Η συνεχής παράκαμψη της Βουλής θα οδηγήσει στην κατάργηση της;

 Του Στέλιου Κούλογλου

Σε θεσμικούς παράγοντες της Δημοκρατίας αλλά και μετριοπαθείς πολιτικούς, έκδηλη είναι η ανησυχία για την συστηματική παραβίαση των κανόνων της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, με την συνεχή παράκαμψη της Βουλής από την κυβέρνηση αλλά και την υπονομευτική παρουσία και δράση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής...
Τελευταία κίνηση, μετά τις αλλεπάλληλες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που σύμφωνα με το Σύνταγμα εκδίδονται σε έκτακτες καταστάσεις αλλά έχουν καταντήσει "ασπιρίνη για τον πονοκέφαλο", η τροπολογία που κατατέθηκε την Παρασκευή, σύμφωνα με την οποία η κατάργηση θέσεων και οι απολύσεις στο Δημόσιο μπορεί να γίνονται με προεδρικά διατάγματα, παρακάμπτοντας την Βουλή ακόμη και για ένα τόσο κρίσιμο θέμα που άπτεται του Συντάγματος. Κερασάκι στην τούρτα της πλήρους απαξίωσης των κοινοβουλευτικών κανονισμών, οι κ.κ. Στουρνάρας και Μητσοτάκης κατέθεσαν την τροπολογία στο νομοσχέδιο για τα αυθαίρετα!

Υποχρεωμένη, από τις συμφωνίες που η ίδια έχει αποδεχθεί ή και συνάψει, να ακολουθεί τις οδηγίες της τρόικας, η κυβέρνηση καταφεύγει όλο και συχνά σε έκτακτα μέτρα προκειμένου να εφαρμόσει την πολιτική της. Οι διαφοροποιήσεις κυβερνητικών βουλευτών σχεδόν σε κάθε κρίσιμη ψηφοφορία στην Βουλή, επιτείνουν την ανησυχία και τον πανικό των Σαμαρά- Βενιζέλου, που παρά τις σχετικές προειδοποιήσεις διστάζουν να καταφύγουν σε πειθαρχικά μέτρα, τα οποία θα ροκάνιζαν ακόμη περισσότερο την ισχνή κοινοβουλευτική τους πλειοψηφία.

Έχουν δεσμευθεί με υπογραφές...για την πώληση του "νερού"..

Το "The Second Economic Adjustment Programme for Greece
Second Review – May 2013", είναι η προηγούμενη, και σε κάθε περίπτωση σε ισχύ, αναθεώρηση της τρόικα για το πρόγραμμα της Ελλάδας.
Η έκθεση συντάχθηκε από το Directorate General Economic and Financial Affairs, υπό την κατεύθυνση του Matthias Mors (Δντή και επικεφαλή της αποστολής στην Ελλάδα).
Επειδή πολλά ακούγονται και γράφονται για την ιδιωτικοποίηση των Εταιρειών Ύδρευσης...
Ας δούμε τι προβλέπει λοιπόν αυτή η αναφορά για τα "Νερά"...

Το φάγανε το γαϊδούρι του μπάρμπα-Γιάννη του Κανατά!

Η Ανώνυμη Αγροτική Βιομηχανία Γάλακτος Ηπείρου "Δωδώνη" ιδρύθηκε πριν από 50 χρόνια, από την Αγροτική Τράπεζα και τις Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών της Ηπείρου. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, σε ετήσια βάση, η "Δωδώνη" επεξεργάζεται πάνω από 70.000 τόνους γάλακτος που προμηθεύεται από 7.000 παραγωγούς-κτηνοτρόφους, έχοντας έτσι διακριτό ρόλο στην αγροτοκτηνοτροφική ζωή της Ηπείρου.

Το 2011 η "Δωδώνη" είχε κύκλο εργασιών που ανήλθε σε 96,7 εκατομμύρια ευρώ ενώ τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 3,6 εκατομμύρια ευρώ, φιγουράροντας επιπρόσθετα ως η κορυφαία ελληνική εξαγωγική εταιρεία στον τομέα των τυροκομικών προϊόντων.

Η μεγάλη ληστεία της Αγροτικής τράπεζας, αν θυμηθούμε, έγινε πέρσι τέτοιες μέρες, όταν η δημόσιου συμφέροντος τράπεζα πέρασε, κυριολεκτικά μέσα σε ένα σαββατοκύριακο κι αντί πινακίου φακής, στον ιδιωτικό (sic) τομέα, χωρίς να ανοίξει ούτε ρουθούνι. Μερικές χλιαρές συγκεντρώσεις, εκείνη την εποχή, έξω από τα υποκαταστήματα της Αγροτικής και μετά όλοι ευχαριστημένοι από τον επαναστατικό τους εαυτό, πήγαν για τα καλοκαιρινά τους μπάνια και το θέμα -όπως και τόσα άλλα σπουδαία- πέρασε στη συλλογική λήθη.
Άρχισε όπως ήταν φυσικό, ο διαμοιρασμός των ιματίων τη γριάς Αγροτικής. Τα δημοσιεύματα του περασμένου Οκτωβρίου σημείωναν:

Συλλυπητήρια στους αισιόδοξους…(Διαβάστε το)

Tου Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Έχουμε ανακαλύψει έναν ιδιότυπο τρόπο να αποτιμούμε τα πράγματα, ν’ ανησυχούμε ή να αισιοδοξούμε για την κατάστασή μας. Κάποιοι επιμένουν να βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, άλλοι το βλέπουν μισοάδειο. Αλλά σε τελική ανάλυση, μαθηματικά, το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό: από το ποτήρι εξακολουθεί να λείπει τουλάχιστον το μισό του περιεχόμενο.

Οι αισιόδοξοι (συγχαρητήρια στους αισιόδοξους!) θέλουν να πιστεύουν ότι είμαστε στη διαδικασία πλήρωσης του ποτηρίου, οι απαισιόδοξοι βλέπουν μια ταχεία διαδικασία εξάτμισης του περιεχομένου του. Δεν πρόκειται για τρικυμία εν ποτηρίω, περισσότερο είναι τρικυμία εν κρανίω, που σχετίζεται με το απλούστατο γεγονός ότι καθένας αντιλαμβάνεται την αντικειμενική κατάσταση μέσα από την υποκειμενική του πραγματικότητα, μετρημένη κι αυτή σε μισοάδεια και μισογεμάτα ποτήρια. Για κάποιους εντελώς άδεια. Και για άλλους χωρίς καν ποτήρια.

Οι έμποροι της αισιοδοξίας αναρωτιούνται γιατί το εμπόρευμά τους έχει τόση λίγη πέραση, ώστε στις δημοσκοπήσεις οι απαισιόδοξοι να εμφανίζονται ως συντριπτική πλειοψηφία που δηλώνει με βεβαιότητα ότι η κατάσταση της οικονομίας φέτος είναι χειρότερη από πέρυσι και του χρόνου θα είναι χειρότερη από φέτος. Ούτε περνά από το μυαλό των αισιόδοξων -ή, αν τους περνά, κάνουν τους Αλέκους- ότι το θηριώδες έλλειμμα αισιοδοξίας δεν είναι παρά απλή αποτύπωση της

Υπάρχουν φτωχοί στη Γερμανία;

Στις αρχές αυτού του μήνα, ο κ. Τόμσεν με το θράσος που διακρίνει τους ανόητους και τους αμετροεπείς, απαίτησε περαιτέρω μείωση των συντάξεων για το λόγο ότι ένας Γερμανός συνταξιούχος δεν μπορεί να παίρνει λιγότερα από τον Έλληνα ομόλογό του. Και για του λόγου το αληθές μάς έτριψε στη μούρη και το αντίστοιχο αποδεικτικό: 830 ευρώ η μέση σύνταξη στη Γερμανία, 907 στην Ελλάδα.

Αν το χαρτί αυτό είχε ζωγραφισμένο πάνω του το πρόσωπο της Μέδουσας θα προκαλούσε λιγότερο τρόμο. Μαρμάρωσε θαρρείς το πανελλήνιο, τόσο, που κανένας δεν βρέθηκε να ψελλίσει ότι αντίθετα, αυτοί που θα ‘πρεπε να κοκκινίσουν από ντροπή θα ήτανε οι Γερμανοί, μιας και ένα τόσο πλούσιο κράτος-υπόδειγμα, δεν ήταν σε θέση να εξασφαλίσει στους απόμαχούς του ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.

Πού πάνε λοιπόν τα μασούρια που μαζεύει η Γερμανία από τις περιβόητες εξαγωγές της;

Τo Gini λέει την αλήθεια

Ο πιο αγαπητός και διαδεδομένος δείκτης-καθρέφτης της ευμάρειας μιας κοινωνίας είναι το γνωστό, ακόμα και στην κουτσή Μαρία, ΑΕΠ.
Πόσο ανέβηκε το ΑΕΠ, με τι ταχύτητα ανέβηκε το ΑΕΠ, πόσο μουλάρωσε το ΑΕΠ, είναι μερικά απ’ τα λόγια που μας παίρνουν καθημερινά τα’ αφτιά στις παρέες και τις ειδήσεις. Στην πραγματικότητα όμως, το ΑΕΠ δεν μετρά τίποτε ουσιαστικό, απλώς είναι ένα τσουβάλι όπου εκεί μέσα

Η απάτη της ευρώδουλης «Αριστεράς»

 Tου Τάκη Φωτόπουλου

Ένα σημαντικό στοιχείο στην εξαπάτηση των λαϊκών στρωμάτων για τα αίτια της καταστροφής και τον τρόπο διεξόδου από αυτή είναι οι διάφορες «αναλύσεις» που όχι μόνο διαστρεβλώνουν ολοκληρωτικά την πραγματικότητα, αλλά \ μεταχειρίζονται και τις τεχνικές των καλογήρων του Ροΐδη. Όπως αυτοί βάφτιζαν το κρέας ψάρι ώστε να βολεύονται τόσο οι ηθικές τους υποχρεώσεις όσο και οι γαστριμαργικές, σήμερα διάφοροι αναλυτές βαφτίζουν «ριζοσπαστική» την προσπάθεια εξόδου από την κρίση μέσα στην ΕΕ, βολεύοντας τόσο τις υποχρεώσεις τους σαν «αριστερών», όσο και τις (αντίστοιχες) γαστριμαργικές.

Έτσι, η υπεράσπιση της πεμπτουσίας του κατεστημένου που εκφράζει η ένταξή μας στην ΕΕ (η οποία μπορεί να δειχθεί ότι είναι η βασική αιτία της σημερινής καταστροφής) βαφτίζεται «ριζοσπαστική αριστερή» στάση, αφήνοντας τον αναγνώστη να μαντέψει ποια είναι άραγε συντηρητική δεξιά στάση, όταν σύσσωμα τα κόμματα εξουσίας που στηρίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα χρησιμοποιούν κάθε μορφή οικονομικής και φυσικής βίας για να μην κινδυνεύσει η παραμονή μας στην ΕΕ! Και αυτό, όταν σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, 80% του Λαού δεν εμπιστεύεται την ΕΕ…

Όταν σταματάς να πατάς…

Ίκαρος, αλλά με το ζόρι· το καλοκαίρι σε μετατρέπει σε Ίκαρο, χωρίς να σε ρωτά αν ήθελες να βρεθείς τόσο κοντά στον ήλιο. Το καλοκαίρι σε έχει φέρει σε αυτό το σημείο εγγύτητας, γιατί αυτή ακριβώς είναι η λειτουργία του: δεν είναι μια ακόμα εποχή του χρόνου, δεν είναι καν χρόνος, είναι χωρόχρονος, είναι η κατάργηση της επιθυμητής απόστασης από τον ήλιο, είναι μια αυτόνομη επικράτεια που σε μεταφέρει ολοένα και πιο κοντά του, μέχρι που κάπου στα μέσα Αυγούστου να βρεθείς στην καρδιά του εκτυφλωτικά σκοτεινού φωτός, να πάρουν φωτιά τα τεχνητά φτερά που το ίδιο σου είχε φορέσει και να οδηγηθείς στην ελεύθερη πτώση.

Αν είσαι Σκανδιναβός, θα φανταστείς τον πλανήτη Μελαγχολία να πέφτει πάνω στον δικό σου· γατί ο πλανήτης που ζεις δεν λέγεται Γη, αλλά Βορράς. Αν ο Λαρς Φον Τρίερ ήταν Έλληνας, ο πλανήτης στον οποίο θα ζούσε θα λεγόταν Καλοκαίρι και θα έπεφτε αυτός πάνω στον ήλιο. Μελαγχολία: όχι αρκετός ήλιος. Καλοκαίρι: πάρα πολύς ήλιος. Κι ο πλανήτης Καλοκαίρι επιφυλάσσει ακόμη σπαρακτικότερη τύχη για όσους τον κατοικούν, φέρνοντας τους ασφυκτικά κοντά στη γυμνή τους ύπαρξη. Το καλοκαίρι είναι η ύπαρξη γυμνή από νόημα, είναι η αγριότητα της ύπαρξης, είναι η ύπαρξη ως αιτία εγκλήματος χωρίς αφορμή ή η ύπαρξη ως αφορμή εγκλήματος χωρίς αιτία, είναι ο ήλιος που καίει το μέτωπο του Μερσώ στον «Ξένο» του Καμύ.

Δικαιωθήκαμε…

Του Πιτσιρίκου

Έχω διαπιστώσει πως μακριά από την Αθήνα επικρατεί μια άλλη πραγματικότητα που δεν έχει καμία σχέση με την αθηναϊκή. Προφανώς, και για τους Έλληνες της περιφέρειας έχουν αλλάξει τα πράγματα αλλά δεν υπάρχει αυτή η υστερία που υπάρχει στην Αθήνα. Είναι όλοι πιο χαλαροί.
Εγώ είμαι σε νιρβάνα -φαντάζομαι πως θα το καταλαβαίνετε απ’ αυτά που γράφω στο μπλογκ τους τελευταίους μήνες- αλλά οι φίλοι από την Αθήνα επιμένουν από το τηλέφωνο.

«Έλα, ρε μαλάκα, πού είσαι;» «Στην Νότιο Κρήτη» «Τι κάνεις στην Νότιο Κρήτη;» «Περιμένω το πλοίο να περάσω στην Γαύδο, πιο κάτω δεν έχει» «Και μετά;» «Μετά θα παρακαλέσω τον καπετάν Γιάννη, το παλικάρι, τον αντάρτη, τον άντρακλα τον πελαγίσιο, να με φυγαδεύσει με το καΐκι του στο αρχηγείο των συμμαχικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή» «Δηλαδή, Αθήνα δεν θα έλθεις;» «Θα έλθω, σκοπεύω να μπω στην Αθήνα σαν απελευθερωτής, όπως μπήκαν ο Φιντέλ με τον Τσε στην Αβάνα» «Τι λες, ρε μαλάκα;» «Ό,τι θέλω, έχω λαλήσει»

«Έλα, ρε πιτσιρίκο, πού είσαι;» «Στη Νάξο» «Τι κάνεις;» «Κοιτάω μια ξανθιά τουρίστρια που δοκιμάζει ένα καπέλο» «Και τι γίνεται;» «Δεν το πήρε» «Ποιο;» «Το καπέλο» «Όχι, ρε συ, εννοώ γενικά τι γίνεται;» «Δεν ξέρω, από σένα περιμένω να μάθω κι εγώ» «Εμένα με απέλυσαν» «Ωραία, έλα στη Νάξο» «Έχασα τη δουλειά μου και θα έλθω στη Νάξο;» «Γιατί, αν κάτσεις στην Αθήνα, θα σε προσλάβουν ξανά;» «Όχι» «Μήπως θα βρεις νέα δουλειά;» «Όχι» «Ε λοιπόν, γιατί δεν έρχεσαι;» «Καλά, έρχομαι» «Έλα, αλλά εγώ θα έχω φύγει» «Πού θα πας;» «Σαντορίνη»

Ασκητική επί εμπρησμού…

 Tου Γιάννη Μακριδάκη

Ενάμιση χρόνο τού πήρε να πραγματοποιήσει την απειλή του και προχθές τον συλλάβανε για εμπρησμό από πρόθεση αλλά τώρα κυκλοφορεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους μέχρι να γίνει η δίκη ή μέχρι να το κάψει πλήρως το δάσος..

Ο λόγος για τον εμπρηστή, τον υπαίτιο της προχθεσινής πυρκαγιάς στο δάσος της περιοχής Πιτυούς της Βόρειας Χίου.

Ο οποίος ένα μεσημέρι του χειμώνα 2011-12, μεθυσμένος στο καφενείο του χωριού του, με είδε να μπαίνω και άρχισε να με ειρωνεύεται, όπως συμβαίνει συχνά σε διάφορα μέρη όπου κατοικοεδρεύουν κάφροι, και να μου φωνάζει, “οικολόγε, άμα πάω και βάλω φωτιά και κάψω τους πεύκους, τι θα μου κάνεις;”, “όλους τους πεύκους θα τους κάψω, όλο το δάσος, οικολόγοι ε οικολόγοι” και διάφορα άλλα τέτοια. Είδαν κι έπαθαν οι άνθρωποι του καφενείου να τον ηρεμήσουν και μάλλον τον έδιωξαν, δεν θυμάμαι καλά, δεν είμαι βέβαιος για την κατάληξη του επεισοδίου, πάντως τέλειωσε εκεί. Με τις απειλές για πυρπόληση του δάσους και τους χλευασμούς όλων των αξιοπρεπών και συνειδητών ανθρώπων στο πρόσωπό μου από ένα κτήνος.

Ανατριχιαστικές παραδοχές για την Κατοχή στην Ελλάδα…

Το ελληνικό καλοκαίρι θεωρείται αξιοζήλευτο απ' όλους τους ξένους που το έχουν απολαύσει στις διακοπές τους, αλλά είναι επικίνδυνο, πικρό και αχάριστο για τους Έλληνες. Καλοκαίρι ξεκίνησαν ο καλπασμός του γενοκτόνου Κεμάλ στα παράλια της Μικρασίας, η μάχη του Ματζικέρτ, ο Αττίλας στην Κύπρο, οι πυρκαγιές του 2007. Μνήμες που, είτε θέλουμε είτε όχι, θα μας συνοδεύουν ως Γένος στο διηνεκές.

Το θέρος του 2013 εμβρόντητοι οι βουλευτές, οι υπάλληλοι της Βουλής και οι λίγοι τηλεθεατές που παρακολούθησαν τη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου άκουσαν τον υφυπουργό Παιδείας Συμεών Κεδίκογλου να λέει το ακόλουθο ανήκουστο:

«Όσον αφορά την τροπολογία του υπουργείου Παιδείας που φέραμε για τους ανθρώπους που βγαίνουν στη διαθεσιμότητα, αλλά έχουν τίτλους σπουδών που δεν προστατεύονται και ουσιαστικά είμαστε εκτεθειμένοι σε αυτούς, έγινε όμως μόνο και μόνο κατ’ απαίτηση της τρόικας, όπως ξέρετε, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία με τη δόση».

«Οι δύο θάνατοι» του «μικρού μας χωριού»

 

του Στάθη

«Αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν σκότωσαν την Ελλάδα δύο φορές. Την πρώτη με την ψευδή ευμάρεια και τη δεύτερη με την πραγματική φτώχεια.
Αυτοί που κατασκευάζουν τώρα μια χώρα-ζωτικό χώρο άλλων, μια χώρα-ειδική οικονομική ζώνη, κατασκεύασαν πρώτα μια χώρα-ντίσνεϋλαντ, μια χώρα-φούσκα,
γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η πρώτη κατασκευή...ήταν συγκοινωνούν δοχείο για τη δεύτερη. Οι παχιές αγελάδες υπήρξαν το πρελούδιο των ισχνών ή μάλλον ο ψευδής και βραχυπρόθεσμος πλούτος υπήρξε ως προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη κι οριστική (αν δεν αλλάξει κάτι) φτώχεια.
Το έγκλημα δεν ήταν μόνον κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό, για να έχει επιτυχία έπρεπε να είναι και ηθικό.
Για παράδειγμα: για να ατιμάσει την εργασία ο εκσυγχρονισμός με την ευελιξία και την απασχολησιμότητα, προϋπόθεση ήταν να αιχμαλωτισθεί η κοινωνία στη χαζοχαρουμενιά του λάιφ στάιλ, να καταναλώνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς τις αμερικανιές με το καντάρι (πολυπολιτισμός, πολιτική ορθότης, μεταμοντερνισμός και άλλα) και να αποκοπεί ο λαός από τις παραδόσεις του (που έτρεφαν τις ελπίδες του).

Οι εργολάβοι πληρώθηκαν για παρελθόν, παρόν και μέλλον: Μη χάσετε Το ΧΩΝΙ αυτήν την Κυριακή…

Οι εργολάβοι πληρώθηκαν για παρελθόν, παρόν και μέλλον: Μη χάσετε Το ΧΩΝΙ αυτήν την Κυριακή
Το ΧΩΝΙ δημοσιεύει αυτήν την Κυριακή τις 4 συμφωνίες του Δημοσίου που δεν έχουν πάει ακόμα στη Βουλή αλλά δίνουν μισό δις. στους παραχωρησιούχους!

Χρυσό το πληρώσαµε το σόου της «επανεκκίνησης» του Σαµαρά στην Ολυµπία Οδό! Λίγες ηµέρες πριν από το... πανηγύρι, η κυβέρνηση αποζηµίωσε τους µεγαλοεργολάβους, όλων των ηµιτελών οδικών αξόνων, µε 500 εκατοµµύρια αναγνωρίζοντας για το ∆ηµόσιο ευθύνες στην καθυστέρηση των έργων... που δεν είχε.

«Μπόνους» µισού δισ. ευρώ -υπό τη µορφή αποζηµιώσεων για την αναστολή των έργων- έδωσε η κυβέρνηση Σαµαρά στους µεγαλοεργολάβους για την περιβόητη «επανεκκίνηση» τεσσάρων οδικών αξόνων της χώρας.

Η µεγάλη... συµφωνία επετεύχθη λίγες εβδοµάδες πριν από το µεγαλοπρεπές σόου, που έστησαν οι Αντώνης Σαµαράς, Βαγγέλης Βενιζέλος και οι αρµόδιοι υπουργοί Κωστής Χατζηδάκης και Σταύρος Καλογιάννης, στην Ολυµπία Οδό τον περασµένο Απρίλη, σε µια προσπάθεια να πείσουν τους Έλληνες πως η «ανάσταση» των έργων και η ανάκαµψη της οικονοµίας όλο και... κοντοζυγώνει!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ Στο ΧΩΝΙ αυτήν την ΚΥΡΙΑΚΗ
ΔΕΙΤΕ, ΑΚΟΜΗ, Στο ΧΩΝΙ:

Ανοίγω παρένθεση…

 Του Στέλιου Ποτηράκη

Έχω διαφόρων ειδών λουλούδια τα οποία περιστοιχίζονται από μέλισσες. Που τα έχω; Και που να τα βάλω; Εντάξει, η πρόστυχη απάντηση είναι η προφανής, το θέμα είναι ο συγγραφεύς να βρίσκει τον τρόπο να κάνει το απρόβλεπτο, το δύσκολο, το ανατρεπτικό.

Παίρνω λοιπόν τα λουλούδια, τα αφήνω στα πόδια όμορφης κορασίδος, σκλαβώνω τις μέλισσες (και την κορασίδα με την κίνηση μου), παίρνω το μέλι τους και με αυτό χρειάζομαι πια μόνο βούτυρο. Φρυγανιές έχω. Το ξέρω ότι τώρα αναρωτιέσαι: "καλά, αυτόν τώρα τον πληρώνουν για να γράφει;" και έρχομαι να σου απαντήσω πως με αδικείς γιατί δε ασχολούμαι μόνο με το πρωινό μου αλλά είμαι πολυσχιδής προσωπικότητα.

Και αναρωτιέμαι: όλοι στέλνουμε, όλη μέρα e-μέιλ, έχει σκεφτεί κανείς να κατεβάσει από κανένα σάιτ, e-μέλισες να παράξει e-μέλι; Όχι. Εγώ το σκέφτηκα γιατί εγώ είμαι ο πολύπλευρος επαγγελματίας του χώρου.

Δεν είμαι πρόχειρος να απαντήσει ποιού χώρου ακριβώς αλλά οι κατέχοντες τη Φυσική γνωρίζουν ότι η έννοια του χωροχρόνου είναι ιδιαιτέρως σχετική, πόσο μάλλον στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή που ζούμε όπου και να καταλάβεις τον χώρο, χάνεις τον χρόνο ενώ αν βρεις τον χρόνο, δεν έχεις πια τον χώρο. Αλήθεια, εσύ τον ημιυπαίθριο σου τον δήλωσες;

Εγώ ελπίζω να τη βολέψω…

Δυστυχώς αυτή η χαριτωμένη φράση από έκθεση μαθητή της Νότιας Ιταλίας, στη σημερινή ελληνική συνθήκη δεν μπορεί παρά να εκφράζει την επιτομή της βλακείας.

Αλήθεια, τι έκαναν πριν από δυο μήνες οι 2.500 καθηγητές που στα μέσα Ιουλίου είδαν τα ονόματά τους στη λίστα της διαθεσιμότητας; Γιατί τότε δεν πάλεψαν και δεν τράβηξαν την απεργία μέσα στις εξετάσεις, κόντρα στους συνδικαλιστές τους; Μήπως επειδή πίστευαν ότι για εκείνους δεν θα έφτανε ποτέ η ώρα της απόλυσης; Πως δεν θα ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο; Να όμως που στην Ελλάδα του 2013 και οι χειρότεροι εφιάλτες γίνονται πραγματικότητα!
Αλλά το να μην έχεις ψιλιαστεί περί τίνος πρόκειται εδώ και τρία και πλέον χρόνια, δηλώνει τουλάχιστον αντιληπτική ανεπάρκεια.

Τώρα είναι κάπως αργά, πιο αργά από πριν και επιπλέον ένα πανίσχυρο όπλο έχει χαθεί για έναν ολόκληρο χρόνο. Τώρα θα πρέπει να πάνε σε πολύ μακρά απεργία διαρκείας, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο να αντέξουν με τους μισθούς που παίρνουν. Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται, όποιος τη γλύτωσε, τη γλύτωσε και όποιος την πάτησε, μαύρο φίδι που τον έφαγε!
Λυπάμαι αν οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν με τόση επιπολαιότητα τα της ζωής τους, αλλά τότε γιατί κι εγώ να τους πάρω στα σοβαρά; Και έχει μεγάλη, μέγιστη σημασία ένας σωστός απολογισμός, επειδή αν σήμερα στρέφονται ξανά σε αυτούς που αποδείχτηκαν τουλάχιστον λίγοι για να τους τραβήξουν από το γκρεμό, καλύτερα να μην ελπίζουν τζάμπα.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΒΑΛΕΔΕΣ…

 Του Καρτέσιου

Φτάσαμε και σε αυτό το σημείο. Να ειρωνεύεται ο Άκης Παυλόπουλος τους κυβερνητικούς. Ακούστε τον πως σπάει πλάκα ο Παυλόπουλος με αυτό το μέγα πολιτικό κεφάλαιο του τόπου, τον Υφυπουργό Ανάπτυξης, Νότη Μηταράκη. Ε, λοιπόν, δε σας συγχωρούμε. Δε σας συγχωρούμε γιατί είστε πρεζόνια της Μέρκελ. Επειδή από την πρώτη στιγμή λέγατε ότι αν δεν ψηφιστούν τα μνημόνια και τα προαπαιτούμενα, τότε δε θα έρθει η δόση και άρα δε θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις. Έτσι εύκολα ξεχνιούνται οι εκβιασμοί του «λαοφιλούς» Κουτρουμάνη;
Από τότε, όμως, επειδή οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων, πλην εκείνων του υπουργείου Οικονομικών, έγιναν κινέζικοι κι επειδή ξεκίνησαν οι απολύσεις τους οπότε ικανοποιήθηκε και ο κοινωνικός κανιβαλισμός που γιγαντώθηκε από τα ΜΜΕ, τώρα ενοχλούν μόνο οι συντάξεις. Οι συνταξιούχοι θα είναι ο επόμενος στόχος του «1,5 εκ. απολυμένων για τους οποίους κανείς δεν έχυσε ούτε ένα δάκρυ».

Ευρώ ή Δραχμή; Υποδούλωση ή Ελευθερία;

Tου Δημήτρη Καζάκη

Ακόμη και σήμερα υπάρχουν ορισμένοι που επιμένουν ότι το δίλημμα Ευρώ ή Δραχμή, όπως έχει πολιτογραφηθεί στην κοινή διάλεκτο το αληθινό δίλημμα κοινό νόμισμα, ή εθνικό κρατικό νόμισμα, είναι ένα ψευδοδίλημμα και τέλος πάντων δεν είναι το κυρίαρχο ζήτημα. Αυτό μπορεί να το ισχυρίζεται μόνο όποιος είτε διακρίνεται για την άγνοιά του, είτε για την σκοπιμότητά του στην εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων. Κι ενώ η άγνοια δεν αποτελεί επιχείρημα και συγχωρείται, η σκοπιμότητα όχι.

Είναι αδιανόητο να χρειάζεται να λέμε και να ξαναλέμε τα αυτονόητα, αλλά αγαπητές κυρίες και κύριοι από την πρώτη στιγμή που το νόμισμα χρησιμοποιήθηκε ως βασικό συναλλακτικό μέσο αποτέλεσε την καρδιά του οικονομικού προβλήματος. Ο Αριστοτέλης διέκρινε δύο είδη οικονομίας: την «κατά φύσιν κτητική», που καλύπτει τις λογικές ανάγκες του ανθρώπου μέσα από την παραγωγή, τόσο σε επίπεδο οικογένειας όσο και σε επίπεδο πόλης και τη «χρηματιστική», που εξυπηρετεί αλόγιστες επιθυμίες πλουτισμού, άρα είναι «παρά φύσιν».

Η ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΗ

Για τον Αριστοτέλη

«η χρηματιστική σχετίζεται κυρίως με το νόμισμα και έχει κύριο έργο της την εξασφάλιση μεγαλύτερου κέρδους, επειδή προσπορίζει πλούτο και χρήματα… Γι' αυτό πολύ εύλογα η τοκογλυφία είναι μισητή, επειδή το κέρδος προέρχεται από το ίδιο το νόμισμα κι όχι από τη χρήση, για την οποία προορίστηκε. Ενώ επινοήθηκε για χάρη της συναλλαγής, το νόμισμα πολλαπλασιάζεται από τον τόκο (γι' αυτό άλλωστε και ο τόκος ονομάστηκε έτσι γιατί όπως τα γεννήματα είναι όμοια με τους γεννήτορες τους, έτσι και ο τόκος είναι γέννημα χρημάτων από χρήματα). Επομένως απ' όλους τους τρόπους απόκτησης πλούτου βασικά αυτός είναι ο πιο αφύσικος.»

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΟΥΤΟΠΙΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ

Τα φθηνά…

Της Αννιτας Λουδάρου

Μου αρέσουν πολύ τα φθηνά πράγματα. Αυτά που έχουν αγοραστεί με την οκά, με μόνο κριτήριο αξιολόγησης την υπεροχή της αισθητικής τους σε σύγκριση με τα διπλανά τους στο ίδιο ράφι. Τα φθηνά ποτήρια, που δεν είναι σπουδαία , που τα σπας και λες δεν πειράζει, σιγά το ποτήρι. Και είναι αλήθεια δεν πειράζει. Η αλήθεια είναι ότι φθηνά αγορασμένη την μεγαλοψυχία την προσφέρεις όσο ναναι πιο γενναιόδωρα....
Η φτήνια μας εξασφαλίζει μια συναισθηματική απόσταση , που με την σειρά της εξασφαλίζει την μη φροντίδα , την μη αγάπη. Είναι η ίδια φτήνια που μας κάνει να μοιάζουμε ρεαλιστές, ενώ η αλήθεια είναι ότι μας είναι απλά πιο εύκολο να μην συνδεόμαστε με τα υλικά όταν είναι φθηνά.

Κάπως έτσι φτηναίνουν και τα πνευματικά επιτεύγματα. Είναι εύκολο να μην συνδεθείς με το φθηνό. Το δύσκολο είναι να μην συνδεθείς με το ακριβό. Όμως το ακριβό , όπως και να το κάνουμε πονάει όταν χάνεται. Το πληρώσαμε με το κόπο μας λέμε, και μετράμε την αξία του σε εργατοώρες, για να δικαιολογήσουμε την ταραχή μας. Πονάει σαν να είναι πολύτιμο, ενώ στην ουσία είναι βαρύτιμο.

Μ΄αυτή την σύγχυση μεγάλωσαν πολλοί από εμάς. Και το πρόβλημα δεν είναι στις λέξεις αλλά στις έννοιες. Μέσα σ΄αυτούς τους παράξενους καιρούς το ακριβό είχε γίνει πολύτιμο αλλά το προσέχαμε γιατί ήταν ακριβό και όχι γιατί ήταν ανεκτίμητο.

Το ζήτημα όμως είναι να αγαπήσεις. Να φροντίσεις και να προστατέψεις κάτι, μέχρι να μπορείς να πεις ότι σου είναι πια πολύτιμο. Όσα λεφτά και αν έχεις , δεν φθάνουν για αν αγοράσεις την έγνοια. Η αγάπη δεν αγοράζεται. Το πολύτιμο όμως είναι και αγαπημένο και ο άνθρωπος δεν αντέχει πάντα τον αποχωρισμό από τα αγαπημένα. Γι ΄αυτό κάποιες φορές από τον πόνο της απώλειας προτιμά να μην αγαπήσει .

ΟΙΕΛΕ: Συνάντηση με τον Α. Τσίπρα την Τρίτη 30/7 και συζήτηση στο ΣτΕ στις 21/11

Συνάντηση με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρα θα έχει την Τρίτη 30 Ιουλίου θα έχει η ομοσπονδία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.

Στη σχετική ανακοίνωση η ΟΙΕΛΕ επισημαίνει πως:

”Η ερχόμενη Τρίτη 30/7 είναι μια πολύ κρίσιμη μέρα για τον κλάδο μας. Στις 10:30 το πρωί θα πραγματοποιηθεί συνάντηση του ΔΣ της ΟΙΕΛΕ με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στο γραφείο του στη Βουλή, ώστε να συζητηθούν οι ευρύτερες εξελίξεις στο χώρο της εκπαίδευσης, μεταξύ των οποίων είναι η δραματική συρρίκνωση της δημόσιας εκπαίδευσης, οι απολύσεις συναδέλφων του δημοσίου, η κατάργηση ειδικοτήτων από τη δημόσια τεχνική εκπαίδευση και η πριμοδότηση των ιδιωτικών ΤΕΕ και η ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών με την εγκύκλιο Αρβανιτόπουλου”

Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας θα πραγματοποιηθεί συνάντηση του ΔΣ της Ομοσπονδίας με τον Υφυπουργό Παιδείας και αρμόδιο για θέματα ιδιωτικής εκπαίδευσης Συμεών Κεδίκογλου. Στο τραπέζι του διαλόγου η ΟΙΕΛΕ θα θέσει κρίσιμα θέματα, όπως είναι ο τρόπος εφαρμογής της αύξησης του ωραρίου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, η εποπτεία του κράτους στα ιδιωτικά σχολεία και οι μαζικές απολύσεις ιδιωτικών εκπαιδευτικών λόγω της αλλαγής των εργασιακών μας σχέσεων.

Θυμός…

 Tης Μαριάννας Λάμπρου

Το όνομά μου είναι «υποψήφια». Ή μάλλον όχι πια. Ήταν μέχρι πριν από λίγους μήνες. Πλέον βρίσκομαι στην αναμονή για τον τίτλο «φοιτήτρια».
Για την ώρα λοιπόν δεν έχω όνομα. Εκτός βέβαια αν με αποκαλέσει κανείς «θυμωμένη». Γι’ αυτό γράφω. Γιατί με πλυμμηρίζει ένα τεράστιο κύμα θυμού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που νιώθω έντονο θυμό.

Το συναίσθημα αυτό ήταν μόνιμο όλη την χρονιά που πέρασε, καθώς ερχόμουν αντιμέτωπη με το πιο αναξιοκρατικό, εξουθενωτικό και παρόλ' αυτά άσκοπο σύστημα στη χώρα, αυτό που ονομάζουμε «πανελλήνιες». Το σύστημα που αποτελεί τη γέφυρα των υποψηφίων για το μέλλον τους.
Ποιο μέλλον; Αυτό ακριβώς το «μέλλον» είναι που με κάνει και κατακλύζομαι από θυμό. Το μέλλον της γενιάς μου και των επόμενων. Το μέλλον των προηγούμενων γενεών και αυτών που δεν έχουν έρθει ακόμη. Ποιο μέλλον; Σε μια χώρα που το ίδιο το κράτος υποβαθμίζει τη δημόσια παιδεία με μια διαδικασία που την ονομάζει «προσπάθεια για την ενίσχυσή της». Σε μια χώρα που για να ορθοποδήσει οικονομικά θυσιάζει σχολεία και νοσοκομεία, θυσιάζει ανθρώπους. Σε μια χώρα που οι δημοτικές βιβλιοθήκες υποβιβάζονται για να δοθούν τα κτίρια στους ιδιώτες και η δημόσια ραδιοτηλεόραση καταργείται.