Αλφαμπανκίστας…(Διαβάστε το)

Του Θανάση Καρτερού

Τη μισή δουλειά έχει κάνει η κυβέρνηση. Και πρέπει να βρει το θάρρος να κάνει την άλλη μισή.

Δεν το λέμε εμείς αλλά οι Αλφαμπανκίστας -οι αναλυτές της Alpha Bank, που έχουν ανακαλύψει κάποια μέθοδο να ξεγελούν το ντόπινγκ κοντρόλ και να είναι τσίτα κάθε βδομάδα στο δελτίο τους. Τσίτα μιλάμε -έτσι και περάσει κανένας άνεργος, κανένας δημόσιος υπάλληλος, ή ο Λαφαζάνης από μπροστά τους άλφα φίδι που τον έφαγε.

Ποια είναι η μισή δουλειά που έκανε το δίδυμο Σαμαρά-Στουρνάρα; Αποκατέστησε την "ανταγωνιστικότητα του κόστους" -έστειλε δηλαδή μισθούς, μεροκάματα, δουλειές και ανθρώπους στα τάρταρα. Καλώς, αποφαίνονται οι Αλφαμπανκίστας, αλλά τώρα μένει η άλλη μισή. Η οποία είναι απαραίτητη "για να απογειωθεί η οικονομική δραστηριότητα". Διότι διαφορετικά δεν γλιτώνουμε ποσώς από τα μνημόνια.

Συγκεκριμένα οι Αλφαμπανκίστας των πλουσίων απαιτούν: Γενναία απελευθέρωση των χωροταξικών και αδειοδοτικών μηχανισμών, για να έλθουν ξένα κεφάλαια να επενδύσουν στην ελληνική οικονομία. Μηδενική φορολογία κερδών, μερισμάτων και Υπεραξιών. Δραστική μείωση των εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Γενναία μείωση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος και πλούτου για όλους, και ειδικότερα στα μεγάλα εισοδήματα και στη μεγάλη ακίνητη περιουσία.

Το Εργατικό Κέντρο Μήλου λέει "όχι" στα ορυχεία χρυσού…

Τη θέση του για τη λειτουργία των ορυχείων χρυσού, έδωσε στη δημοσιότητα το Εργατικό Κέντρο Μήλου, με αναλυτική ανακοίνωση της διοίκησής του. Όπως σχολιάζει χαρακτηριστικά σε αυτήν:

«Τι κοινό μπορούν να έχουν οι Σκουριές στη Χαλκιδική με την πρώην λίμνη Yanacocha στο Περού ή η Rosia Montana στη Ρουμανία με την κοιλάδα Siria Valley στην μακρινή της Ονδούρα; Το απομακρυσμένο Kainuu στην Λαπωνία με την περιοχή Carltonville της Νοτίου Αφρικής και το Rakkuri της Σουηδίας με τον οικισμό Balesa στα νότια υψίπεδα των Αιθιοπικών βουνών;

Ολοκληρωτική καταστροφή του περιβάλλοντος, βαρύτατες ασθένειες των κατοίκων, συνθήκες Μεσαίωνα στις εργασιακές σχέσεις, απόλυτη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής πλήρης υποταγή του κράτους στις ορέξεις των ξένων εταιρειών και των ντόπιων τοποτηρητών τους είναι μερικά μόνο από τα δώρα που έφερε στους κατοίκους της κάθε περιοχής η περίφημη ανάπτυξη που ονειρεύτηκαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, παραχωρώντας γη και ύδωρ στις πολυεθνικές εταιρείες που εκμεταλλεύονται τα μεταλλεία.
Περού... Γουατεμάλα... Κολομβία... Φινλανδία... Σουηδία... Ρουμανία... Βουλγαρία... Καναδάς... Μογγολία... Και από δω και πέρα, κάποιοι θέλουν Ελλάδα, Χαλκιδική και τώρα την Μήλο... Όπου στον κόσμο κι αν άνοιξε τρύπες ο άνθρωπος για να εξορύξει το πιο λαμπερό και ποθητό άχρηστο αντικείμενο στην ανθρώπινη ιστορία, έβγαλε μαζί και πόνο, αίμα, ανθρώπινη εκμετάλλευση κι αγώνες...

«Αυτόν τον τόπο εδώ που κατοικείτε, αν θα με εμπιστευτείτε αγνώριστο θα δείτε»

Ήλιος, θάλασσα, τσιμέντα

Της Αλίκης Κοσυφολόγου

«Θα άρουμε τα γραφειοκρατικά εμπόδια για τους επενδυτές», είπε από τη συχνότητα μεγάλου ιδιωτικού καναλιού η υπουργός Τουρισμού κα. Όλγα Κεφαλογιάννη. Υπάρχει, λέει, «μεγάλο επενδυτικό ενδιαφέρον» για την Ελλάδα κι επομένως σύμφωνα με την κα Υπουργό πρέπει να ληφθούν όλες οι μέριμνες ώστε να μην εμποδίζεται η εκδίπλωση του. Το βίντεο που προβαλλόταν όση ώρα μιλούσε η κα. Κεφαλογιάννη έδειχνε εικόνες ελληνικού καλοκαιριού: ήλιο και θάλασσα και ανεμελιά.

Σαν τη Μαίρη Χρονοπούλου στο μιούζικαλ του Γ.Δαλιανίδη «Γοργόνες και μάγκες» (1968) που υποδυόταν την ελβετίδα επενδύτρια στην Ύδρα, η κα. Κεφαλογιάννη δεσμευόταν ενώπιον του τηλεοπτικού κοινού για την πρόθεση της να διευρύνει με κάθε κόστος την εγχώρια τουριστική δραστηριότητα. Εξάλλου, όπως δεν ξέχασε να επισημάνει με τη σειρά της, «ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας».

Λες κι έχουμε ανέβει στη μηχανή του χρόνου και με ιλιγγιώδεις ρυθμούς γυρίζουμε πίσω στη δεκαετία του εξήντα όταν ο Καραμανλής εγκαινίαζε το Χίλτον και οι γυναίκες έβαφαν τα μαλλιά τους ξανθό σαντρέ. Υπάρχει βέβαια και ο θρησκευτικός τουρισμός που πρέπει να προωθηθεί κι άλλο, όπως είπε η κα. Υπουργός. Ούζο, μεζές και μοναστήρια, με άλλα λόγια ο σύγχρονος υλικός πολιτισμός της Ελλάδας.

Δημόσιες επενδύσεις και εγκληματική ηλιθιότητα…

 Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Πόσες φορές το τελευταίο διάστημα τα εγχώρια γεράκια της ελεγχόμενης ενημέρωσης μάς βομβάρδισαν με θεωρίες περί «κακού» Δημοσίου και με την «ανάγκη» να παραδοθούν τα πάντα στον ιδιωτικό τομέα; Πόσες μπουρδολογίες ακούσαμε για την Ελλάδα ως «το τελευταίο κομμουνιστικό κράτος στην Ευρώπη»; Απειράριθμες.

Εκτός Ελλάδος, όμως, ακόμη και σε κλίμα πλήρους επικράτησης των νεοφιλελεύθερων δοξασιών, ενίοτε λέγονται και....... γράφονται κείμενα που τοποθετούν την πράγματα στη θέση τους. Ένα τέτοιο διαβάσαμε χθες στην ιστοσελίδα Euro2day, το οποίο είναι γραμμένο από την οικονομολόγο Mariana Mazzucato, καθηγήτρια επιστήμης και τεχνολογικών πολιτικών στο πανεπιστήμιο του Σάσεξ και συγγραφέα του ολοκαίνουργιου βιβλίου «The Entrepreneurial State: debunking private vs public sector myths».

Ας πάμε κατευθείαν στην αναφορά της στην Ελλάδα:
«Η Ελλάδα έχει προβλήματα επειδή ο δημόσιος τομέας της είναι πολύ μεγάλος ή επειδή ο τομέας αυτός δεν κάνει αρκετά;

Ελλάδα: Η μόνη χώρα στον πλανήτη που δεν θα εισπράττει τέλη διέλευσης αγωγού Φ.Α.!

Σε πολιτικό φιάσκο που αποδίδεται στην αγωνία των επικοινωνιολόγων της κυβέρνησης να αναστήσουν το ανύπαρκτο succes story, εξελίσσεται η υπόθεση του αγωγού φυσικού αερίου TAΡ.

Βασική παράμετρος η οποία είχε αποκρυβεί και η οποία αποκαλύφθηκε χθες από το defencenet.gr και εν συνεχεία βέβαια αναπαράχθηκε από τα περισσότερα ΜΜΕ είναι ότι η κοινοπραξία δεν θα...πληρώνει ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ από τέλη διέλευσης από...
το ελληνικό έδαφος!

Την ίδια στιγμή ο South Stream που θα περνά από την τουρκική ΑΟΖ στην Μαύρη Θάλασσα θα δίνει στην τουρκική οικονομία πάνω από 100 εκατ. ευρώ ετησίως.
Είναι η πρώτη φορά παγκοσμίως που δέχεται μία κυβέρνηση να μην εισπράττει τέλη διέλευσης ενός αγωγού φυσικού αερίου, όταν όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης θησαυρίζουν.

Η συμφωνία και οι όροι της αγγίζουν τα όρια της απιστίας σε βάρος του δημοσίου...
Όσο για τα πραγματικά έστω έμμεσα έσοδα το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών αναφέρει ως εκτιμήσεις το ποσό των 320 εκατομμυρίων ευρώ σε βάθος ... 15ετίας από την έναρξη λειτουργίας του αγωγού!
Δηλαδή μέχρι το 2038 (ο αγωγός θα αρχίσει να λειτουργεί και να στέλνει στην Ιταλία φυσικό αέριο το 2023) η Ελλάδα θα ειπράξει αυτά τα λεφτά και ο Α.Σαμαράς αποκαλεί "επιτυχία της 10ετίας" την συμφωνία!

Ο “ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ” ΤΟΥ ΝΤΟΥΜΠΑΙ…

Πριν λίγες ημέρες, ο πρόεδρος της COSCO μιλώντας στον Σαμαρά, με αφορμή την επέκταση της συνεργασίας και την αξιοποίηση του Ελληνικού, δήλωσε ότι “θα κάνουμε την Ελλάδα Ντουμπάι”. Η εικόνα ενός εξωτικού παραδείσου όπως αυτό παρουσιάζεται σε ταξιδιωτικούς οδηγούς και ταινίες, απέχει παρασάγγας από την πραγματικότητα.

Το οικονομικό “θαύμα” του Ντουμπάι, δεν θα ήταν δυνατό δίχως στρατούς από εξευτελιστικά αμειβόμενους εργάτες, που κυρίως προέρχονται από “αναπτυσσόμενες οικονομίες” όπως η Ινδία, αλλά και την Αφρική. Άνθρωποι στοιβαγμένοι σε κοντέινερς, πολλές φορές απλήρωτοι για μήνες, χωρίς δικαιώματα και με τον κίνδυνο να χάσουν όλα τα δεδουλευμένα τους σε περίπτωση που αποφάσιζαν να φύγουν (ή για άλλη δουλειά, είτε για την χώρα τους). Πολλοί από τους ταλαίπωρους μετανάστες που εργάζονται στα κάτεργα του Ντουμπάι, δεν έχουν καν διαβατήριο, αφού εξαναγκάστηκαν να το παραδώσουν με το που έφτασαν στην χώρα.

Όσο για τις συνθήκες εργασίας, έχουν καταγραφεί πολλάκις ότι είναι απάνθρωπες, έχοντας οδηγήσει ανθρώπους σε τραυματισμούς, ενίοτε και στον θάνατο. Άθλιες συνθήκες υγιεινής, χωρίς νερό ή θέρμανση, πρωτόγονες τουαλέτες, ελάχιστη τροφή (κυρίως ρύζι, πατάτες και ψωμί), δωμάτια που κοιμούνται 15 και 20 άτομα. Εργάτες εξεγέρθηκαν πολλές φορές διεκδικώντας καλύτερη αντιμετώπιση. Η Διεθνής Αμνηστία και άλλοι οργανισμοί έχουν κάνει νύξεις για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αραβική χώρα, αλλά κανείς δεν ανταποκρίθηκε.

H δικαιοσύνη είναι σαν το φίδι, τσιμπάει μόνο τους ξυπόλητους!

 Aπο Alexandros Raskolnick

Με επείγουσα, σημερινή διαταγή του, το Συμβούλιο της Επικράτειας ορίζει να συνεχιστούν κανονικά οι εργασίες της «Ελληνικός Χρυσός» στις Σκουριές. Με αυτόν τον τρόπο, το ΣτΕ, αναστέλλει την ισχύ του σήματος της τοπικής Πολεοδομίας, ανοίγοντας τον δρόμο για να συνεχιστεί η καταστροφή στη Χαλκιδική.

Αυτοί η ολετήρες κυβερνήτες συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο ανενόχλητοι, ξεπουλώντας και καταστρέφοντας, παραβιάζοντας τη μία συνταγματική επιταγή πίσω από την άλλη.
Και αν θέλομε, ας κατασιγάσουμε για μια στιγμή αυτή την οργή, εμείς που αισθανόμαστε να μας ξεχειλίζει ο θυμός με τα καμώματα τούτης της κυβέρνησης των ύποπτων και των προσκυνημένων.
Κι αν θέλουν κι οι άλλοι που για τους δικούς του λόγους ο καθένας, αναγνωρίζουν το δικαίωμα μιας κυβέρνησης να στέλνει τα ΜΑΤ -έστω και κατά ολόκληρων κοινοτήτων- για να επιβάλλει τη βουλή της, ας αφήσουν κι αυτοί στην άκρη την άποψη τους για μια στιγμή κι ας αναρωτηθούμε όλοι μαζί, οι δεξιοί, οι αριστεροί κι όλοι οι υπόλοιποι:
Έχει παρουσιάσει το κράτος μια τεκμηριωμένη έκθεση που να αναλύει και να ποσοτικοποιεί τα κέρδη και τις ζημιές για το δημόσιο συμφέρον, συμπεριλαμβάνοντας την πιθανότητα αστοχίας των περιβαλλοντικών μελετών που συνοδεύουν την επένδυση? Έτσι, για να δούμε τουλάχιστον τι αξίζει αυτή η θυσία, εκτός από μερικές εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας.

COSCO…LAND

 Tου Καρτέσιου

«Με τη δύναμη του Θεού θα τα καταφέρουμε», «Μίλησα ακόμη και με τον Θεό, δεν μπορεί να γίνει τίποτα καλύτερο», «ο Θεός της Ελλάδας θα μας βοηθήσει» και άλλα «θεϊκά» εκφράζονται συχνά – πυκνά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας, αλλά και από συνεργάτες του.
Αυτή η διαρκής επίκληση του Θεού, σε μία χώρα με λογικούς πολίτες θα είχε σπείρει ήδη τον πανικό και δε θα είχε μείνει τίποτε όρθιο. Όταν μία κυβέρνηση επικαλείται τον Θεό, σημαίνει ότι όλα έχουν τελειώσει. Το success story είναι δέηση. Και η πραγματικότητα μία κόλαση που τη ζούμε αλλά δεν την αντιλαμβανόμαστε.
Για την κυβέρνηση δύο πιθανότητες υπάρχουν. Ή ο Θεός που επικαλείται αγαπάει περισσότερο τους Κινέζους και ιδιαίτερα την Cosco ή αποκαλεί Θεό τον πρόεδρο της Cosco, κάπτεν Γουέι Τζιαφού. Τείνω προς τη δεύτερη πιθανότητα, ειδικά μετά τις διαβεβαιώσεις του «Θεού κάπτεν Γουέι Τζιαφού» ότι «Η ευημερία θα επιστρέψει στην Ελλάδα» και ότι «η Ελλάδα θα είναι η πρώτη χώρα που θα ανακάμψει».

Μόνο ζημιές από την επένδυση της Cosco στον Πειραιά…

Σε βάρος των εργαζομένων και της ελληνικής οικονομίας θα είναι – ακόμη και στην εξαιρετική περίπτωση που υλοποιηθούν – οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά για νέες επενδύσεις εκ μέρους της Κίνας στο λιμάνι του Πειραιά και τα ελληνικά αεροδρόμια. Οι εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες της κινέζικης διείσδυσης στην Ελλάδα, που ξεκίνησε το 2008 επί Κ. Καραμανλή, φαίνονται περίτρανα από την επένδυση της Cosco στον Πειραιά, που δεν σήμανε κανένα οικονομικό όφελος. Για το θέμα μιλά στο Πριν, ο (εικονιζόμενος) Γιώργος Γώγος, γενικός γραμματέας της Ένωσης Λιμενεργατών ΟΛΠ.

- Για ποιό λόγο χαρακτηρίζετε επιζήμια για το δημόσιο συμφέρον την επένδυση της Cosco, την ίδια ώρα που οι Κινέζοι καυχώνται ότι έχει αυξηθεί η εμπορική κίνηση;
“Η Cosco μέσω της θυγατρικής της ΣΕΠ, αγόρασε τον Προβλήτα ΙΙ έναντι 500 εκ. (τα οποία θα καταβάλει υπό την μορφή ετήσιου ενοικίου) για 35+5 χρόνια. Στη συνέχεια ο ΟΛΠ αναγκάστηκε ....
να φτιάξει τον Προβλήτα I, που αντιστοιχεί στο 1/3 της δυναμικότητας αυτού που έχει παραχωρηθεί στην Cosco, του προβλήτα ΙΙ, με ίδια κεφάλαια και ίδιο δανεισμό. Το κόστος του ανήλθε γύρω στα 180-190 εκατομμύρια. Ενώ, αν δεν είχε παραχωρηθεί στην Cosco ο μεγάλος προβλήτας, με πολύ λιγότερα χρήματα, θα είχε γίνει ανανέωση του μηχανολογικού εξοπλισμού, θα είχε ανέβει η

Το ξεπούλημα ως επένδυση…

 Tου Περικλή Κοροβέση

Επισήμως η Κίνα παραμένει κομμουνιστική μέσα σε έναν καπιταλιστικό κόσμο. Θεωρητικά θα έπρεπε να είχαμε έναν καινούργιο ψυχρό πόλεμο, όπως την εποχή της παντοδυναμίας της ΕΣΣΔ. Αλλά δεν το βλέπουμε αυτό. Δεν υπάρχει ολιγάρχης ή πολυεθνική που να μην είναι ερωτευμένος με την Κίνα και να μην επενδύει σε αυτήν. Οπότε κάθε λογικός άνθρωπος διερωτάται: Ή ο κόσμος ολόκληρος έγινε κομμουνιστικός και δεν το καταλάβαμε ή η Κίνα είναι μια επιθετική καπιταλιστική υπερδύναμη. Αν κρίνουμε μόνον από τους δισεκατομμυριούχους που διαθέτει -ανάμεσά τους και η εγγονή του Μάο- και τα πολλά εκατομμύρια των φτωχών Κινέζων που αναγκάζονται να μεταναστεύουν διαρκώς, είτε εντός της Κίνας είτε εκτός -ακόμα και στην Ελλάδα έρχονται- τότε όλες οι θεωρίες του Μάο περί ισότητας μοιάζουν με γκροτέσκα φάρσα.