Ο καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας Χρήστος Γιανναράς μιλά στο “ΧΩΝΙ” για την ελληνική κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα.
Παραδέχεται πως η παρατήρηση των πολιτών είναι απογοητευτική», ενώ σχολιάζοντας το πολίτευμα κάνει λόγο για «στυγνή κομματοκρατία συνταγματικά θεσμοποιημένη»
Αναφερόμενος στο πολιτικό σύστημα, ο Χρ. Γιανναράς τονίζει πως δεν χαρακτηρίζεται ούτε από «μετάνοια» ούτε από «ωριμότητα» και σημειώνει πως «τις συνέπειες της εφιαλτικής για τον λαό καταστροφής, τις διαχειρίζονται οι αυτουργοί της καταστροφής συνεχίζοντας, όσο μπορούν την κακουργία της κομματικής ιδιοτέλειας». Σχετικά με τις εκτιμήσεις του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, περί Ανάπτυξης, κάνει λόγο για «οφθαλμοφανή απόπειρα ψυχολογικής μας εξαπάτησης» και προτείνει τη συγκρότησης μιας υπηρεσιακής «κυβέρνησης προσωπικοτήτων», που θα προκηρύξει εκλογές για σύγκληση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης και δημιουργία καινούριου Συντάγματος.
Πώς θα περιγράφατε την ελληνική πραγματικότητα; Ποια θα ήταν η «περίληψη», της κατάστασης την οποία, ως κοινωνία, βιώνουμε;
Η λογική σκέψη και ο ρεαλισμός των πιστοποιήσεων βεβαιώνουν, νομίζω, ότι ο Ελληνισμός ιστορικά έχει τελειώσει. Ο,τι κομίζουμε οι Ελληνώνυμοι σήμερα στο διεθνές γίγνεσθαι είναι ευτέλεια, άγος, ντροπή. Και φυσικά εισπράττουμε χλεύη, περιφρόνηση ή ταπεινωτικά συμπόνοια.
Νιώθετε αλήθεια, πως υπάρχει έλλειμμα Δημοκρατίας; Το ακούμε συχνά, ως διαπίστωση, από μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. Έλλειμμα είναι μια εξωραϊστική διατύπωση. Ανυπαρξία δημοκρατίας βεβαιώνει η εμπειρία μας. Το πολίτευμα στη χώρα μας είναι ωμή και στυγνή κομματοκρατία, συνταγματικά θεσμοποιημένη.Τα κόμματα έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι, δεν υπάρχει θεσμική δυνατότητα κοινωνικού - πολιτικού ελέγχου της εξουσίας των κομμάτων. Το χαρακτηριστικότερο πειστήριο για τον ολοκληρωτικό (στους αντίποδες της δημοκρατίας),χαρακτήρα της κομματοκρατίας, είναι το ότι οι βουλευτές (αντιπρόσωποι υποτίθεται του λαϊκού σώματος),ψηφίζουν «κατά συνείδησιν», μόνο όταν τους το επιτρέψει ο λαϊκός αρχηγός τους, σπανιότατα. Κατά κανόνα ψηφίζουν σαν άβουλες μαριονέτες, δίχως δική τους σκέψη και κρίση.
Το πολιτικό σύστημα έχει μετανιώσει για τα σφάλματά του; Πιστεύετε πως έχει «ωριμάσει», τα τελευταία χρόνια; Η χώρα έχει καταστραφεί. Η οικονομία έχει χρεοκοπήσει, ο κρατικός μηχανισμός έχει παραλύσει, η Ελλάδα έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία (το ομολόγησε απερίφραστα η προηγούμενη θλιβερή πρωθυπουργική φιγούρα), κάθε παραμικρή πτυχή της κρατικής λειτουργίας επιτροπεύεται από τοποτηρητές ίων δανειστών μας. Όμως τις συνέπειες της εφιαλτικής για τον λαό καταστροφής, τις διαχειρίζονται οι αυτουργοί της καταστροφής συνεχίζοντας, όσο μπορούν, την κακουργία της κομματικής ιδιοτέλειας. Ούτε «μετάνοια» ούτε «ωριμότητα». Τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης έχουν μοιραστεί κανονικότατα μεταξύ τους ρουσφετολογικά πόστα χρυσοπληρωμένα, τον έλεγχο μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μοναδική τους έγνοια είναι οι οψέποτε εκλογές, όχι η τραγωδία εκατομμυρίων συμπατριωτών μας.
Έχετε γράψει, πως τα σκληρά μέτρα «σπρώχνουν εσκεμμένα την κοινωνία σε έκρηξη τυφλής βίας και αλληλοσφαγής». θεωρείτε πως, αναπόφευκτα, οδηγούμαστε σε τέτοια εξέλιξη; Αναπόφευκτα όχι, αλλά είναι λογικά ένα πιθανό ενδεχόμενο. Μεθοδικά, επί τριάντα χρόνια, με την κρατική «ποδοσφαιρολαγνεία» και τον κρατικό τζόγο, μια κρίσιμη μάζα της ελληνικής κοινωνίας έχει εξηλιθιωθεί, ενεργεί μόνο με ένστικτα και ορμές.
Στα δύσκολα, πάντοτε λέμε, πως ο Έλληνας θα βρει τον τρόπο για να τα καταφέρει. Έχουμε αλήθεια, ως κοινωνία, το ανθρώπινο δυναμικό; Παρατηρώντας τους πολίτες και τη στάση τους, ελπίζετε σε ένα καλύτερο μέλλον; Παρατηρώντας, όχι. Η παρατήρηση είναι απογοητευτική. Μόνο με το μάτι του δασκάλου βλέπω ακόμη ποιότητα να υπάρχει κρυμμένη στην ελληνική κοινωνία. Αν κατορθώσουμε να εξαλειφθεί από το προσκήνιο το υπάρχον πολιτικά σύστημα, η ανθρώπινη ποιότητα θα διεκδικήσει τη θέση της στο δημόσιο βίο.
Η κυβέρνηση εκτιμά πως τα πρώτα σημάδια Ανάκαμψης θα φανούν ήδη από το δεύτερο εξάμηνο του 2013. Συμμερίζεστε αυτήν την αισιοδοξία; Είμαστε τόσο απελπισμένοι και τρομαγμένοι, που θέλουμε να πιστέψουμε ακόμη και την πιο οφθαλμοφανή απόπειρα ψυχολογικής μας εξαπάτησης. Ανάκαμψη δεν μπορεί να υπάρξει με καινούργια δανεικά. Μόνο η ριζοσπαστική τόλμη και σοβαρότητα μιας πολιτικής ηγεσίας μπορεί να εμπνεύσει στην κοινωνία δυναμισμό δημιουργίας, δηλαδή παραγωγικότητα. Μια ηγεσία που θα αποκαταστήσει κράτος παραγωγικό, κίνητρα δημιουργικότητας, αξιοκρατία, άμιλλα, καταξίωση της ποιότητας και της αριστείας. Η οικονομία είναι συνάρτηση της κοινωνικής δυναμικής, όχι της ιδιοτέλειας που ψευδολογεί για να παραπλανήσει. Όταν ο κ. Σαμαράς συγκροτεί κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», με σπιθαμιαίους που ανταμείβονται επειδή τον βοήθησαν να πάρει την αρχηγία του κόμματος, ποια ελπίδα ανάκαμψης μπορεί να υπάρχει για τη χώρα;
Η λογική σκέψη και ο ρεαλισμός των πιστοποιήσεων βεβαιώνουν, νομίζω, ότι ο Ελληνισμός ιστορικά έχει τελειώσει. Ο,τι κομίζουμε οι Ελληνώνυμοι σήμερα στο διεθνές γίγνεσθαι είναι ευτέλεια, άγος, ντροπή. Και φυσικά εισπράττουμε χλεύη, περιφρόνηση ή ταπεινωτικά συμπόνοια.
Νιώθετε αλήθεια, πως υπάρχει έλλειμμα Δημοκρατίας; Το ακούμε συχνά, ως διαπίστωση, από μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. Έλλειμμα είναι μια εξωραϊστική διατύπωση. Ανυπαρξία δημοκρατίας βεβαιώνει η εμπειρία μας. Το πολίτευμα στη χώρα μας είναι ωμή και στυγνή κομματοκρατία, συνταγματικά θεσμοποιημένη.Τα κόμματα έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι, δεν υπάρχει θεσμική δυνατότητα κοινωνικού - πολιτικού ελέγχου της εξουσίας των κομμάτων. Το χαρακτηριστικότερο πειστήριο για τον ολοκληρωτικό (στους αντίποδες της δημοκρατίας),χαρακτήρα της κομματοκρατίας, είναι το ότι οι βουλευτές (αντιπρόσωποι υποτίθεται του λαϊκού σώματος),ψηφίζουν «κατά συνείδησιν», μόνο όταν τους το επιτρέψει ο λαϊκός αρχηγός τους, σπανιότατα. Κατά κανόνα ψηφίζουν σαν άβουλες μαριονέτες, δίχως δική τους σκέψη και κρίση.
Το πολιτικό σύστημα έχει μετανιώσει για τα σφάλματά του; Πιστεύετε πως έχει «ωριμάσει», τα τελευταία χρόνια; Η χώρα έχει καταστραφεί. Η οικονομία έχει χρεοκοπήσει, ο κρατικός μηχανισμός έχει παραλύσει, η Ελλάδα έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία (το ομολόγησε απερίφραστα η προηγούμενη θλιβερή πρωθυπουργική φιγούρα), κάθε παραμικρή πτυχή της κρατικής λειτουργίας επιτροπεύεται από τοποτηρητές ίων δανειστών μας. Όμως τις συνέπειες της εφιαλτικής για τον λαό καταστροφής, τις διαχειρίζονται οι αυτουργοί της καταστροφής συνεχίζοντας, όσο μπορούν, την κακουργία της κομματικής ιδιοτέλειας. Ούτε «μετάνοια» ούτε «ωριμότητα». Τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης έχουν μοιραστεί κανονικότατα μεταξύ τους ρουσφετολογικά πόστα χρυσοπληρωμένα, τον έλεγχο μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μοναδική τους έγνοια είναι οι οψέποτε εκλογές, όχι η τραγωδία εκατομμυρίων συμπατριωτών μας.
Έχετε γράψει, πως τα σκληρά μέτρα «σπρώχνουν εσκεμμένα την κοινωνία σε έκρηξη τυφλής βίας και αλληλοσφαγής». θεωρείτε πως, αναπόφευκτα, οδηγούμαστε σε τέτοια εξέλιξη; Αναπόφευκτα όχι, αλλά είναι λογικά ένα πιθανό ενδεχόμενο. Μεθοδικά, επί τριάντα χρόνια, με την κρατική «ποδοσφαιρολαγνεία» και τον κρατικό τζόγο, μια κρίσιμη μάζα της ελληνικής κοινωνίας έχει εξηλιθιωθεί, ενεργεί μόνο με ένστικτα και ορμές.
Στα δύσκολα, πάντοτε λέμε, πως ο Έλληνας θα βρει τον τρόπο για να τα καταφέρει. Έχουμε αλήθεια, ως κοινωνία, το ανθρώπινο δυναμικό; Παρατηρώντας τους πολίτες και τη στάση τους, ελπίζετε σε ένα καλύτερο μέλλον; Παρατηρώντας, όχι. Η παρατήρηση είναι απογοητευτική. Μόνο με το μάτι του δασκάλου βλέπω ακόμη ποιότητα να υπάρχει κρυμμένη στην ελληνική κοινωνία. Αν κατορθώσουμε να εξαλειφθεί από το προσκήνιο το υπάρχον πολιτικά σύστημα, η ανθρώπινη ποιότητα θα διεκδικήσει τη θέση της στο δημόσιο βίο.
Η κυβέρνηση εκτιμά πως τα πρώτα σημάδια Ανάκαμψης θα φανούν ήδη από το δεύτερο εξάμηνο του 2013. Συμμερίζεστε αυτήν την αισιοδοξία; Είμαστε τόσο απελπισμένοι και τρομαγμένοι, που θέλουμε να πιστέψουμε ακόμη και την πιο οφθαλμοφανή απόπειρα ψυχολογικής μας εξαπάτησης. Ανάκαμψη δεν μπορεί να υπάρξει με καινούργια δανεικά. Μόνο η ριζοσπαστική τόλμη και σοβαρότητα μιας πολιτικής ηγεσίας μπορεί να εμπνεύσει στην κοινωνία δυναμισμό δημιουργίας, δηλαδή παραγωγικότητα. Μια ηγεσία που θα αποκαταστήσει κράτος παραγωγικό, κίνητρα δημιουργικότητας, αξιοκρατία, άμιλλα, καταξίωση της ποιότητας και της αριστείας. Η οικονομία είναι συνάρτηση της κοινωνικής δυναμικής, όχι της ιδιοτέλειας που ψευδολογεί για να παραπλανήσει. Όταν ο κ. Σαμαράς συγκροτεί κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», με σπιθαμιαίους που ανταμείβονται επειδή τον βοήθησαν να πάρει την αρχηγία του κόμματος, ποια ελπίδα ανάκαμψης μπορεί να υπάρχει για τη χώρα;
Έχω διαβάσει πως ζητάτε τη Σύγκληση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης. Τι ακριβώς προσδοκάτε από μια τέτοια εξέλιξη; Πού ακριβώς θα στόχευε; Δεν ξέρω να υπάρχει άλλη δυνατότητα δημοκρατικής αντιμετώπισης της συντελεσμένης κατάρρευσης του πολιτικού συστήματος, μόνο να υπάρξει μια υπηρεσιακή «κυβέρνηση προσωπικοτήτων», που θα προκηρύξει εκλογές για σύγκληση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης και δημιουργία καινούριου Συντάγματος. Το οποίο θα καθορίζει θεσμικές προϋποθέσεις δημοκρατικής οργάνωσης και λειτουργίας των κομμάτων, προγραμματικού αποκλεισμού της πελατειακής διαχείρισης του κράτους, των κομματικών νεολαιών στα πανεπιστήμια, της κομματικής χειραγώγησης του συνδικαλισμού κ.λ.π. Ένα τίμιο δημοκρατικό Σύνταγμα δεν είναι στόχος ουτοπικός, το δύσκολο είναι να συναινέσουν οι αυτουργοί των έγκλημά των της κομματοκρατίας στην απογύμνωση από την αυθαίρετη σήμερα, ανεξέλεγκτη παντοδυναμία τους. Μια τέτοια συναίνεση μόνο απρόβλεπτες συγκυρίες μπορούν να την προκαλέσουν.
Συνέντευξη στον ΚΩΣΤΑ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΟ ΧΩΝΙ” Κυριακή 13-01-2013
el gato (admin)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου