Έτοιμο να αναλάβει δράση στην Ελλάδα, το παραστρατιωτικό δίκτυο του UCK…

H μεγάλη απόδραση των έντεκα, crash test για την Ελληνική ασφάλεια

Φυλακές Τρικάλων, 22 Μαρτίου 2013: Αιφνιδιαστικά εξαπολύεται επίθεση πολυμελούς ομάδας Αλβανών κακοποιών, που εξελίσσεται σε κανονική μάχη διαρκείας, και επιχειρείται απόδραση έντεκα κρατουμένων συμπατριωτών τους, όλων με βαρύτατο ποινικό μητρώο...

Η εξωτερική ομάδα, με βαρύ οπλισμό σε πολυβόλα «καλάσνικωφ» και σε χειροβομβίδες, εφαρμόζει μια καθαρά στρατιωτικού τύπου επιχείρηση, που παραπέμπει σε παραστρατιωτική δύναμη καλά πειθαρχημένη και εκπαιδευμένη. Μέσα σε καταιγισμό πυρών, διεξάγεται πραγματικός πόλεμος με τους φρουρούς της φυλακής. Τρεις από αυτούς τραυματίζονται. Πάνω από 18 χειροβομβίδες –ευτυχώς- δεν εκρήγνυνται, ενώ οι κάλυκες από τα «καλάσνικωφ» που περισυλλέγονται μετά, είναι εκατοντάδες. Οι Έλληνες φρουροί των φυλακών Τρικάλων μοιάζουν γυμνοί απέναντι στους αδίστακτους εισβολείς. Οι τελευταίοι γαζώνουν τις σκοπιές που δεν διαθέτουν καμμία θωράκιση, ενώ πολλοί από τους φρουρούς δεν διαθέτουν καν αλεξίσφαιρα γιλέκα.

Κανείς δεν φανταζόταν την συνέχεια των γεγονότων. Την απόδραση, ακολουθεί μια χερσαία «κρουαζιέρα» 170 ημερών των Αλβανών εγκληματιών. Δολοφονίες, ληστείες και αποτυχημένες καταδιώξεις συνέθεσαν την ιστορία του τριμήνου που ακολούθησε. Οι αιχμαλωσίες αστυνομικών που ακολούθησαν, οι ληστείες σε τράπεζες, αλλά κυρίως και τελικά οι δολοφονίες τόσο ενός αστυνομικού όσο και της άτυχης κοπέλας που βρέθηκε στο λάθος σημείο την λάθος στιγμή, ήταν μια ταπεινωτική για το ελληνικό κράτος εξέλιξη των πραγμάτων. Τελικά, δύο από τους δραπέτες εγκληματίες, εντοπίστηκαν και φονεύθηκαν σε ανταλλαγή πυρών, σε δυσπρόσιτη περιοχή στα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας, κάποιοι άλλοι εν τω μεταξύ συνελήφθησαν, όμως οι εγκέφαλοι, με αρχηγό τον στυγνό εκτελεστή Κόλα, μάλλον κατάφεραν και πέρασαν σε αλβανικό έδαφος.

Η Γιορτή των Δουλεμπόρων…

Aπο Alexandros Raskolnick

Στα τέλη Αυγούστου του 1791, πραγματοποιήθηκε εξέγερση στο Σάντο Ντομίνγκο (σημερινή Αϊτή και Δομινικανή Δημοκρατία). Η εξέγερση των σκλάβων στην περιοχή, αποδυνάμωσε το αποικιακό σύστημα στην Καραϊβική, δίνοντας στο νησί την ανεξαρτησία του. Θεωρείται ότι αυτό το γεγονός σηματοδότησε την αρχή της κατάργησης του συστήματος της δουλείας, το δουλεμπόριο και την αποικιοκρατία.

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Υπενθύμιση του Δουλεμπορίου και της Κατάργησής του, γιορτάστηκε για πρώτη φορά –υπό την αιγίδα των Η.Ε.- στην Αϊτή, στις 23 Αυγούστου του 1998 και στη Σενεγάλη στις 23 Αυγούστου του 1999.

Αλλάζοντας σκηνικό, από το Ντακάρ του 1999 στο Μενίδι του 2013, θυμόμαστε τον Δήμαρχο Μενιδίου, που προ ημερών δήλωσε στο ραδιόφωνο επί λέξη:

 "η Aμυγδαλέζα και τα Κέντρα Κράτησης Μεταναστών είναι μια τεράστια "μπίζνα" με απευθείας αναθέσεις σε συγκεκριμένους υμέτερους προμηθευτές... έχουν βρει μια μηχανή και ρημάζουν τα κονδύλια της Ε.Ε. Για 1.600 κρατούμενους στην Αμυγδαλεζα η Ε.Ε. πληρώνει κάθε μέρα 120.000 ευρώ!!! Αν τα λεφτά, που έρχονται απ΄έξω, πήγαιναν στη διαβίωση των κρατουμένων μεταναστών, έπρεπε μέχρι και πισίνες να έχουν [...] αυτοί ζουν στα κοντέινερ, που έχουν μέσα 45 βαθμούς... εδώ βρήκαμε μια πατέντα πάλι, για να χτίσουμε τις βίλες μας...".

Σ.τ.Π.: Οι χώροι κράτησης αλλοδαπών έχουν μεταβληθεί σε ιδιότυπες φυλακές…

«Ο γενικευμένος και σοβαρός περιορισμός της προσωπικής ελευθερίας αλλοδαπών με αβέβαιο χρόνο λήξης, στην πράξη αποτελεί σήμερα τον κανόνα», σημειώνει ο Συνήγορος του Πολίτη, σε παρέμβασή του με αφορμή τα πρόσφατα επεισόδια στην Αμυγδαλέζα.

Η Ανεξάρτητη Αρχή υπογραμμίζει ότι η αστυνομία αδυνατεί να διασφαλίσει συνθήκες που να διασφαλίζουν τα θεμελιώδη δικαιώματα των κρατουμένων, ενώ σημειώνει ότι έπειτα από αυτοψίες σε τρεις χώρους μαζικής κράτησης αλλοδαπών ενημέρωσε σχετικά με τις διαπιστώσεις της το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. Παράλληλα, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει τη «βαθιά ανησυχία της» για τις παρατεταμένες περιόδους κράτησης «τις πολύ κακές συνθήκες», καλώντας να διερευνηθούν οι άμεσα όλοι οι ισχυρισμοί για κακομεταχείριση από αστυνομικούς φρουρούς πριν την εξέγερση.

Ο ΣτΠ ζήτησε επίσης από την ΕΛ.ΑΣ να ληφθεί μέριμνα για τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης αλλά και τον εξορθολογισμό της διαχείρισης των μικτών ροών μετανάστευσης και ασύλου.
Σύμφωνα με την Ανεξάρτητη Αρχή, η ΕΛ.ΑΣ ανταποκρίθηκε εγγράφως στις επισημάνσεις του, αναφέροντας αναλυτικά τις προσπάθειές της για τη βελτίωση των συνθηκών στα συγκεκριμένα κέντρα κράτησης (Κόρινθος, Αμυγδαλέζα, κρατητήρια της Δ/νσης Αλλοδαπών στην Π.Ράλλη) αλλά και γενικότερα για την καλύτερη οργάνωση του συστήματος διοικητικής κράτησης και επιστροφών πολιτών τρίτων χωρών.

Ο «θεσμικός» εκφασισμός του Δένδια

Tου Θέμη Τζήμα

Εισαγωγικά να τονίσουμε ότι όπου “Δένδιας” να έχουμε στο μυαλό μας το σύνολο των μελών της κυβέρνησης και φυσικά τους πρωταιτίους Σαμαρά- Βενιζέλο. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος υπουργός ως καθ' ύλην αρμόδιος βρίσκεται στην προμετωπίδα του θεσμικού εκφασισμού, που προωθεί η κυβέρνησή του, χέρι- χέρι με την πιο βίαιη νεοφιλελεύθερη επίθεση σε αναπτυγμένη οικονομία και με τον παρά- κρατικό εκφασισμό της Χρυσής Αυγής.

Τα γεγονότα στην Αμυγδαλέζα είναι γνωστά: και μόνο η κράτηση χωρίς κλιματισμό, σε συνθήκες πληθυσμιακής ασφυξίας, κατακαλόκαιρο και μόνο η λειτουργία του χώρου ως στρατοπέδου συγκέντρωσης αποτελούν επαρκείς λόγους αν μη τι άλλο προβληματισμού και κατά συνέπεια ανάληψης πρωτοβουλιών από τους υπευθύνους κυβερνητικούς φορείς. Πολύ περισσότερο όταν εκεί μέσα κρατούνται άνθρωποι για 12 και 18 μήνες, σε συνθήκες χειρότερες των αθλίων φυλακών μας και απομόνωσης από τον έξω κόσμο, χωρίς να έχουν τελέσει κάποιο έγκλημα.

Όταν μάλιστα σημειώνεται εξέγερση, θα περιμέναμε όχι ένας αριστερός ή προοδευτικός αλλά ο κάθε στοιχειωδώς δημοκράτης, έστω προερχόμενος από τη λεγόμενη “φωτισμένη δεξιά” αξιωματούχος και φυσικά υπουργός να εκδώσει μια αυτοκριτική ανακοίνωση και να κάνει κάτι στο πλαίσιο του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων που επιτάσσουν το σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο.

Η Αμυγδαλέζα και οι εκφωνητές…

Στην Αμυγδαλέζα μέσα στο στρατόπεδο με τα πλαστικά κοντέινερ, τους στοιβαγμένους ανθρώπους το άθλιο φαγητό και τους δόκιμους να σιχτιρίζουν την ώρα και τη στιγμή που αποφασίστηκε να κάνουν εκεί τα πρώτα βήματα για «να ψηθούν», παίχτηκε πάλι άλλο ένα απάνθρωπο έργο.

Ένα από τα έργα που δεν εντυπωσιάζουν πια σχεδόν κανέναν. Η εμπνευσμένη απόφαση να παραμείνουν αιχμάλωτοι ακόμα ένα εξάμηνο εκεί οι 1700 ή και 2000 (κανείς δεν ξέρει πια ακριβώς) μαζί με την εφιαλτική ζέστη στα κλουβιά και με τα λίγα κλιματιστικά εκτός λειτουργίας έφερε την απελπισία στο κόκκινο.

«Η απελπισία περίστροφο και σφαίρες της οι ανάγκες» τραγουδούσε ο Παύλος Σιδηρόπουλος κάποτε. Μια νύχτα ακόμα με φωτιές, με ΜΑΤ με φωνές και με ξύλο. Άνθρωποι που δεν έχουν κάνει τίποτα κακό πέρα από το να φτάσουν στην απάνθρωπη πια –όπως την κατάντησαν- χώρα και να αναζητήσουν μια ελπίδα.

Οι «παλικαρίσιες» επεμβάσεις του Ξένιου Δία τους οδήγησαν στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας άρρωστους, ανήμπορους, μόνους και αβοήθητους.
Τα τηλεοπτικά δελτία μετέδιδαν το βράδυ του Σαββάτου την «ένταση», την ισχυρή παρουσία των ΜΑΤ με τις χειροβομβίδες τους.

Ο εφιάλτης του Όργουελ ζωντανεύει στην πόλη μας…

 Tου Γιώργου Αγγελόπουλου

Η σύλληψη και παραπομπή (16/7/2013) στο αυτόφωρο του Επίκουρου Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Σπύρου Μαρκέτου και του γνωστού δικηγόρου, μέλους του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Μπάμπη Κουρουνδή είναι μια υπόθεση που αφορά όλους μας. Μια σύντομη αναφορά στα γεγονότα που οδήγησαν στη σύλληψη αρκεί για να κατανοήσουμε το μέγεθος του προβλήματος.

Ο Σπύρος Μαρκέτος και ο Μπάμπης Κουρουνδής συνόδεψαν στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης μια ανήλικη δεκαεξάχρονη Σομαλή που σκόπευε να ταξιδέψει εκτός Ελλάδος. Οι Μαρκέτος και Κουρουνδής γνωρίζονται με τη Σομαλή μέσω δικτύων υποστήριξης μεταναστών και προσφύγων.
Επισημαίνουμε ότι η κοπέλα έχει νόμιμο καθεστώς παρουσίας στη χώρα μας καθότι είναι κάτοχος της λεγόμενης «ροζ κάρτας». Η «ροζ κάρτα» δίνεται σε όσους είναι επίσημα αιτούντες πολιτικό άσυλο. Όταν διαπίστωσαν ότι η κοπέλα δεν μπόρεσε τελικά να επιβιβαστεί στην πτήση της μετέβησαν στο αστυνομικό Τμήμα του αεροδρομίου ζητώντας διευκρινήσεις. Εκεί δήλωσαν τα ονόματα και τις ιδιότητες τους. Το αποτέλεσμα είναι σουρεαλιστικό αλλά και επικίνδυνα τραγικό: συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν για κακούργημα ως δουλέμποροι βάσει του Ν.3386/05! Πέρασαν από το κρατητήριο και τελικά ο Εισαγγελέας Δίωξης τους παρέπεμψε στο αυτόφωρο. Αναμένεται, λόγω της ιδιότητας τους (νομικοί) να παραπεμφθούν σε τακτική δίκη.

Σταματήστε τον Σόρος!

[βίντεο : George Soros Schemes To Control The Future Of Greece ]

Παρουσιάζουν ως φιλάνθρωπο, έναν καταδικασμένο κερδοσκόπο.
Πολλοί μιλούν πλέον για σχέδιο του διεθνώς αναγνωρισμένου ως κερδοσκόπου Τζόρτζ Σόρος για τη μετατροπή της Ελλάδας σε χώρο «απόθεσης» μεταναστών που αρχίζει σιγά σιγά να ξεδιπλώνεται σε διεθνή φόρα, προκαλώντας ερωτηματικά για την ανοχή που επιδεικνύουν οι ελληνικές αρχές.

Ο φιλοσκοπιανός μεγαλοεπενδυτής, βρέθηκε πρόσφατα σε συνέδριο στο Βερολίνο, που διοργάνωσε το Ινστιτούτο για την παγκόσμια Διακυβέρνηση Nicolas Berggruen, προκειμένου να προωθήσει το σχέδιο του για μετατροπή της Ευρώπης σε μία μεταεθνική οντότητα, πολιτικά και οικονομικά κηδεμονευομένη.

Μιλώντας στο συνέδριο, ο Σόρος παρουσίασε τη σημερινή κατάσταση με την Ευρωπαϊκή Ένωση να διαχωρίζεται σε μία ένωση πιστωτών και οφειλετών, ωστόσο, στάθηκε στην ανάγκη να διαμορφωθεί ένα ιδιαίτερο πλέγμα προστασίας των μεταναστών. Το σχέδιο του Σόρος, όπως κατηγορείται, προβλέπει τη μετατροπή της χώρας μας σε μία ιδιότυπη αποθήκη ψυχών, η οποία μέσω των ιδρυμάτων που στήνει ο Σόρος και των κεφαλαίων που συγκεντρώνει για το σκοπό αυτό, είναι πιθανό πως θα διαλύσουν κάθε εθνικό και κοινωνικό ιστό στην Ελλάδα.

Χοντρά ψέματα από τον Δένδια…Το «Δουβλίνο ΙΙΙ» έχει ήδη ψηφιστεί…

«Θα καταψηφίσουμε το Δουβλίνο ΙΙ - Την απόφαση της Ελλάδας ανακοίνωσε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας». Τιτίβιζαν τα παπαγαλάκια από τις στήλες των αστικών εφημερίδων την περασμένη Δευτέρα, αναπαράγοντας αυτά που είχε πει ο Δένδιας σε εκδήλωση που οργάνωσε κάποια «Κίνηση Πολιτών Κέντρου Αθήνας». «Εμείς για πρώτη φορά θα καταψηφίσουμε το Δουβλίνο ΙΙ», φέρεται να είπε ο Δένδιας στην εν λόγω εκδήλωση. Πού θα το καταψηφίσει; Σε ποιο όργανο; Πουθενά, γιατί η αναθεώρηση του Κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ» έχει ήδη ψηφιστεί και έχει πάρει την κωδική ονομασία «Δουβλίνο ΙΙΙ».

Για το θέμα αυτό έχουμε ξαναγράψει στο φύλλο μας της 19ης Γενάρη του 2013. Το αναλυτικό ρεπορτάζ είχε τίτλο «Και με τη βούλα του Δένδια στο ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙΙ - Η Ελλάδα παραμένει μια σκληρή ανοιχτή φυλακή για τους μετανάστες». Σ’ αυτό αποκαλύπταμε ότι οι σχετικές διαδικασίες μεταξύ του Συμβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου (που έπρεπε να συμφωνήσουν) είχαν ήδη ολοκληρωθεί. Συγκεκριμένα, αναφέραμε ότι έγιναν δύο Συμβούλια Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, στα οποία προετοιμάστηκε και ολοκληρώθηκε αυτή η συμφωνία. Το πρώτο συνεδρίασε στις 25-26 Οκτώβρη του 2012 και το δεύτερο στις 6-7 Δεκέμβρη του 2012. Στο Ανακοινωθέν Τύπου με αριθμό εγγράφου 15389/12, μετά τη σύγκληση του Συμβουλίου στις 25 και 26 Οκτώβρη, αναφερόταν: «Επίσης ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις Συμβουλίου και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ουσία του κανονισμού "Δουβλίνο". Το μόνο ζήτημα που εκκρεμεί σχετίζεται με την διαδικασία επιτροπολογίας, δηλαδή αν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κατ’ εξουσιοδότηση ή εκτελεστικές πράξεις. Πραγματοποιήθηκε ήδη μια πρώτη συνεδρίαση για το θέμα αυτό με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».

Ακόμη μια φορά για το μεταναστευτικό και τους κήνσορές του...

 Tου Δημήτρη Καζάκη

Όποιος θεωρεί ότι στις μέρες μας οι μετανάστες αποτελούν το «κακό σπυρί» της συνολικής κατάστασης μας, τότε ανήκει σ’ εκείνη την ιδιόρρυθμη κατηγορία που έχει συνθηκολογήσει ολοκληρωτικά με το καθεστώς κατοχής και ψάχνει στους πιο αδύναμους τα εξιλαστήρια θύματα για την δική του προσωπική εκτόνωση. Πρόκειται για μια εντελώς άνανδρη και πρόστυχη στάση όλων εκείνων που τρέμουν να θέσουν θέμα ανατροπής του καθεστώτος κατοχής κι έτσι ψάχνουν να εκτονώσουν τον άρρωστο και θρασύδειλο ψυχισμό τους πάνω στους πιο αδύναμους και ανυπεράσπιστους. Και δεν υπάρχει πιο αδύναμο και ανυπεράσπιστο θύμα σε μια χώρα από τον μετανάστη. Ιδίως όταν είναι λαθραίος. Όποιος έχει βρεθεί εξ ανάγκης να δουλεύει στο εξωτερικό ως μετανάστης, ή έχει συναναστραφεί με Έλληνες μετανάστες, το ξέρει πολύ καλά αυτό.

Γι’ αυτό λοιπόν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε για άλλη μια φορά τα εξής απλά γεγονότα:

Πρώτο, ο μετανάστης, λαθραίος ή μη, δεν έρχεται μόνος του στην Ελλάδα. Δεν ξυπνά μια ωραία μέρα για να πει, α, τι έχω να κάνω σήμερα; Δεν πάω να καταστρέψω τις εργασιακές σχέσεις ....

Στα "κολαστήρια" του Εβρου…

Είναι συγκλονιστικό το ρεπορτάζ που υπογράφει η Βίκυ Καπετανοπούλου στην "Εφημερίδα των Συντακτών" και αναφέρεται στις άθλιες τριτοκοσμικές συνθήκες στα "κολαστήρια του Έβρου" όπως χαρακτηρίζει τα στρατόπεδα και τα κέντρα κράτησης όπου το ελληνικό κράτος στοιβάζει μετανάστες. "Κανείς δεν μπορεί να ζήσει εδώ, ούτε σκύλος" είναι η κραυγή απόγνωσης που ακούγετε, από τους μετανάστες.
Μια μαρτυρία ψυχής από την αποστολή του στην Ελλάδα καταθέτει στο μπλογκ της Διεθνούς Αμνηστίας ο Ιρέμ Αρφ Ρέιφιλντ, ερευνητής του παραρτήματος της οργάνωσης για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών στην Ευρώπη. Δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό του, γράφει, τα μάτια γεμάτα εξάντληση των μεταναστών που συνάντησε στη Λέσβο μετά το επικίνδυνο ταξίδι τους στα νερά του Αιγαίου. Ούτε και τις γυναίκες από την εμπόλεμη Συρία, που γνώρισε στην Αθήνα και του περιέγραψαν πώς αναγκάστηκαν να αφήσουν πίσω τους δικούς τους για να έρθουν στη χώρα μας και τώρα μεγαλώνουν τα παιδιά τους υπό τον διαρκή φόβο ρατσιστικών επιθέσεων σε ένα ανελέητο αστικό περιβάλλον.
Αυτό που μοιάζει όμως να τον σημάδεψε πιο πολύ απ' όλα όσα συνάντησε εδώ είναι το μαρτύριο προσφύγων και μεταναστών που παραμένουν ξεχασμένοι επί μήνες σε κέντρα κράτησης και αστυνομικά τμήματα στη βορειοανατολική Ελλάδα και ειδικά στην περιοχή του Έβρου, στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.