Του Γιάννη Μακριδάκη
Σήμερα έκοβα χορταράκια, εκεί ανάμεσα στις ντοματιές, και ξάφνου, μου μεινε στο χέρι ένα σπάνιο έργο τέχνης.
Ένα πήλινο αγγείο σε μέγεθος στραγαλιού, με μια τρυπίτσα σαν το κεφάλι της καρφίτσας για στόμιο, καλοζυγισμένο το όλον του, σμιλεμένο με ύψιστη τέχνη και στηριγμένο με χάρη στο τρυφερό κλαράκι, ήτανε προφανώς η φωλίτσα κάποιου μικροσκοπικού θαυματοποιού.
Από αυτούς που δεν κατέχουν από οικονομικά της ανθρωπότητας, ούτε από συστημικά πανεπιστήμια, ούτε από τέχνες καλές, μα ούτε από καν συμπεριφορές και τρόπους πολιτισμένων.
Από αυτούς που είναι τόσο σημαντικοί, όσο ανεπαίσθητοι.
Από αυτούς που η ύπαρξή τους και μόνο, είναι μια διαρκής απόδειξη της ματαιότητας και της πλάνης των ανθρώπων, του αδιεξόδου στο οποίο οδηγούν τον βίο τους…
http://yiannismakridakis.gr/?p=3249
Σήμερα έκοβα χορταράκια, εκεί ανάμεσα στις ντοματιές, και ξάφνου, μου μεινε στο χέρι ένα σπάνιο έργο τέχνης.
Ένα πήλινο αγγείο σε μέγεθος στραγαλιού, με μια τρυπίτσα σαν το κεφάλι της καρφίτσας για στόμιο, καλοζυγισμένο το όλον του, σμιλεμένο με ύψιστη τέχνη και στηριγμένο με χάρη στο τρυφερό κλαράκι, ήτανε προφανώς η φωλίτσα κάποιου μικροσκοπικού θαυματοποιού.
Από αυτούς που δεν κατέχουν από οικονομικά της ανθρωπότητας, ούτε από συστημικά πανεπιστήμια, ούτε από τέχνες καλές, μα ούτε από καν συμπεριφορές και τρόπους πολιτισμένων.
Από αυτούς που είναι τόσο σημαντικοί, όσο ανεπαίσθητοι.
Από αυτούς που η ύπαρξή τους και μόνο, είναι μια διαρκής απόδειξη της ματαιότητας και της πλάνης των ανθρώπων, του αδιεξόδου στο οποίο οδηγούν τον βίο τους…
http://yiannismakridakis.gr/?p=3249
el gato (admin)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου