντας μάλιστα στη συγκρότηση ενός δημοκρατικού-συνταγματικού τόξου μέσα στη Βουλή όλα τα κόμματα, πλην φυσικά της Χρυσής Αυγής. Με την πρόταση του ακριβώς αυτήν στόχευε. Ο νέος μεγάλος στόχος του ΠΑΣΟΚ και όσων εντελώς δουλικά ακολουθούν είναι η απόκρουση, η καταπολέμηση, της Χρυσής Αυγής όχι βασικά με μέσα πολιτικά, κοινωνικά και βέβαια ιδεολογικά, αλλά κύρια με νομοθετικά. Με ένα αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο σκληρό, όπως ζητάει και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ [1] . Που μάλιστα μέσα στην ιδεολογικο-πολιτική του σύγχυση πάει και πολύ πάρα πέρα: